Ένα παραμυθάκι για τον μικρό Γιώργο, που είναι ο μεσαίος γιος της οικογένειας και έχει σύντομα τα γενέθλια του. Του αρέσουν τα γλυκά και το ποδήλατο του και έχει μεγάλη αδυναμία στο σκυλάκι τους. Ο Γιώργος μπορεί να βρίσκεται στην μέση της παρέας αλλά έχει σίγουρα ξεχωριστή θέση στην καρδιά ολονών!

******************************************

Μια φορά κι έναν καιρό,

σε ένα χωριό πολύ μακριά από εδώ,

ζούσαν τρία αδερφάκια μικρά,

που κάθε μέρα έμπλεκαν σε μια σκανταλιά. 

Γιάννης, Γιώργος και Άννα ήταν τα ονόματά τους τα γλυκά,

και είχαν στο δωμάτιο τους παιχνίδια πάρα πολλά.

Ο Γιάννης ήταν ο μεγαλύτερος της παρέας και η Άννα η πιο μικρή,

ο Γιώργος ήταν στη μέση να κρατάει τη σχέση τους πάντα δυνατή. 

Σύντομα πλησίαζαν τα γενέθλια του Γιώργου και θα κάνανε γιορτή,

θα ήταν καλεσμένοι όλοι μεγάλοι και μικροί.

Ο Γιάννης βοηθούσε τη μαμά στην κουζίνα με τα φαγητά

και ο Γιώργος με την Άννα φούσκωναν τα μπαλόνια ένα ένα με τη σειρά. 

Όταν έφτασαν τα γενέθλια του Γιώργου γινόταν πανικός,

φασαρία, μουσική ένας ωραίος χαμός.

Τα παιδιά όλα έπαιζαν και γελούσαν δυνατά

<<Άντε μαμά πότε θα κόψουμε την τούρτα; >>ρώτησε ο Γιώργος που λάτρευε τα γλυκά. 

Η μαμά έβαλε στην τούρτα ένα κεράκι με το νούμερο οχτώ

και τότε ο Γιώργος έκλεισε τα μάτια του τα δύό.

Ευχήθηκε να μεγαλώσει, να γίνει δυνατός,

όπως ο Γιάννης ο μεγάλος του αδερφός. 

Μα…. κάτι πήγε στραβά με την ευχή,

ο Γιώργος άρχισε να μεγαλώνει και το κεφάλι του πέρασε μέσα από τη σκεπή.

Είχε γίνει γίγαντας τρανός στα αλήθεια,

σαν τους γίγαντες που διάβαζε στα παραμύθια. 

<<Γιώργο είσαι καλά εκεί πάνω>> του φώναζε από κάτω η μαμά,

ο Γιώργος γέλαγε γιατί τα έβλεπε όλα πολύ μικρά.

Μπορούσε να αγγίξει τα σύννεφα και τα αεροπλάνα που πετούσαν εκεί,

διασκέδαζε με αυτό πάρα πολύ. 

Στο σχολείο κέρδιζε πάντα στους αγώνες μιας και ήταν μεγάλος και δυνατός.

Με δυο βήματα μόνο τερμάτιζε πρώτος και καλός. 

Μα όσο διασκεδαστικά φαινόταν όλο αυτά,

γρήγορα ο Γιώργος συνάντησε εμπόδια πολλά. 

Ήταν τόσο μεγάλος πια που δεν χωρούσε στο ποδήλατο του το μικρό,

ούτε να παίξει στην παιδική χαρά με τη μικρή αδερφή του και τον μεγάλο του αδερφό.

Δεν μπορούσε να πάρει τη μαμά του μια αγκαλιά,

γιατί η μαμά φοβόταν στα αλήθεια τη θέα από ψηλά.

Ακόμη και το σκυλάκι τους η Μάγια, όταν τον έβλεπε γαύγιζε δυνατά

και έτρεχε και κρύβονταν στης Άννας την αγκαλιά. 

Ο Γιώργος μετάνιωσε που έκανε αυτή την ευχή,

μακάρι να μπορούσε τώρα κάτι άλλο να ευχηθεί.

<<Έπρεπε να ζητούσα ένα γκατζετάκι το ομολογώ,

τι το θελα να ζητήσω να γίνω σαν τον μεγάλο μου αδερφό. >>

Έλεγε και ξαναέλεγε ψάχνοντας λύση για να βρει

και τότε άκουσε της μαμάς του τη φωνή.

<<Γιώργο έτοιμο το φαγητό θα έρθεις για να φας;

Σου έφτιαξα φασόλια που τόσο λαχταράς.

Φρέσκα φασόλια απ'του κήπου μας τη φασολιά,

πίστεψε με έγιναν στα αλήθεια μαγικά>>.

Ο Γιώργος πεινούσε πάρα πολύ πραγματικά,

του είχε ανοίξει η όρεξη για τα καλά.

Μα εκεί στο πιάτο του υπήρχε ένα φασόλι μικρό,

δεν έμοιαζε στα άλλα ήταν διαφορετικό. 

Από μέσα του βγήκε μια νεραιδούλα μικρή,

<<Άκουσα ότι κάποιος ψάχνει για μια ευχή.

Είμαι η Νεράιδα Φασολάκι και ήρθα να σου πω,

πως μια μόνο ευχή σου θα πραγματοποιήσω στο λεπτό.

Γι'αυτό σκέψου καλά τι θέλεις και τι αναζητάς,

γιατί τέτοια μαγικά φασόλια δεν θα βρεις πουθενά να ξαναφάς>>.

Ο Γιώργος έμεινε με το στόμα ανοιχτό!!!

<<Τώρα είναι ευκαιρία κάτι άλλο να ευχηθώ.

Δεν θέλω γίγαντας να μείνω σε όλη μου τη ζωή,

θέλω να γίνω πάλι μικρός σαν τη μικρή μου αδερφή>>.

Είπε και η Νεραιδα Φασολάκι κούνησε το μαγικό της το ραβδί,

και ο Γιώργος άρχισε να μικραίνει όλο και πιο πολύ.

Μα τώρα ήταν ακόμη πιο μικρός από την αδερφή του τη μικρή,

ήταν ένα τοσοδούλη ανθρωπάκι, μια πιθαμή.

Έτρεξε και τρυπώσε στα συρτάρια και τα ντουλάπια της μαμάς σαν ποντικάκι,

Άρχισε να τσιμπολογάει μπισκότα και ένα κρακεράκι. 

<<Πω πω είναι τέλεια να είσαι μικρός τόσο δα,

μπορώ να τρυπώνω παντού δίχως να με αντιληφθεί ο μπαμπάς και η μαμά.

Το ντουλάπι με τα γλυκά μοιάζει παράδεισος σωστός, πραγματικά >>,

είπε ο Γιώργος και με ευχαρίστηση χάιδεψε τη γεμάτη του κοιλιά. 

Μα ξαφνικά άκουσε γέλια και χαχανητά,

άφησε τα μπισκότα και βγήκε για να κοιτάξει πιο καλά.

Ήταν τα αδέρφια του που έβγαιναν να παίξουν στην αυλή,

μα όσο κι αν τους φώναζε δεν τον άκουγαν μέχρι εκεί.

Τον έψαχναν παντού, δεν τον έβρισκαν πουθενά,

<<Γιώργο που είσαι; >>, φώναζε η μαμά.

Ο Γιώργος της φώναζε πίσω με όλη τη δύναμη του,

μα ήταν στα αλήθεια πολύ σιγανή η φωνή του. 

Αμέσως ο Γιώργος έπρεπε να ψάξει λύση για να βρει.

Τελικά ούτε το να γίνει τόσο μικρός ήταν η τέλεια επιλογή.

Ξαφνικά είδε την Μάγια να του κουνάει την ουρά,

τον είχε εντοπίσει και του γάβγιζε από χαρά.

Με έναν σάλτο πήδηξε πάνω της και πιάστηκε από τις τρίχες της καλά,

<<Πάμε Μάγια να βρούμε τα αδέρφια μου, τη μαμά και τον μπαμπά>>,

της είπε και η Μάγια έτρεξε έξω στην αυλή,

μα δεν ήταν κανένας τους πια εκεί. 

Το αυτοκίνητο του μπαμπά έλειπε κι αυτό

<<Μάλλον θα πήγαν όλοι τους μια βόλτα στο εμπορικό>>.

Είπε απογοητευμένος πολύ που δεν ήταν κι αυτός μαζί,

μα ξαφνικά άκουσε μια γνώριμη φωνή.

Ήταν η μαμά του που φώναζε την Μάγια για να της δώσει φαγητό,

έτσι ο Γιώργος βρήκε ευκαιρία και πήδηξε στον ώμο της δίχως να χάσει λεπτό. 

Της ψιθύρισε στο αυτί <<Μαμά μου σ'αγαπώ>>

και η μαμά δεν πίστευε στα μάτια της τα δύό.

Ο Γιώργος της διηγήθηκε όλη την ιστορία με την Νεράιδα Φασολιά,

και η μαμά του τον κράτησε σφιχτά στη ζεστή της αγκαλιά. 

Του είπε πως δεν χρειάζεται να μοιάζει με τα αδέρφια του, όυτε με κανέναν άλλο,

μιας και ο ίδιος έχει από μόνος του χάρισμα μεγάλο.

Εϊναι έξυπνος και πάντα χαμογελαστός,

το πρόσωπο του φωτίζει σαν χρυσός θησαυρός.

Έτσι του έδωσε με πολλή αγάπη μια συμβουλή,

<<Είσαι από μόνος σου ένα ξεχωριστό παιδί.

Ο χαρακτήρας σου και η προσωπικότητα σου είναι μοναδική,

δεν χρειάζεται να συγκρίνεις τον εαυτό σου με κανέναν άλλο στη γη.

Δεν έχει σημασία αν είσαι ο πιο μεγάλος ή ο πιο μικρός,

μα να είσαι πάντα, μα πάντα ο αληθινός σου εαυτός>>.

Του είπε και του έδωσε ένα γλυκό φιλί,

κι ο Γιώργος έγινε έτσι μαγικά… πάλι ένα μικρό παιδί. 

Η αγάπη της μαμάς του έλυσε τα μαγικά,

και ο Γιώργος τα έβλεπε πλέον όλα διαφορετικά.

Εκείνη τη στιγμή έφτασαν τα αδέρφια του με τον μπαμπά,

<<Γιώργο που ήσουν δεν σε βρίσκαμε πουθενά>>,

είπε ο Γιάννης και πήγε και αγκάλιασε το μικρό του αδερφό

και ακολούθησε και η Άννα που του δώσε ένα φιλάκι γλυκό.

<<Χωρίς εσένα το παιχνίδι ήταν βαρετό,

ενώ όταν είσαι εσύ στην παρέα μας είναι διασκεδαστικό>>,

Του είπε η Άννα με τη γλυκιά της τη φωνή,

<<Ελάτε πάμε όλοι να παίξουμε μαζί, έξω στην αυλή>>. 

Ο Γιώργος έκλεισε το μάτι στη μαμά, 

και βουρ έτρεξαν και οι τρείς τους να παίξουνε ξανά.

Η μαμά σαν να μη συνέβει τίποτα, στον κήπο έπιασε δουλειά,

αφήνοντας τον μπαμπά με απορία να κοιτά,

αυτή την περιπέτεια ο Γιώργος θα την θυμάται παντοτινά.

Ο Γιώργος κατάλαβε πως κάθε άνθρωπος είναι ξεχωριστός.

Άλλος είναι πιο γρήγορος, άλλος πιο αργός.

Άλλοι έχουν κλήση στη ζωγραφική,

άλλοι στα μουσικά όργανα ή στην αριθμητική.

Σημασία έχει να ζεις το σήμερα όσο πιο τέλεια μπορείς

και αν ποτέ σου έρθει η ώρα κάτι να ευχηθείς,

ας είναι μόνο υγεία και χαρά

και να μείνεις πάντα παιδί στο μυαλό και στη καρδιά. 

Εκείνο το απογευματάκι ο Γιώργος απόλαυσε το παιχνιδάκι,

και ένα ήταν σίγουρο πως στα επόμενα γενέθλια του θα ευχόταν να αποκτήσει ένα ακόμη γκατζετάκι. 

******************************************************************************

Για να αποκτήσετε το παραμύθι αυτό σε εικονογραφημένο εκτυπώσιμο αρχείο επισκεφθείτε και γίνετε μέλος στην ομάδα μας στο Facebook "Ελληνικά παιδικά παραμύθια" . Εκεί στο μενού "Αρχεία" θα βρείτε όσα παραμύθια υπάρχουν σε pdf, έτσι θα μπορείτε να τα διαβάσετε σαν ebook ή να τα εκτυπώσετε.

Αν θέλετε κι εσείς το δικό σας παραμυθάκι με το όνομα του παιδιού σας και οποίο θέμα θέλετε, μπορείτε να κάνετε μια προπαραγγελία στέλνοντας μήνυμα στην σελίδα μας στο Facebook ή στο Instagram.

Εδώ μπορείτε να δείτε και την λίστα αναμονής για τα προσωποποιημένα παραμύθια μας.

Για να διαβάσετε περισσότερα προσωποποιημένα παραμύθια πατήστε στην αντίστοιχη καρτέλα που βρίσκεται στο μενού μας.

Μην ξεχάσετε να κάνετε εγγραφή στο κανάλι του Παραμυθόσαυρου εδώ. 

Αν ψάχνετε για προσωποποιημένα είδη για πάρτυ, ρίξτε μια ματιά στην σελίδα της φίλης μου Μαρίας εδώ με τα μοναδικά  της προιόντα όπως κεντημένα μπλουζάκια, αυτοκόλλητα δωράκια για παιδιά, αυτοκόλλητα λογότυπου και πολλά άλλα.

Πνευματικά Δικαιώματα Εμμανουέλα Θεοχαροπούλου ©2022