Η μαμά Σάντυ θά ήθελε μια παραλλαγή του παραμυθιού μας "Ένας μονόκερος για την Γεωργία"

 Ένα παραμυθάκι για την Κρίστυ και την Στελλίνα.  Στην Ανεμότια έπαιζαν τα 3 γουρουνάκια αλλά και στο χωράφι του παππού στην Αρίσβη Λέσβου, φτιάχνοντας  σπιτάκια από ξύλα, άχυρα και τούβλα.

*****************'*************

Μια φορά κι έναν καιρό,

σε ένα νησί πολύ μακριά από εδώ,

ζούσαν δύο αδερφούλες μικρές,

που ήταν πρώτες στο παιχνίδι και στις σκανταλιές.

Κρίστυ και Στελλίνα ήταν τα ονόματα τους τα γλυκά 

και κάθε μέρα έβγαιναν βόλτα στην πλατεία με την γιαγιά. 

Άκουγαν την καμπάνα του χωριού που χτυπούσε δυνατά,

παίζανε κρυφτό και κυνηγητό με τα υπόλοιπα παιδιά. 

Το παιχνίδι τους στα αλήθεια, δεν είχε τελειωμό. 

Στο τέλος όμως η γιαγιά τις αγόραζε πάντα χωνάκι παγωτό. 

Το έτρωγαν απόλαμβάνοντας την θέα του νησιού από ψηλά,

η Ανεμότια Λέσβου είναι ένα μέρος που πρέπει να επισκεφθείς σίγουρα μια φορά. 

Μα η αγαπημένη τους στάση ήταν στο ψητοπωλείο της πλατείας το Μεξικάνα για φαγητό,

πότε θα έτρωγαν σουβλάκια, πότε μαγειρευτό. 

Ένα απόγευμα ήρθε στο σπίτι ένα δέμα από το πουθενά.

Τα δύο κορίτσια μόλις είδαν το όνομα τους πάνω, πέταξαν από χαρά.

Μα δεν είχε μέσα ούτε κούκλες, ούτε κάποιο κουζινικό,

είχε μέσα μόνο ένα τετράδιο και ένα στυλό. 

Η μαμά ενθουσιάστηκε πάρα πολύ με αυτό.

<<Κοίτα Κρίστυ>>, της είπε, <<είναι με σχέδιο μονόκερο, πόσο φαντάστικο!

Μιας και σύντομα θα αρχίσεις το σχολείο,

με αυτό το δώρο, θα μπορέσεις να γράφεις και εδώ στο δικό σου το γραφείο. >>

Η Κρίστυ το κοίταξε καλά καλά λίγο απογοητευμένη,

με το δέμα δεν ήταν πια τόσο ενθουσιασμένη. 

Μα δεν ήθελε να δείξει την απογοήτευση της στην μαμά 

κι έτσι το πήρε και πήγε να το κρύψει στην ντουλάπα της μέσα βαθιά. 

Στο κρεβάτι της ξάπλωσε για να κοιμηθεί 

Όμως η μικρή της αδερφή η Στελλίνα, το βρήκε και το ξέθαψε μέσα σε μια στιγμή. 

Της το πήγε στο κρεβάτι και είπε δυνατά,

<<Θέλεις να γράψουμε ένα γράμμα στον παππού και στην γιαγιά;>>

Η Κρίστυ πήρε το τετράδιο και σκέφτηκε πως αυτό ήταν πολύ καλή ιδέα.

Της έλειπε πολύ, του παππού και της γιαγιάς της, η παρέα.

Άνοιξε το τετράδιο και άρχισε να γράφει προσεκτικά

«Αγαπημένε μου παππού και γιαγιά,

πόσο μου λείπει η ζεστή σας αγκαλιά...»

Μα πριν προλάβει να γράψει στην επόμενη σειρά 

Μπαμ!! Εμφανίστηκε μπροστά τους ένας μονόκερος με μια ροζ ουρά. 

<<Γειά σου Κρίστυ>>, της είπε με μια γλυκιά φωνή 

<<Ανέβα πάνω μου και η ευχή σου θα βγει αληθινή. 

Στην καλή σας την γιαγιά και τον παππού θα σας πάω τώρα εγώ,

είμαι πλέον ο μαγικός μονόκερος σας, αυτό ξέχασα να σας το πω! 

Η Κρίστυ δεν πίστευε στα μάτια της τα δύό.

Ανέβηκε πάνω στον μονόκερο χωρίς να χάσει ούτε λεπτό. 

Δεν φοβήθηκε καθόλου γιατί ήξερε ήδη να ιππεύει αρκετά καλά,

η Στελλίνα ανέβηκε από πίσω της και κρατήθηκε καλά.

Πέταξαν μέχρι το σπίτι της γιαγιάς και του παππού,

περνώντας πάνω από την πλατεία του χωριού.

Η γιαγιά μόλις τις είδε τις πρέσφερε φρέσκια πορτοκαλάδα και ζεστό ψωμί,

ο παππούς όμως δεν ήτανε εκεί.

Ήταν στο χωράφι του, στην ΑρίσβηΛέσβου, γιατί είχε δουλειά

έτσι ανέβηκαν πάνω στον μονόκερο και πέταξαν ξανά.

¨Εφτασαν στο χωράφι και φώναξαν τον παππού από ψηλά.

το χωράφι ήταν γεμάτο με τούβλα, ξύλα και άχυρα ξανθά.

Έτσι βρήκαν ευκαιρία να παίξουνε εκεί

σπιτάκια έφτιαχναν και γέλαγαν πολύ.

Σαν γουρουνάκια μικρά κρυβόταν στα σπιτάκια από τον λύκο-παππού

που σαν φυσούσε και τα γκρέμιζε, τις κυνηγούσε μέχρι την άλλη άκρη του χωραφιού.

Γέλαγαν πολύ με το παιχνίδι τους αυτό,

μια ανάμνηση που θα τις μείνει πάντα στο μυαλό.

ανέβηκαν πάλι στον μονόκερο για να πάρουν τον δρόμο για την επιστροφή. 

Από εκείνη την μέρα και μετά, οι δυο αδερφές βρήκαν ευκαιρία

Έγραφαν στο μαγικό τετράδιο και από μια τους επιθυμία. 

Ο μαγικός μονόκερος εμφανιζόταν κάθε φορά 

και αυτές χοροπήδαγαν από την πολλή τους την χαρά.

Όταν η Κρίστυ έγραφε πως θέλει να φάει παγωτό 

Ο μονόκερος τις πήγαινε στην Ρώμη να φάνε Ιταλικό. 

Όταν η Στελλίνα έγραφε πως θέλει να φάει πρωινό,

Στην Γαλλία τις πήγαινε να φάνε ψηλά στον πύργο του Άιφελ κρουασάν ζεστό ζεστό.

Όταν η Κρίστυ έγραφε πως θέλει να δει μια τίγρη από κοντά,

ο Μονόκερος τις πήγαινε σε μέρη τροπικά.

Μια μέρα η Στελλίνα έγραψε πως θέλει να κολυμπήσει με δελφίνια πολλά.

Και ο μονόκερος τις πήγε στην θάλασσα για μια βουτιά. 

Κάθε μέρα οι δυο αδερφούλες ζούσαν μια περιπέτεια στα κρυφά,

Μα πάντα φρόντιζαν να πηγαίνουν βόλτα στον παππού και στην γιαγιά.

Είχαν κρατήσει καλά αυτό το μυστικό,

γιατί αν όλοι μάθαιναν για τον μονόκερο,  δεν θα έμενε στο τετράδιο ούτε ένα φύλλο λευκό. 

Έτσι επισκέπτονταν όλο τον κόσμο, δοκιμάζοντας τοπικές λιχουδιές,

και πάντα γυρνούσαν σπίτι με γεμάτες τις κοιλιές.

Ένα απόγευμα που μόλις είχαν γυρίσει από την Τουρκία ,

η μαμά άκουσε στο δωμάτιο να κάνουν φασαρία.

Η μαμά μπήκε στο δωμάτιο να δει τι σκαρώνουν τα δύο αδερφάκια 

Φέρνοντας να τους δώσει να φάνε κέικ και παγωτάκια. 

Μα οι δύο αδερφές έφαγαν τόσα πολλά γλυκά στην Τουρκία,

που για άλλο γλυκό δεν είχαν πλέον καμία επιθυμία. 

Έπεσαν αμέσως για ύπνο και είχαν όνειρα γλυκά ,

πως να μην ήταν άλλωστε με τόσα σιροπιαστά. 

Η μαμά απόρησε πολύ με αυτό το σκηνικό 

Μιας και τα κορίτσια δεν έλεγαν ποτέ όχι στο φαγητό. 

Πρέπει να πάω για ψώνια σκέφτηκε η μαμά 

Και έπιασε ένα χαρτί που βρέθηκε μπροστά. 

Μα έτσι στα σκοτεινά έπιασε το τετράδιο το μαγικό 

Κι έτσι όπως ήταν νυσταγμένη άρχισε να γράφει με τον μαγικό στυλό.

Ήθελε να γράψει πορτοκάλια για να πίνουν φρέσκο χυμό τα κορίτσια όταν αρχίσουν τα σχολεία, 

Μα μπέρδεψε το κάπα με το γάμα και έναν τόνο και ο μαγικός μονόκερος την πήγε μέχρι την Πορτογαλία. 

Μέχρι η μαμά να συνειδητοποιήσει όλο αυτό 

Ο μπαμπάς είχε βγάλει ήδη εισιτήριο αεροπορικό. 

Πήρε τα δύο κορίτσια και πήγαν στην Πορτογαλία να συναντήσουν την μαμά,

γιατί ο μαγικός μονόκερος από τις φωνές της εξαφανίστηκε μακριά. 

Όμως μιας και βρέθηκαν όλοι εκεί αποφάσισαν να ευχαριστηθούν τις διακοπές

και δοκίμασαν πολλές τοπικές λιχουδιές.

 Οι δυο αδερφές ζήτησαν συγνώμη από την μαμά και τον μπαμπά,

και υποσχέθηκαν πως σε άλλη περιπέτεια δεν θα μπλέξουν ξανά. 

Κι έτσι γλυκά τελειώνει το παραμυθάκι αυτό,

όλοι η οικογένεια ευχαριστήθηκε το ταξιδάκι το μαγικό.

Μα ο μαγικός μονόκερος δεν είχε πάει στα αλήθεια πολύ μακριά 

Στο χωράφι του παππού πήγε και του κράταγε συντροφιά. 

Το σπιτάκι με τα τούβλα ήταν το καινούργιο του σπιτικό,

μιας και ήταν πράγματι, από όλα το πιο γερό.

******************************'*******

Αν θέλετε κι εσείς το δικό σας παραμυθάκι με το όνομα του παιδιού σας και οποίο θέμα θέλετε, μπορείτε να κάνετε μια προπαραγγελία στέλνοντας μήνυμα στην σελίδα μας στο Facebook ή στο Instagram.

Εδώ μπορείτε να δείτε και την λίστα αναμονής για τα προσωποποιημένα παραμύθια μας.

Για να διαβάσετε περισσότερα προσωποποιημένα παραμύθια πατήστε στην αντίστοιχη καρτέλα που βρίσκεται στο μενού μας.

Μην ξεχάσετε να κάνετε εγγραφή στο κανάλι του Παραμυθόσαυρου εδώ. 

Πνευματικά Δικαιώματα Εμμανουέλα Θεοχαροπούλου ©2021