Μια φορά και έναν καιρό
Σε έναν ζωολογικό
Ζούσε ο μικρός Γιαννάκης
Ενας κίτρινος τιγράκης.

Κάθε μέρα ερχόταν όλοι να τον δουν
Τα παιδάκια γρύλιζαν να τον μιμηθούν.
Ο Γιαννάκης ήταν διάσημος και αγαπητός
Σε ολα τα ζωάκια ηταν αρεστός.

Η δουλειά του, του άρεσε πάρα πολύ
Αυτόγραφα μοίραζε μέχρι το πρωί.
Μα ο Γιαννάκης ο μικρός, Είχε μια επιθυμία,
Όνειρα έκανε πολλά, να πάει στην Ινδία.

Γιαυτό και ζήτησε απτο αφεντικό
Να του βγάλει εισιτήριο αεροπορικό.
Το αφεντικό συμφώνησε και τον πήρε μια αγκαλιά
Γιαννάκη μου σου εύχομαι, ολα να πανε Καλά.
Στην ζούγκλα να πας γιατί εκεί ανήκεις
Κλεισμένος στα κλουβιά ποτέ σου μην γυρίσεις.

Στην ζούγκλα θα έβρισκε όλη την κομπανία
Η οικογένεια τον περίμενε με πολύ αγωνία.
Όλοι ήταν ενθουσιασμένοι με την επιστροφή,
Με τον Γιάννη να ανταμώσουν ιστορίες να τους πει.
Η μαμά του με μιας πήγε να μαγειρέψει,
Σπιτικό φαγάκι και ψωμί για να τον φιλεψει.
 
Ο Γιαννάκης έφτασε και μοίρασε χαρές,
Φιλιά, δώρα και πολλές αγκαλιές.
Μέτα απο τόσα Χρόνια Ελεύθερος ξανά
Σταμάτησε και άκουσε για λίγο τα πουλιά.
Τι άλλο καλύτερο στην ζωή απτην Ελευθερία,
Όλα τα ζωάκια αξίζουν ηρεμία.

Μαμά μου, είμαι πίσω στην ζούγκλα,
Ήρθα για να μείνω και να βρω δουλειά
Ελα να σε πάρω μια σφιχτή αγκαλιά.
Δεν μου πήγαινε η ζωή στον ζωολογικό
Με βλέπω για πυροσβέστη είτε για γιατρό.

Η μαμά του ήταν χαρούμενη για την επιστροφή
Σε ολη την γειτονιά έτρεξε να το πει.
Γύρισε κ του δωσε την καλύτερη ευχή,
Αγόρι μου, η αγάπη μου για σένα μέχρι τα Ουράνια φτάνει
Και όπως ειναι γνωστό "σπίτι χωρίς Γιάννη, Προκόπη δεν κάνει,".