Ένα παραμυθάκι αφιερωμένο στον μικρό Ορέστη που αγαπάει πάρα πολύ τους δεινόσαυρους!
Για να δείτε το βίντεο πατήστε εδώ.
************************************************
Μια φορά κι έναν καιρό,
σε μια πόλη πολύ μακριά από εδώ,
σε ένα μικρό σπιτάκι
ζούσε ένα πολύ γλυκό αγοράκι.
Ορέστης ήταν το όνομα του και καθημερινά,
του άρεσε να πηγαίνει στο πάρκο με τη μαμά.
Τα σκαφτικά του έπαιρνε πάντα μαζί.
Κουβάδακια, φτυαράκι και τη μπουλντόζα την πορτοκαλί.
Μια μέρα που έσκαβε στο πάρκο για να φτιάξει μια λιμνούλα με νερό,
ξέθαψε απ'την άμμο ένα περίεργο αβγό.
Δεν ήταν αβγό, ούτε κότας ούτε ορτυκιού,
ήταν αβγό ενός δεινόσαυρου μεγάλου και τρομερού.
Το έβαλε κρυφά μέσα στο κουβαδάκι
και το πήρε μαζί του μέχρι το σπιτάκι.
Καληνύχτισε τους γονείς του και πήγε να κοιμηθεί,
το αβγό άφησε μέσα στη ντουλάπα για να είναι ασφαλή.
Όμως τη νύχτα έσπασε το αβγό
κι από μέσα βγήκε ένα δεινοσαυράκι μικρό.
Ο Ορέστης άκουσε το θόρυβο και ξύπνησε με ενθουσιασμό,
δεν το πίστευε ότι ήταν αληθινό.
Είχε δέρμα πράσινο και μακριά ουρά,
στόμα μακρουλό και μάτια γουρλωτά.
Ο Ορέστης χάρηκε για το καινούριο του φιλαράκι.
Ήθελε από πάντα να έχει ένα δεινοσαυράκι.
Μα την ώρα που πήγαινε να το δείξει στη μαμά και στον μπαμπά,
άκουσε στην τηλεόραση ότι οι δεινόσαυροι εξαφανίστηκαν από τη γη πριν χρόνια πολλά.
Τότε του ήρθε μια ιδέα φαεινή,
να το ντύσει με μια αποκριάτικη στολή.
Έτσι κάνεις δεν θα το αναγνωρίσει για να το πάρει μακριά,
έτρεξε στο εργαστήριο της μαμάς του και έπιασε δουλειά.
Η μαμά του Ορέστη ήταν σχεδιάστρια ρούχων και είχε στο εργαστήριο της υφάσματα πολλά,
ο Ορέστης έφτιαξε μια στολή με πολλά φτερά.
Έντυσε το δεινοσαυράκι με αυτή τη στολή
και έτσι έμοιαζε με γαλοπούλα στρουμπουλή.
Βγήκανε μαζί να παίξουνε έξω στην αυλή,
μα ξαφνικά έπιασε μια δυνατή βροχή.
Τα φτερά ξεκόλλησαν και χάλασε η στολή
και το δεινοσαυράκι είχε πλέον αποκαλυφθεί.
Ο Ορέστης έτρεξε στο εργαστήριο της μαμάς χωρίς να χάσει λεπτό.
Έραψε μια στολή αλεπούς με κόκκινο λαιμό.
Μα σαν βγήκαν πάλι έξω για μια βολτούλα,
όλοι θέλανε να χαϊδέψουν την απαλή της γούνα.
Ο Ορέστης όμως δεν ήθελε να το ακουμπήσει κάνεις,
γιατί θα κατέστρεφε τις ραφές της στολής.
Έπρεπε να σκεφτεί μια στολή διαφορετική,
που να μην τραβάει καθόλου την προσοχή.
Τότε εκεί στη λίμνη που βρισκόταν δίπλα στο παρκάκι,
είδε που καθόταν ένα βατραχάκι.
Η αλήθεια είναι πως η πόλη του είχε βατράχια πολλά,
τόσα που σε κανέναν δεν κάναν εντύπωση πια.
Πήγε στο εργαστήριο της μαμάς και πάλι ,
ξετύλιξε γρήγορα το πράσινο κουβάρι.
Έραψε τη στολή βατράχου και τη φόρεσε στο δεινοσαυράκι
και τώρα ήταν έτοιμος να ξαναπάει στο παρκάκι.
Όταν έφτασε εκεί τον πλησίασαν όλα τα παιδιά,
<<Πω πω τι γλυκό βατραχάκι είναι αυτό>>, φώναζαν δυνατά.
Μα ένα άλλο παιδί που ήταν εκεί,
φώναξε <<αυτό δεν είναι βατραχάκι, κάπου το έχω ξαναδεί>>.
<<Ένας δεινόσαυρος>>, φώναξε ένα κορίτσι που στεκόταν δίπλα στην τσουλήθρα
<<Δεν είναι ψέμα, είναι αλήθεια>>!
Τα παιδιά άρχισαν να τρέχουν και με το δεινόσαυρο να παίζουν κυνηγητό,
ο Ορέστης τους διηγήθηκε την ιστορία με το αβγό.
Ήταν πολύ περήφανος για το δεινόσαυρακι,
μα ξαφνικά είδε την μαμά του να έρχεται από το παγκάκι.
Είχε αναγνωρίσει τα υφάσματα της και τις κλωστές
και ο Ορέστης της είπε πως έραψε μόνος του όλες τις στολές.
Η μαμά γέλασε και τον πήρε αγκαλιά,
τα κουστούμια που έραψε ήταν όντως φοβερά!
Όμως η μαμά ακούγοντας την ιστορία με το αβγό,
κατάλαβε πως το δεινόσαυρακι δεν ήταν αληθινό.
Ήταν ένας κροκόδειλος,ήρθε να τον δει καλύτερα από κοντά
Τον αναγνώρισε εύκολα απτην ανάγλυφη ουρά.
Είπε στον Ορέστη πως πρέπει να το γυρίσουν πίσω στη δική του την μαμά,
γιατί μάλλον θα έχει βγει από την λίμνη και θα το αναζητά.
Το γύρισαν πίσω στη λίμνη και το χαιρέτισαν από μακριά,
ο Ορέστης το είχε φροντίσει όντως πολύ καλά.
Όμως απογοητεύτηκε που δεν ήταν δεινοσαυράκι
και η μαμά έσκυψε και του έδωσε ένα γλυκό φιλάκι.
Αμέσως όμως της ήρθε ιδέα φοβερή
και έτρεξε στο εργαστήριο της και του έραψε μια στολή.
Ήταν μια στολή δεινόσαυρου με δόντια κοφτερά,
ανάγλυφο δέρμα και μακριά ουρά.
Μόλις την είδε ο Ορέστης πέταξε απ'τη χαρά του,
στη ντουλάπα κρύφτηκε να τρομάξει τον μπαμπά του.
<<Γκρρρρ>>, τρόμαξε τον μπαμπά του και άρχισαν το κυνηγητό
και του διηγήθηκε τα πάντα για το κροκοδειλάκι το μικρό.
Ο μπαμπάς αμέσως σκέφτηκε έναν ωραίο τρόπο να τελειώσει η μέρα αυτή
και τους πήγε στο μουσείο που είχε αφιέρωμα στην Ιουρασική εποχή.
Εκεί ο Ορέστης είδε δεινόσαυρους σε μέγεθος πραγματικό,
ενθουσιάστηκε πολύ με του Τυραννόσαυρου το σκελετό.
Δίπλα στον βροντόσαυρο στάθηκε που μοιάζανε πολύ,
με τη στολή που φορούσε ήταν ασορτί.
Ο Ορέστης άκουγε προσεκτικά τον ξεναγό
και τότε άκουσε κάτι και έμεινε με το στόμα ανοιχτό.
Ο ξεναγός είπε πως οι κροκόδειλοι ήταν απόγονοι των δεινοσαύρων και επέζησαν από την καταστροφή,
γιατί είναι γνωστό πως το δέρμα τους έχει μεγάλη αντοχή.
Από τη χαρά του που γνώρισε έναν απόγονο δεινοσαύρου από κοντά,
άρχισε να τρέχει στο μουσείο και να φωνάζει δυνατά.
Όμως η στολή της μαμάς του ήταν τόσο αληθοφανή,
που όλοι νόμιζαν πως ένας δεινόσαυρος το έσκασε απ'τό κλουβί.
Όλοι άρχισαν να τρέχουν έξω απτό μουσείο και να φωνάζουν δυνατά,
ο μπαμπάς και η μαμά έμειναν να κοιτάνε με μάτια γουρλωτά.
Ο Ορέστης ήταν το πιο γλυκό δεινόσαυρακι που βρισκότανε εκεί
και έπρεπε τώρα να περιμένουν να αρχίσει η ξενάγηση πάλι απτην αρχή.
Κι έτσι γλυκά τελειώνει η ιστοριούλα αυτή,
ο Ορέστης δεν αποχωρίστηκε καθόλου την στολή.
Που και που πήγαινε στης Κυρά Φροσύνης το νησάκι,
μήπως και πετύχαινε ξανά το κροκοδειλάκι…..
*****************************************************
Για να αποκτήσετε το παραμύθι αυτό σε εικονογραφημένο εκτυπώσιμο αρχείο επισκεφθείτε και γίνετε μέλος στην ομάδα μας στο Facebook "Ελληνικά παιδικά παραμύθια" . Εκεί στο μενού "Αρχεία" θα βρείτε όσα παραμύθια υπάρχουν σε pdf, έτσι θα μπορείτε να τα διαβάσετε σαν ebook ή να τα εκτυπώσετε.
Αν θέλετε κι εσείς το δικό σας παραμυθάκι με το όνομα του παιδιού σας και οποίο θέμα θέλετε, μπορείτε να κάνετε μια προπαραγγελία στέλνοντας μήνυμα στην σελίδα μας στο Facebook ή στο Instagram.
Εδώ μπορείτε να δείτε και την λίστα αναμονής για τα προσωποποιημένα παραμύθια μας.
Για να διαβάσετε περισσότερα προσωποποιημένα παραμύθια πατήστε στην αντίστοιχη καρτέλα που βρίσκεται στο μενού μας.
Μην ξεχάσετε να κάνετε εγγραφή στο κανάλι του Παραμυθόσαυρου εδώ.
Μην ξεχάσετε να κάνετε εγγραφή στο κανάλι του Παραμυθόσαυρου εδώ.
Πνευματικά Δικαιώματα Εμμανουέλα Θεοχαροπούλου ©2021
❤❤❤❤❤❤❤❤
ΑπάντησηΔιαγραφή