Μια φορά και έναν καιρό,
στο βαθύ ωκεανό,
ζούσε ενας καρχαρίας
τ'ονομά του ήταν Ζαχαρίας.

Ήταν μεγάλος και τρανός,
μα ήταν τόσο φιλικός.
Αγαπούσε τα λαβράκια
και όλα τα μικρά ψαράκια.
Γόπες και γαρίδες
και όλες τις συναγρίδες.
Κολυμπούσε στις ακτές
και έκανε πολλές βουτιές.

Τα καΐκια ακολουθούσε
και τον κόσμο χαιρετούσε.
Είχε σπίτι στα βαθιά,
ένα ναυάγιο από παλιά,
με τα ψάρια συντροφιά.

Όλοι ξέραν τον Ζαχαρία,
τον μεγαλο καρχαρία.
Με την μεγάλη ουρά
και τα δόντια τα μυτερά
που ήταν τόσο κοφτερά.

Ο Ζαχαρίας ονειρεύονταν ταξίδια μακρινά,
σε όλους τους ωκεανούς να πάει για βουτιά.
Απ'τον Ειρηνικό μέχρι τον Ινδικό,να παει να κολυμπήσει
Και πισω στον Ατλαντικό πάλι να γυρίσει.
Έτσι μια μέρα για παγώτο πήγε μέχρι τον Αρκτικό
κάπου στον δρομο είδε και τον Τιτανικό.

Έκανε φίλο εναν ψαρά,
που του πε οτι έρχονταν από πολύ μακριά.
Κάθε βράδυ ανέβαινε πάνω στη στεριά,

τις ιστορίες του άκουγε από τα παλιά.
Ο ψαράς τον τάιζε και ήταν φιλικός,
 ο Ζαχαρίας τον άκουγε προσεκτικά και ας ήταν νηστικός.

Μια νύχτα τον πιτσίλησε  με την ουρά
κι ο ψαράς γελούσε με τα ωραία του ακροβατικά.

Να ξημέρωσε βγήκε η αυγή,
και ο Ζαχαρίας βούτηξε να πάει να κοιμηθεί.

Αύριο μια καινούργια μέρα θα ερχόταν ξανά,

και ο Ζαχαρίας ανυπομονούσε να ταξιδέψει στου Αιγαίου τα νερά.

***********'************************************************************

Μην ξεχάσετε να κάνετε εγγραφή στο κανάλι του Παραμυθόσαυρου εδώ.