Καλώς ήλθατε σε άλλη μια βιβλιοπαρουσίαση του Παραμυθόσαυρου.
Σήμερα θα σας παρουσιάσω ένα από τα αγαπημένα παραμυθάκια που μου διάβαζε η γιαγιά μου όταν ήμουν μικρή. "Το ζυμαράκι" από Εκδόσεις Αστηρ.
Όπως είδατε το βιβλίο είναι
πολύ ταλαιπωρημένο γιατί είναι πάρα πολύ παλιό, δεν αναγράφεται κάποια
ημερομηνία επάνω αλλά έχω την εντύπωση πως το διάβαζε και η μαμά μου
όταν ήταν μικρή. Σας βάζω μερικές εικόνες από μέσα να δείτε πόσο όμορφη εικονογράφηση έχει.
Υπάρχουν πολλά παραμύθια για το ζυμαράκι, όπως είναι γνωστά ως "Ο Ζυμαρούλης", "Ο Μπισκοτούλης" κτλ, το συγκεκριμένο έχει ένα τέλος που μου αρέσει πολύ γιατί η αλεπού δεν τρώει το ζυμαράκι, αλλά ένας πελαργός εμφανίζεται και τον βοηθάει να γλυτώσει από το στόμα της αλεπούς και έτσι επιστρέφει πίσω στην οικογένεια του. Αυτή ήταν και η αγαπημένη μου εικόνα :
Είναι ένα από τα βιβλία που κράτησα από τα παιδικά μου χρόνια και το κρατάω σαν κειμήλιο, γιατί μου φέρνει στο μυαλό πολύ γλυκιές αναμνήσεις. Όταν κοιμόμουν στο σπίτι της γιαγιάς μου το διάβαζε κάθε βράδυ, ακόμα ακούω τη φωνή της να μου το διαβάζει.. <3
Γιαυτό και εγώ το φυλάω σαν θησαυρό και το
διαβάζω στα παιδιά μου με αγάπη. Και πάντα όταν πιάνουμε ζυμαράκι στην κουζίνα
πάντα θα φτιάξουμε τον δικό μας ζυμαρούλη, όπως ακριβώς με έβαζε η γιαγιά μου να κάνω και περίμενα πως και πως να ψηθεί για να δω αν θα ζωντανέψει! 😊
Και αν ψάχνετε πιο είναι το ιδανικό ζυμάρι για να παίξει το παιδί σας και να φτιάξει το δικό του ζυμαρούλη, αυτή εδώ η συνταγή για Κουλούρια Θεσσαλονίκης είναι ιδανική!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου