Ένα παραμυθάκι για την μικρή Μαριάντα που αγαπάει τον χορό και το τραγούδι.

***********************************

Μια φορά κι έναν καιρό, 

σε ένα μακρινό χωριό,

Ζούσε ένα κοριτσάκι μικρό 

Μαριάντα ήταν το όνομα της το γλυκό. 

Η Μαριάντα αγαπούσε πολύ το τραγούδι και τον χορό, 

Όλη μέρα χόρευε δίχως σταματημό. 

Στο ράδιο πάντα άκουγε  την αγαπημένη της μελωδία, 

Και κάθε μέρα έβγαζε και νέα χορογραφία. 

Ένα απόγευμα καθώς πήγαινε με την μαμά στην παιδική χαρά, 

Είδε κάτι που της έφερε ένα τεράστιο χαμόγελο μέχρι τα αυτιά. 

Ήταν μια αφίσα για έναν διαγωνισμό χορού με ένα υπέροχο βραβείο για τον πρώτο νικητή, 

Να πάρει υποτροφία σε μια μουσικό χορευτική σχολή. 

Μόλις το είδε φώναξε από χαρά 

<<Πάμε να γραφτούμε τώρα κιόλας. >>, είπε στην μαμά. 

Έτσι αφού γράφτηκε για να πάρει μέρος στον διαγωνισμό, 

Έπρεπε να βρει κι ένα πρωτότυπο χορευτικό. 

Όλη μέρα έκανε εξάσκηση στο σαλόνι και στην αυλή. 

Στο δάσος πήγαινε βόλτα, για να της έρθει έμπνευση αρκετή. 

Έπαιρνε ερεθίσματα από τους ήχους της φύσης και των πουλιών που βρίσκονταν εκεί, 

Το τιτίβισμα τους ακούγονταν στα αυτιά της σαν μελωδία μαγική. 

Μα η Μιράντα δεν ήταν καθόλου ενθουσιασμένη με κανένα χορευτικό. 

Και δοκίμασε πάρα πολλά από μπαλέτο μέχρι και καλαματιανό. 

Έμοιαζαν όλα τόσο συνηθισμένα στα μάτια τα δικά της, 

Παρόλο που της έλεγε <<μπράβο>> όλο η μαμά της. 

Ένα απόγευμα πήρε το κασετόφωνο και πήγε στο δάσος για χορό, 

Έβαλε μουσική και κάθισε πάνω σε έναν κορμό. 

Μα η μουσική προσέλκυσε ζωάκια πολλά, 

Από περιέργεια πλησίασαν πλάι της και κοίταγαν με μάτια γουρλωτά. 

Η αρκούδα, ο ελέφαντας, το ελάφι, ο λύκος ο τρομερός. 

Ακόμη και η Καμηλοπάρδαλη, το λιοντάρι και ένας μικρός ασβός. 

Η Μαριάντα μόλις τα είδε όλα εκεί κοντά, 

Δεν φοβήθηκε καθόλου, αντίθετα έκανε κάτι που αγαπά. 

Άρχισε να χορεύει ρυθμικά ισορροπώντας πάνω στον κορμό, 

Και έτσι σύντομα όλα τα ζωάκια βρήκαν τον δικό τους τον ρυθμό. 

Άρχισαν να χορεύουν μαζί της με χαρά, 

Και η Μιράντα τότε γέλασε και είπε δυνατά. 

<<Αυτή η χορογραφία είναι μοναδική, 

Ελάτε να χορέψετε μαζί μου στην σκηνή. 

Το πρώτο το βραβείο θα κερδίσουμε δίχως αμφιβολία, 

Και σίγουρα θα γράψουμε την δική μας ιστορία. >>

Τα ζωάκια δέχτηκαν αμέσως με χαρά, 

Έτσι όλοι τους μαζί άρχισαν πρόβες εντατικά. 

Όταν έφτασε η μέρα του διαγωνισμού, γέμισε ζωάκια όλη η πλατεία. 

Πλήθος κόσμου πλησίασαν κοντά, για μια φωτογραφία. 

Όταν έφτασε η σειρά τους στον διαγωνισμό, 

Αφήσανε τους πάντες με το στόμα ανοιχτό. 

Η χορογραφία τους ήταν φανταστική, 

Ξεσήκωσαν ακόμη και τον πιο δύσκολο κριτή. 

Όλοι χόρευαν μαζί με τα ζωάκια, 

Η μαμά από την χαρά της,  χτύπαγε παλαμάκια. 

Ήταν τόσο ευτυχισμένη που κατάφερε να κάνει όλο το χωριό να χορέψει με χαρά, 

Τόσο που τα βραβεία πλέον, δεν είχαν σημασία καμιά. 

Η Μιράντα που είχε τόσο καλή καρδιά,

Ευχαρίστησε τα ζωάκια ένα ένα ξεχωριστά. 

Την μαϊμουδίτσα για τα ακροβατικά, 

Το ελάφι που την έμαθε με χάρη να περπατά. 

Τον τρομερό λύκο για τα φωνητικά 

Και το πουλάκι για τα τραγούδια τα γλυκά. 

Το λιοντάρι για το θάρρος και τον αυθορμητισμό. 

Το βατραχάκι για το χοροπηδητό. 

Την Καμηλοπάρδαλη για την χορογραφία 

Και την καφέ αρκούδα που της έμαθε να έχει υπομονή και ηρεμία. 

Στο τέλος όμως ευχαρίστησε και την καλή της την μαμά, 

Που δεν σταμάτησε ποτέ να την υποστηρίζει, τα όνειρα της όλα να κυνηγά. 

Κι έτσι γλυκά τελειώνει το παραμυθάκι αυτό 

Η Μιράντα έγινε γνωστή σε όλο το χωριό. 

Στο κέντρο της πλατείας άνοιξε την δική της σχολή χορού όχι μόνο για παιδιά, 

Τα ζωάκια του δάσους κάνανε απέξω μια τεράστια ουρά. 

*************************

Μην ξεχάσετε να κάνετε εγγραφή στο κανάλι του Παραμυθόσαυρου εδώ.