Μπορείτε να το ακούσετε εδώ.

Μια φορά κι έναν καιρό,

σε ένα χωριό πολύ μακριά από εδώ,

ζούσαν δύο αδελφάκια μικρά,

που περίμεναν τα Χριστούγεννα με αγωνία και χαρά.

 Τα Χριστούγεννα ήταν η αγαπημένη τους γιορτή,

και κάθε χρόνο περίμεναν πως και πως για μια συνάντηση μαγική.

Ήθελαν να δουν τον Άγιο Βασίλη από κοντά,

μα πάντα έβρισκαν εμπόδια πολλά.

Πέρσι δεν πρόλαβαν να τον δουν γιατί είχαν αποκοιμηθεί,

πρόπερσι  στο τσακ τον χάσανε για μια στιγμή.

Και εκείνη τη χρονιά που στο σαλόνι στήσανε σκηνή,

είχαν προλάβει μόνο να δούνε για λίγο την κόκκινη του τη στολή.

Μα φέτος, είχαν οργανωθεί για τα καλά.

ήταν και οι δύο τους σίγουροι πως θα τον δουν από κοντά.

Δεν θα κλείνανε τα μάτια τους ούτε για μια στιγμή,

αν δεν ακούγανε πρώτα βήματα πάνω στην σκεπή.

Έτσι όταν όλοι στο σπίτι είχαν πια κοιμηθεί,

θα ξεκινούσε η δική τους μυστική αποστολή.

Σηκώθηκαν από τα κρεβατάκια τους και στο σαλόνι πήγαν με βήματα σιγά,

και περίμεναν εκεί υπομονετικά.

Τικ, τοκ, Τικ , τοκ .... ακουγόταν οι χτύποι του ρολογιού,

κι από έξω ακουγόταν ο ήχος ενός πουλιού.

Μια κουκουβάγια είχε στήσει καρτέρι και αυτή,

μα ακόμη τίποτα στον ουρανό δεν είχε φανεί.

Ξαφνικά μια λάμψη φάνηκε στον ουρανό,

μα δεν ήταν το έλκηθρο αλλά ένα αστέρι φωτεινό. 

Τα δύο παιδιά κλείσανε τα μάτια και ευχήθηκαν δυνατά,

τον Άγιο Βασίλη να βλέπανε από κοντά.

Μα αμέσως άρχισαν τα χασμουρητά,

και τα δύο αδελφάκια αποκοιμήθηκαν γλυκά.

Ο ύπνος τους ήταν στ'αλήθεια τόσο γλυκός

 και η κουκουβάγια έξω, ξάγρυπνος φρουρός.

 Το χιόνι έπεφτε έξω πυκνό πυκνό

μια δεύτερη λάμψη φάνηκε ξανά στον ουρανό.

Τα δύο αδελφάκια ξύπνησαν από το φως το δυνατό,

και έμειναν και οι δύο με το στόμα ανοιχτό.

Τα πάντα έξω με χιόνι είχαν σκεπαστεί,

και η αυλή τους έμοιαζε λιγάκι διαφορετική.

Βγήκαν έξω δίχως να χάσουνε λεπτό,

στο χιόνι έτρεχαν και έπαιζαν κυνηγητό. 

Έφτιαξαν έναν χιονάνθρωπο και στο κεφάλι, για σκούφο, του φόρεσαν μια καλτσούλα,

και ένας τάρανδος πέρασε από δίπλα τους με κόκκινη μυτούλα, 

Πιο πίσω, μια παρέα από πιγκουίνους κάνανε τσουλήθρα σε μια χιονισμένη πλαγιά,

και τότε ήταν που τα δύο αδέρφια συνειδητοποίησαν πως κάτι δεν πήγαινε καλά....

Μουσική ακουγόταν πίσω από κάτι δέντρα ψηλά,

και σαν να τους ήρθε και μια ωραία μυρωδιά.

Μια ταμπέλα τους οδήγησε προς τα εκεί

<<Βόρειος Πόλος >> διάβασαν και οι δύο μαζί. 

Δεν πίστευαν στα μάτια τους, πως έγινε αυτό,

και τότε ήταν που εμφανίστηκε μπροστά τους ένα ξωτικό.

<<Που είστε εσείς οι δύο, αργήσατε για τα καλά,

ακολουθήστε με γρήγορα, έχουμε πολλή δουλειά.

Η λίστα με τα παιχνίδια είναι ατελείωτη αυτή τη φορά,

Τα παιδιά ζητάνε κάθε χρόνο, όλο και πιο πολλά.

Παλιά ζητούσανε τρενάκια, κούκλες και κουζινικά,  

αυτοκίνητα, ποδήλατα και άλλα οχήματα πολλά.

Μα φέτος δεν ζήτησαν τίποτα από όλα αυτά,

κι άρχισαν να ζητάνε μόνο ηλεκτρονικά. 

Βιντεοπαιχνίδια, τηλεοράσεις, τάμπλετ και κινητά 

έξυπνα ρολόγια και άλλα ρομποτικά. 

έχουμε μπερδευτεί με όλα αυτά εμείς τα ξωτικά,

και τα Χριστούγεννα πλησιάζουν, είναι πολύ κοντά.>> 

Τα δύο αδέρφια ακολούθησαν το ξωτικό,

και μπήκαν μέσα στο ξύλινο σπιτάκι το μικρό.

Ήταν το εργαστήριο του Άγιου Βασίλη και μέσα δούλευαν όλα τα ξωτικά,

που η αλήθεια είναι δεν είχαν ιδέα από τεχνολογία και ηλεκτρονικά. 

Καλώδια μπερδεμένα, μπαταρίες και πολλά κουτιά,

καθυστερούσαν τη παραγωγή των παιχνιδιών πραγματικά.

Τα ξωτικά ξέρανε μόνο να ετοιμάζουν τα παιχνίδια, τα παραδοσιακά,

έτσι τα γράμματα των παιδιών έμεναν ανοιχτά. 

<<Αυτό το παιδί ζήτησε ένα ρολόι και έναν υπολογιστή.

μα όπως φαίνεται η παραγγελία του θα ακυρωθεί>>,

είπε το ένα ξωτικό απογοητευμένο 

καθώς ήταν με καλώδια μέχρι πάνω τυλιγμένο. 

<<Ακούστε κι αυτό εδώ το γράμμα, ένα παιδί ζητάει ένα τάμπλετ, ένα κινητό και χρήματα πολλά,

τι θα του στείλω τώρα εγώ που δεν έχω τίποτε από αυτά.

 Να του βάλω μήπως μια μαριονέτα,

ή μήπως μια χρυσή τρομπέτα>>.

 είπε ένα άλλο ξωτικό και ξεφύσησε λυπημένο,

με αυτά που ζητούσαν τα παιδιά ήταν μπερδεμένο. 

<<Τέλος σταματάμε τη παραγωγή και σηκώνουμε τα χέρια ψηλά,

αυτή θα είναι σίγουρα η χειρότερη χρονιά. 

Τα παιδιά δεν θα πάρουν αυτά που έχουν ζητήσει,

και έτσι τον Άγιο Βασίλη κανείς ξανά δεν θα αναζητήσει.>>,

είπε ένα άλλο ξωτικό θυμωμένο με τη κατάσταση αυτή,

και τότε ήταν που τα δύο αδέρφια είχαν μια ιδέα φοβερή. 

<<Καλά μου ξωτικά μην απογοητεύεστε με τη κατάσταση αυτή.

Για τα παιδιά, τα Χριστούγεννα, θα είναι πάντα η αγαπημένη τους γιορτή.

Μπορεί να έχουν παρασυρθεί λιγάκι με την τεχνολογία,

και να αναζητάνε συνέχεια υλικά αγαθά με μεγάλη αξία. 

Όμως τα Χριστούγεννα φέρνουν σε όλους καλοσύνη και αγάπη στη καρδιά,

και θα πρέπει να τους υπενθυμίσουμε ότι τα δώρα δεν είναι τόσο σημαντικά. 

Εμείς θα σας βοηθήσουμε να πάρουν όλα τα παιδιά ένα μήνυμα σημαντικό,

τα Χριστούγεννα να περιμένουν μόνο αγάπη και κανένα υλικό αγαθό.>>

Τα ξωτικά είχαν τεντώσει για τα καλά τα μυτερά τους αυτιά,

και άκουγαν τα δύο αδέρφια πολύ προσεκτικά.

Και τότε φάνηκε ο Άγιος Βασίλης από το πουθενά,

και συμφώνησε αμέσως με τα δύο παιδιά. 

<<Αυτή τη χρονιά ας στείλουμε μόνο ένα γράμμα αγάπης σε όλα τα παιδιά,

πως αυτά τα Χριστούγεννα θα είναι διαφορετικά. 

Τα Χριστούγεννα να περάσουν με τα αγαπημένα τους πρόσωπα συντροφιά,

με καλό φαγητό και τραγούδια πολλά.

Με μπόλικες αγκαλιές και φιλιά,

και γιατί όχι και μερικά νόστιμα γλυκά.

Το δώρο τους θα είναι μια ανάμνηση παντοτινή με γέλια και χαρές,

γιατί εγώ δίνω φέτος στα ξωτικά μου ρεπό για διακοπές>>.

Είπε ο Άγιος Βασίλης και τα ξωτικά πέταξαν από χαρά

και ευθύς αμέσως πήραν το μαγιό και του ηλίου τα γυαλιά. 

Θα πήγαιναν σε κάποιο εξωτικό νησί που να έχει ζέστη αρκετή,

μιας και εκεί στον Βόρειο Πόλο, το χιόνι είχαν λίγο βαρεθεί.

Ο Άγιος Βασίλης ανέβασε στο έλκηθρο του τα δύο αδελφάκια και έτσι πήραν το δρόμο για το γυρισμό,

αφού πρώτα τους κάνανε μια βόλτα ψηλά στον ουρανό.

Αποχαιρέτισαν τον Άγιο Βασίλη με μια αγκαλιά ,

και βρέθηκαν να κοιμούνται πίσω στο σπιτάκι τους γλυκά.

Κι όταν ξημέρωσε Χριστούγεννα η αγαπημένη τους γιορτή,

τρέξανε στους γονείς τους και τους δώσανε ένα γλυκό φιλί. 

Δεν πήρανε κανένα δώρο με μεγάλη αξία,

κι όμως πέρασαν τα καλύτερα Χριστούγεννα της ζωής τους δίχως αμφιβολία! 

Μια νύχτα στον Βόρειο πόλο ήταν αρκετή,

πως η αγάπη, απ'όλα τα αγαθά, πάντα υπερτερεί. 

Φρόντισαν να διαδώσουν τα νέα σε ολόκληρη τη γη,

παιδιά και μεγάλοι, πέρασαν φέτος την καλύτερη Χριστουγεννιάτικη γιορτή.

Ξέρετε γιατί έγινε αυτό σωστά;

Γιατί άφησαν για λίγο τους υπολογιστές και τα κινητά.

Πέρασαν τα Χριστούγεννα με αγκαλιές και μπόλικα φιλιά

και μια γλυκιά ανάμνηση χαράχτηκε για πάντα στην καρδιά. 

Γιατί... αυτά είναι τα καλύτερα Χριστούγεννα παιδιά......

και εύχομαι να έχετε όλοι σας όνειρα γλυκά.......

**********************************************************************************

Πνευματικά Δικαιώματα Εμμανουέλα Θεοχαροπούλου ©2023