Ένα παραμυθάκι αφιερωμένο στην μεγάλη μου αδερφή Αναστασία, και σε κάθε μεγάλη αδερφή που είναι πάντα δίπλα μας. 

Για όσους δεν το γνωρίζουν, η αδερφή μου είναι το απόλυτο και υπέροχο dolmadaki.gr .  Ένα blog που μέσα από την καθημερινότητα της και με πολύ χιούμορ η αδερφή μου ξεκίνησε να ανεβάζει μαμαδίστικες συνταγές και μας έκανε να περνάμε ώρες στην κουζίνα. 

Μπορείτε να την ακολουθήσετε εδώ στην νέα της  FB σελίδα, γιατί την προηγούμενη την έριξαν :  https://www.facebook.com/AgapaMeANdolmass

όπως και να κάνετε εγγραφή στο κανάλι της εδώ : Dolmadaki gr (Αγάπα Με Αν Dolmas)

Επίσης με την αδερφή μου γράψαμε το βιβλίο "Το ημερολόγιο ενός μικρού Σεφ", που κυκλοφορεί από εκδόσεις Φυλάτος και είναι ένα βιβλίο με 15 εύκολες και νόστιμες συνταγές για μικρούς σεφ. Δείτε παλιότερο πόστ σχετικά εδώ.

************************************************************************

Όταν γεννήθηκα πήρες προαγωγή, 

από μωρό, έγινες η μεγάλη μου αδερφή. 

Πίσω από κάθε λύπη, πίσω από κάθε χαρά,

είσαι πάντα δίπλα μου, η καλύτερη συντροφιά. 

Σε κάθε αταξία, σε κάθε σκανταλιά, 

αμέσως με υπερασπιζόσουν στη μαμά και στον μπαμπά. 

Ξέρω καμιά φορά σε παιδεύω, αλλά να θυμάσαι ότι σ’ αγαπώ 

Γι'αυτό και σε κερνάω, τι θέλεις σοκολάτα ή βανίλια παγωτό;

Σαν μεγάλη αδερφή, ήσουν δίπλα μου κάθε λεπτό.

Εσένα μάλωνε η μαμά, ακόμη κι αν έφταιγα εγώ. 

Δίπλα σε λύπες και χαρές, ενωμένες σφιχτά,

όταν αρρώσταινα εγώ, πονούσε και η δική σου η καρδιά. 

Όσες φορές κι αν μαλώσαμε σαν μικρά παιδιά διαγράφτηκαν μια μια,

μιας και η αγάπη μας υπερβαίνει κάθε συγκυρία.

Στο σχολείο όταν πηγαίναμε μου κράταγες το χέρι σφιχτά,

να με παραδώσεις ασφαλή, πίσω στη μαμά. 

Ατελείωτα απογεύματα στο βίντεο βλέπαμε παιδικά,

και συ μου έπλεκες κοτσίδα τα μαλλιά. 

Πηγαίναμε θέατρο και βόλτες μαζί με τη γιαγιά,

στις φίλες της επίσκεψη, τρώγαμε τα σοκολατάκια στα κρυφά. 

Κάθε καλοκαίρι πηγαίναμε θάλασσα με τον μπαμπά και τη μαμά,

μετρούσαμε ένα ένα τα μπάνια και τα παγωτά. 

Στην γειτονιά παίζαμε κρυφτό και κυνηγητό,

δεν μπαίναμε μέσα στο σπίτι πριν τις οχτώ. 

Παιχνίδια είχαμε λίγα και καλά.

Μα εσύ σαν μεγάλη αδερφή, έβρισκες ιδέες ένα σωρό να... 

Κουκλοθέατρο, ζωγραφική, παιχνίδια στο νερό.

Με το ποδήλατο βόλτες ατελείωτες, εσύ να οδηγείς και από πίσω εγώ.

Ανέμελα χρόνια γεμάτα αναμνήσεις γλυκές 

που μας τις θυμίζουν, όταν βλέπουμε φωτογραφίες παλιές.

Είσαι η αγαπημένη μου αδερφή και θέλω να σου πω,

πως σε αγαπώ από τη γη μέχρι τον ουρανό.

*****************************************************

Μην ξεχάσετε να κάνετε εγγραφή στο κανάλι του Παραμυθόσαυρου εδώ. 

Πνευματικά Δικαιώματα Εμμανουέλα Θεοχαροπούλου ©2025