Για να ακούσετε το παραμυθάκι αυτό, πατήστε εδώ.

******************************************************** 

Μια φορά κι έναν καιρό,

σε ένα πολύ μικρό χωριό, 

ζούσε μια μάγισσα φαφούτα

που μισούσε το γάλα και τα φρούτα.

Είχε μια οδοντόβουρτσα ηλεκτρική,

ξόρκι της είχε κάνει και ήταν μαγική.

 

Κάθε βράδυ έκοβε βόλτες από πολύ ψηλά, 

κοιτούσε αν τα παιδιά πλένανε τα δόντια τους καλά.

Έψαχνε για πολυ βρώμικα δοντάκια,

από αυτά που είχαν πάνω τους μικρά καραμέλακια .

Ζελεδάκια, γλυφυτζούρια και άλλα γλυκά,

 τα χαλασμένα δόντια έκλεβε, όταν κοιμόταν τα παιδιά.

Μάζευε ένα ένα, τα βρώμικα δοντάκια,

τα μάζευε και τα έβαζε σε πολύ μικρά βαζάκια.

Το σπίτι της ήταν γεμάτο με μασέλες,

που σε σειρά αν τις έβαζες, έφτανες στις Βρυξέλλες.

Το βράδυ καθόταν και γελούσε δυνατά

<<Χάχα>>, έλεγε, << αυτά τα βρώμικα δοντάκια, μου ανήκουν πια.>>

 

Μια νύχτα όμως που πήγε τσάρκα στο χωριό, 

δεν βρήκε χαλασμένο δόντι, ούτε άσπρο, ούτε χρυσό.

Σάστισε και έφυγε πολύ απογοητευμένη,

με όλο το χωριό ήταν θυμωμένη.

Και τότε της ήρθε μια ιδέα φοβερή,

<<Θα γίνω ζαχαροπλάστης>>, είπε << και θα πουλάω γλυκά στην λαϊκή.>>

 

Κάθε μέρα στην λαϊκή, φώναζε δυνατά

<<Ελάτε, πάρτε τα πιο νόστιμα γλυκά.

Τούρτες, κέικ, μπισκότα και σιρόπιάστα,

για τα παιδιά έχω μάφιν και ντόνατ στρουμπουλά.>>

Ήθελε όλοι να φάνε τα γλυκά της και να ξεχαστούν.

Τα δόντια να μην πλύνουν προτού αποκοιμηθούν.

 

Το στόχο της, τον πέτυχε για αρκετό καιρό

Μάζευε χαλασμένα δόντια, δίχως τελειωμό.

Ήθελε να αφήσει χωρίς δόντια όλο το χωριό,

μα κάποιος της χάλασε το σχέδιο αυτό.

Ήταν ένας νέος οδοντίατρος που έφτασε προχθές

Με ένα χαμόγελο άσπρο σαν φρέσκος κουραμπιές.

 

Ο οδοντίατρος συμβούλευε μεγάλους και παιδιά,

να πλένουνε τα δόντια τους, πολύ εντατικά. 

Μπροστά, πίσω, δεξιά και αριστερά

και να αποφεύγουν όσο γίνεται τα πολλά γλυκά.

Άκουσαν την συμβουλή του, ειδικά τα παιδιά

Ακόμη και αυτά που έτρωγαν στα κρυφά.

 

Όλα σταματήσανε να τρώνε καραμέλες,

γιατί δεν θέλαν, σαν την μάγισσα, να φοράν μασέλες.

Θέλανε καθαρά και γερά δοντάκια

που να είναι λαμπερά, σαν μικρά διαμαντάκια.

Μα η μάγισσα πελαγώσε, τραβούσε τα μαλλιά της

γιατί δεν έβρισκε χαλασμένο δόντι στο πέρασμα της.

 

Έτσι, πήγε στον οδοντίατρο να κάνει φασαρία

Με ξόρκια να του διώξει όλη την πελατεία. 

Μπήκε στο οδοντιατρείο κρατώντας χωνάκια παγωτό,

μα είδε κάτι και έμεινε με το στόμα ανοιχτό.

Εκεί στο ράφι βρισκόταν η μία και μοναδική,

τέτοια μασέλα κάτασπρη, δεν είχε ξαναδεί!!!

 

Ο οδοντίατρος είδε την λαχτάρα της και της έκανε την χάρη. 

Και έτσι η μάγισσα απέκτησε χαμόγελο και πάλι. 

Καθάρισε και διόρθωσε όλα τα δόντια της προσεκτικά

Απέκτησε χαμόγελο σαν αυτά που έβλεπε στα περιοδικά.

 

Σταμάτησε να κλέβει τα δόντια και να τρομάζει τα παιδιά. 

Σταμάτησε ακόμη να πουλάει και τα γλυκά.

Κάθε μέρα φρόντιζε να θυμίζει σε όλο το χωριό,

πως το πλύσιμο των δοντιών είναι πολύ σημαντικό.

 

Έτσι κάθε βράδυ άκουγες όλα τα παιδιά, 

Να πλένουν τα δοντάκια και να τραγουδάνε δυνατά.

<<Πλένω, πλένω τα δοντάκια,

να είναι καθαρά.

Πλένω, πλένω τα δοντάκια,

δεξιά και αριστερά.

Πλένω, πλένω τα δοντάκια,

βράδυ και πρωί.

Πλένω, πλένω τα δοντάκια

και πάλι απ'την αρχή.>>

 

*******************************************************

Μην ξεχάσετε να κάνετε εγγραφή στο κανάλι του Παραμυθόσαυρου εδώ. 

Πνευματικά Δικαιώματα Εμμανουέλα Θεοχαροπούλου ©2021