Αγαπημένα Παραμύθια ... λίγο διαφορετικά,
όπως μείναν χαραγμένα στο μυαλό μου,αλλά και στην καρδιά.
Η Κοκκινοσκουφίτσα
******************************************************************************
Μια φορά κι έναν καιρό, σε ένα δάσος πάρα πολύ πυκνό, ζούσε μια οικογένεια λύκων, ο μπαμπάς λύκος, η μαμά λύκαινα και το μικρό λυκάκι τους.
Το μικρό λυκάκι έβγαινε κάθε μέρα για παιχνίδι και κυνηγητό μέσα στο δάσος. Η μαμά Λύκαινα το είχε προειδοποιήσει να προσέχει τους ανθρώπους και να μην τους πλησιάζει γιατί ήταν πολύ επικίνδυνοι. Ο μπαμπάς του ο λύκος του είχε μάθει όλα τα μυστικά του δάσους και πως να προφυλάσσει τον εαυτό του από τους ανθρώπους.
Μια μέρα η μαμά λύκαινα φώναξε το μικρό λυκάκι της και του είπε. <<Η γιαγιά σου είναι πολύ άρρωστη, θα σου δώσω αυτό το καλαθάκι με λίγο φαγητό να της το πας. Αλλά πρόσεχε πολύ μην συναντήσεις στο δρόμο σου κανέναν άνθρωπο και σου κάνει κακό>>.
Το λυκάκι συμφώνησε, πήρε το καλαθάκι του και ξεκίνησε για το σπίτι της λύκαινας γιαγιάς του. Προχωρούσε προσεκτικά γιατί φοβόταν πολύ με όλα αυτά που άκουγε για τους ανθρώπους, αλλά από την άλλη ήθελε πάρα πολύ να συναντήσει τη γιαγιά του. Την ώρα που διέσχιζε ένα στριφογυριστό μονοπάτι, καθώς θαύμαζε τα δέντρα και τα λουλούδια του δάσους, είδε κάτι κόκκινο να ξεπροβάλλει και να έρχεται προς το μέρος του. Φοβήθηκε πάρα πολύ και έμεινε ακίνητο από την τρομάρα του.
Ήταν ένα μικρό κοριτσάκι, που φορούσε ένα κόκκινο παλτό με κουκούλα. <<Γειά σου μικρούλη μου, είμαι η Κοκκινοσκουφιτσα>>, του είπε και άρχισε να το χαϊδεύει απαλά.
Το λυκάκι κοντοστάθηκε, δεν είχε ξαναδεί άνθρωπο ποτέ του από τόσο κοντά.
<<Μα τι γλυκό κορίτσι είναι αυτό, δεν είναι δα και τόσο τρομερό όσο το παρουσιάζουν>>, σκέφτηκε και ανταποκρίθηκε στα χάδια της.
<<Μα που πηγαίνεις μόνο σου, μέσα στο δάσος >>, αναρωτήθηκε η Κοκκινοσκουφίτσα, και άρχισε να ακολουθεί το μικρό λυκάκι. Το μικρό λυκάκι οδήγησε την Κοκκινοσκουφίτσα στο σπίτι της λύκαινας γιαγιάς.
Μόλις έφτασαν εκεί είδαν τη γιαγιά λύκαινα τραυματισμένη και πληγωμένη. <<Οχ όχι, εσύ είσαι πολύ άρρωστη>>,είπε η Κοκκινοσκουφιτσα και προσπάθησε να φροντίσει την λύκαινα γιαγιά. Έδεσε τη πληγή της με το κόκκινο κασκόλ της και της έδωσε νερό και λίγο φαγητό. Το μικρό λυκάκι κούρνιασε στην αγκαλιά της γιαγιάς του, μέχρι που εκείνη άνοιξε τα μάτια της και ευχαρίστησε το μικρό λυκάκι και την Κοκκινοσκουφιτσα που τη βοήθησαν. Ήταν ακόμη πολύ αδύναμη, έτσι η Κοκκινοσκουφιτσα αποφάσισε να πάει πίσω στο χωριό της, να ζητήσει ενισχύσεις.
Στο μεταξύ ο μπαμπάς λύκος και η μαμά λύκαινα ανησυχήσαν για το μικρό τους το λυκάκι, είχε περάσει αρκετή ώρα και δεν είχε φανεί. Έτσι αποφάσισαν να πάνε στο σπίτι της γιαγιάς να δούνε τι έιχε γίνει και άργησε τόσο πολύ. Μόλις έφτασαν εκεί, βρήκαν το λυκάκι στην αγκαλιά της γιαγιάς του, η οποία είχε ανακτήσει τις δυνάμεις της για τα καλά.
<< Μαμά, μπαμπά! Δεν θα το πιστέψετε συνάντησα ένα μικρό κοριτσάκι, την Κοκκινοσκουφίτσα, και βοήθησε τη γιαγιά να γίνει καλά! >>, είπε με ενθουσιασμό.
<<Τι;; Μα είναι δυνατόν! Πως δεχτήκατε να σας βοηθήσει ένα φοβερό και τρομερό κοριτσάκι; Είμαι σίγουρος πως θα είχε μεγάλα και τρομακτικά ματιά, για να μπορεί να σας βλέπει πολύ καλά>>, είπε ο μπαμπάς Λύκος.
<<Όχι, είχε ματιά μικρά σαν αμύγδαλα, που έβγαζαν μια ζεστασιά και αγάπη. >>, απάντησε το μικρό λυκάκι.
<<Είμαι σίγουρος πως θα είχε μια μεγάλη μύτη, με τεράστια ρουθούνια, για να μπορεί να σας μυρίζει από πολύ μακριά>>, συνέχισε ο μπαμπάς Λύκος.
<<Όχι, είχε μια μικρή και λεπτεπίλεπτη μυτούλα>>, απάντησε το μικρό λυκάκι.
<<Είμαι σίγουρος ότι θα είχε τεράστια αυτιά, για να μπορεί να σας ακούει από χιλιόμετρα μακριά. >>, είπε ο μπαμπάς λύκος.
<<Όχι, για την ακρίβεια τα αυτιά της ήταν πολύ μικρά και είχαν πάνω τους δυο φανταχτερά στολίδια.>>, απάντησε το μικρό λυκάκι.
<<Είμαι σίγουρη πως θα είχε ένα τεράστιο στόμα με κοφτερά δόντια για να σας φάει>>, συμπλήρωσε η μαμά λύκαινα, αναστατωμένη.
<<Όχι μαμά, είχε όμορφα δόντια, άσπρα σαν μαργαριτάρια και ένα πολύ γλυκό χαμόγελο>>, είπε το λυκάκι.
<<Να, μπορείτε να το εξακριβώσετε και μόνοι σας>>, είπε η γιαγιά Λύκαινα με όση δύναμη της είχε μείνει και έδειξε με το δάχτυλο της πέρα μακριά. Η Κοκκινοσκουφίτσα ερχόταν προς το μέρος της, μα δεν ήταν μόνη της αυτή τη φορά.
<<Ένας κυνηγός!!! >>, φώναξαν ο μπαμπάς Λύκος και η μαμά Λύκαινα και κρύφτηκαν τρομαγμένοι πίσω από την γιαγιά Λύκαινα.
Και τότε ακούστηκε η γλυκιά φωνή της Κοκκινοσκουφίτσας <<Μην φοβάστε, έφερα βοήθεια την ομάδα διάσωσης άγριων ζώων >>
<<Μαμά μπαμπά, δεν είναι κυνηγός, είναι ένας διασώστης και θα βοηθήσει τη γιαγιά μου να αναρρώσει γρηγορότερα!! >>, αναφώνησε το μικρό λυκάκι.
Ο μπαμπάς Λύκος και η μαμά Λύκαινα, σάστισαν και παρακολουθούσαν όλο αγωνία τον διασώστη να φροντίζει και να περιποιείται τη γιαγιά λύκαινα. Δεν φαινόταν και τόσο τρομακτικός όσο νόμιζαν. Και η Κοκκινοσκουφιτσα έμοιαζε πολύ γλυκιά και χαριτωμένη, καθώς έπαιζε κυνηγητό με το μικρό λυκάκι.
Η γιαγιά λύκαινα δεν άργησε να σταθεί στα πόδια της και ευχαρίστησε την Κοκκινοσκουφιτσα και τον διασωστη που την περιποιήθηκε.
<<Γεια σου μικρέ μου φίλε>>, φώναζε από μακριά η Κοκκινοσκουφιτσα καθώς έφευγε, μιας και ήταν ώρα να επιστρέψουν πίσω στο χωριό.
Το μικρό λυκάκι ήταν τόσο χαρούμενο που έγινε καλά η γιαγιά του και χώθηκε ξανά στην αγκαλιά της. <<Είδες μικρό μου γενναίο λυκάκι, πως καμιά φορά αυτό που φοβάσαι, είναι αυτό που σου δίνει και τη δύναμη να ξεπεράσεις τον φόβο σου>>, είπε η γιαγιά λύκαινα και το μικρό λυκάκι αποκοιμήθηκε στην αγκαλιά της.
Η γιαγιά λύκαινα χαμογέλασε και γύρισε και είπε στον μπαμπά λύκο και στη μαμά λύκαινα, που ήταν ακόμη κρυμμένοι <<Εσείς οι δύο θα βγείτε από εκεί πίσω ή είστε ακόμη τρομαγμένοι από τη φοβερή και τρομερή Κοκκινοσκουφιτσα; >>
Η μαμά Λύκαινα και ο μπαμπάς Λύκος βγήκαν ανακουφισμένοι και παραδέχτηκαν πως η Κοκκινοσκούφιτσα ήταν σίγουρα από τους πιο καλούς και γλυκούς ανθρώπους, που θα μπορούσαν να έχουν συναντήσει ποτέ τους.......
**************************************************************************************
Μπορείτε να διαβάσετε περισσότερα παραμύθια σε δική μου διασκευή , όπως Κλασσικά παραμύθια, μύθοι του Αισώπου, Μυθολογία κτλ κάνοντας κλικ στο μενού->> Τα παραμύθια μας -->>Διασκευές από αγαπημένα παραμύθια.
Πνευματικά Δικαιώματα Εμμανουέλα Θεοχαροπούλου ©2023
.png)


Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου