Ένα παραμυθάκι για τον μικρό Παρασκευά και τη δασκάλα του Βασιλική. 

Η δασκάλα προσπαθεί πάντα να δημιουργεί πράγματα μαζί με τα παιδιά. Είναι μια δασκάλα που πάντα βοηθάει..ακούει τα παιδιά..τους λέει αστεία.τα προσέχει

Είναι  ψηλή και πολύ όμορφη, με κοντό μαλλί..φοράει γυαλιά...πάντα ντύνεται πάρα πολύ όμορφα με ωραία χρώματα..στο λέω αυτό γιατί πάντα το αναφέρει ο Παρασκευάς το ντύσιμο της..

Η ομιλία της είναι πάντα ήρεμη..φωνάζει μόνο όταν βλέπει να γίνεται φασαρία μέσα στη τάξη..

Στη τάξη φέτος είναι 14 παιδάκια..πέρυσι ήταν 15...όλα τα παιδιά στο τμήμα είναι φίλοι..οι καλύτεροι φίλοι του Παρασκευά μέσα στη τάξη είναι ο Γιώργος (ο κολλητός του)..ο Λάμπρος..ο Νικολάκης.και ο Κωνσταντίνος

Ο Παρασκευάς λυπάται πολύ που τελειώνει η χρονιά και καταλαβαίνει ότι τον Σεπτέμβριο θα έχουν άλλη δασκάλα και όχι τη κυρία Βασιλική.

Για να δείτε και να ακούσετε το παραμύθι πατήστε εδώ.

*******************************

Μια φορά κι έναν καιρό, 

σε ένα χωριό πολύ μακριά από εδώ, 

βρισκόταν ένα μικρό σχολείο, 

που είχε μια δασκάλα αγαπητή, όλο μπρίο. 

Η κυρία Βασιλική ήταν όμορφη και γλυκιά, 

και είχε κοντά κομμένα, τα λαμπερά της, τα μαλλιά. 

Αγαπούσε και πρόσεχε όλα τα παιδιά, 

και έβρισκε πάντα τρόπους να περνάνε όμορφα και δημιουργικά. 

Ένα πρωινό η κυρία Βασιλική είπε στα παιδιά πως θα πάνε μια εκδρομή, 

στο δάσος που βρισκόταν λίγο πιο εκεί. 

Τα παιδιά ενθουσιάστηκαν πολύ με αυτό, 

ξεκίνησαν ευθύς δίχως να χάσουνε λεπτό. 

Διέσχισαν ένα μονοπάτι στριφογυριστό, 

και έφτασαν κάτω από ένα δέντρο πάρα πολύ ψηλό. 

<<Αυτό είναι το ιδανικό σημείο για να κάνουμε πικ νικ>>, είπε η κυρία Βασιλική, 

μιας και όλοι τους πεινούσαν ήδη πάρα πολύ. 

Μα μέχρι να ετοιμάσει η κυρία Βασιλική το φαγητό, 

τα παιδιά κάτι άλλο είχαν στο μυαλό. 

Πήγαν να κρυφτούν γρήγορα, δίχως να χάσουνε λεπτό, 

το αγαπημένο τους παιχνίδι, ήταν άλλωστε το κρυφτό. 

Η κυρία Βασιλική που κατάλαβε ευθύς την σκανταλιά, 

Άρχισε από πίσω τους, με γέλια, να τους ακολουθά. 

Μα μόλις διέσχισαν έναν θάμνο πυκνό, 

συνάντησαν ένα θέαμα πέρα ως πέρα μαγικό. 

Μπροστά τους υπήρχε ένα τεράστιο κάστρο με παράθυρα ψηλά, 

κι από έξω στεκόταν ένας δράκος με τεράστια ουρά. 

Σαν είδε την κυρία Βασιλική, καλοντυμένη και φανταχτερή, 

τη μπέρδεψε με την Βασίλισσα του κάστρου, που εδώ και χρόνια είχε φύγει από εκεί. 

Η κυρία Βασιλική με όλα τα παιδιά μπήκαν μέσα στο κάστρο δίχως να χάσουν ευκαιρία, 

και τότε ήταν που ξεκίνησε μια απρόσμενη φιλία. 

Ο δράκος άρχισε να τους μιλάει με ανθρώπινη φωνή,

<<Βασίλισσα μου, μας λείψατε πολύ. 

Το κάστρο χωρίς την παρουσία σας υπολειτουργεί, 

Ιππότες και προσωπικό έχουν τελείως αποδιοργανωθεί>>.

Η κυρία Βασιλική μόλις το άκουσε αυτό, 

σκέφτηκε μια λύση στο επόμενο λεπτό. 

Το κάστρο κοίταξε γύρω γύρω προσεκτικά, 

Κι άρχισε το συμμάζεμα και το καθάρισμα πολύ σχολαστικά. 

<<Γιώργο και Παρασκευά θα είστε υπεύθυνοι για το ιππικό, 

Λάμπρο και Νικολάκη για το υπηρετικό προσωπικό. 

Κωνσταντίνε με τα υπόλοιπα αγόρια τρέξτε στην κουζίνα να ετοιμάσετε φαγητά, 

και εσείς κορίτσια τη γκαρνταρόμπα της Βασίλισσας να βάλετε σε σειρά>>. 

Όλη η τάξη βοήθησαν την κυρία Βασιλική με χαρά, 

Και γρήγορα κάθε τι έμπαινε στη δική του τη σειρά. 

Ιππότες, υπηρέτες, φρουροί και ιππικό, 

είχαν μείνει όλοι με το στόμα ανοιχτό. 

Ο Δράκος εξεπλάγην με όλα αυτά, 

και κατάλαβε πως με τη Βασίλισσα κάτι δεν πάει καλά. 

Η Βασίλισσα που είχαν παλιά, δεν ήταν τόσο οργανωτική, 

 <<Μου φαίνεται πως δεν είσαι η Βασίλισσα μας εσύ.

Με μπέρδεψε το ντύσιμο σου και το παρουσιαστικό, 

που έχει στυλ και φαίνεται αριστοκρατικό.

Σε ευχαριστούμε που εσύ και οι μαθητές σου έβαλες στο κάστρο μας μια σειρά, 

σου ζητάμε να μείνεις εδώ μαζί μας παντοτινά. 

Μιας και η προηγούμενη Βασίλισσα χάθηκε και έφυγε μακριά, 

ο θρόνος σου ανήκει, ασυζητητί, ολοκληρωτικά>>.

Η κυρία Βασιλική ενθουσιάστηκε με αυτό, 

όμως από πίσω της άκουσε έναν βαρύ αναστεναγμό. 

Ήταν οι μαθητές της, που είχαν τώρα απογοητευτεί, 

δεν ήθελαν να χάσουν από το σχολείο την κυρία Βασιλική. 

Κλάματα, φωνές και αναφιλητά. 

<<Άλλη δασκάλα δεν θέλουμε εμείς καμιά>>. 

Έλεγαν και ξαναέλεγαν όλα τα παιδιά μαζί, 

να χάσουν τη κυρία Βασιλική από δασκάλα, ούτε το είχαν φανταστεί. 

Τότε, ο Παρασκευάς έτρεξε και την αγκάλιασε σφιχτά, 

<<Κυρία Βασιλική μιλάω εκ μέρους από όλα τα παιδιά. 

Είστε η καλύτερη δασκάλα που είχαμε ποτέ δίχως αμφιβολία, 

μα εδώ που τα λέμε αυτό εδώ είναι, για εσάς, μια τεράστια ευκαιρία.

Άλλη καμία δασκάλα σαν εσάς, δεν θα βρούμε ούτε στα όνειρά μας, 

θα είστε πάντα η Βασίλισσα της καρδιάς μας. 

Πρέπει σίγουρα να δεχτείτε τη προσφορά αυτή, 

Βασίλισσα να γίνεται στο μαγικό κάστρο και να πάρετε προαγωγή>>.

Η κυρία Βασιλική δεν ήθελε να αφήσει τα αγαπημένα της παιδιά, 

αγαπούσε πάρα πολύ το κάθε ένα ξεχωριστά.

Όμως ήταν σίγουρη πως οι μαθητές της θα τα καταφέρουν και χωρίς αυτή, 

μιας και είναι όλοι τους έξυπνοι και δυναμικοί. 

Έτσι πήγαν όλοι για φαγητό στην τραπεζαρία,

και αφού φάγανε κάνανε μεταξύ τους μια συμφωνία. 

<<Η Βασίλισσα αυτού του μαγικού κάστρου θα είμαι τώρα εγώ, 

μέχρι εσείς να τελειώσετε το δημοτικό. 

Και σαν έρθει η ώρα να συναντηθούμε στο μέλλον ξανά, 

Ιππότες και πριγκίπισσες θα σας χρήσω εγώ με αξιώματα πολλά. 

Τώρα μόνο ένα πράγμα να έχετε στο μυαλό, 

να προσέχετε και να φροντίζετε το δικό σας εαυτό. 

Στα μαθήματα σας να είστε συγκεντρωμένοι και να διαβάζετε καθημερινά, 

την καινούργια σας δασκάλα να υποδεχτείτε με μια μεγάλη αγκαλιά. 

Είμαι σίγουρη πως θα την αγαπήσετε, όπως κι εμένα, και αυτή, 

και θα κάνετε στη ζωή σας μια καινούρια αρχή>>,

τους είπε και τους αποχαιρέτισε γλυκά

και όλοι οι μαθητές της έκαναν μια τεράστια αγκαλιά. 

Ο δράκος οδήγησε τα παιδιά πίσω στην πόλη, δίχως κάνεις να τους αντιληφθεί, 

και όλοι τους θα θυμόταν για πάντα την περιπέτεια αυτή. 

Η κυρία Βασιλική τους έμαθε πράγματα πολλά, 

γι'αυτό θα την έχουν πάντα στο μυαλό και στην καρδιά. 

Πέρασαν όλο το καλοκαίρι ξέγνοιαστα στη παιδική χαρά, 

παίζοντας τις πριγκίπισσες στην τσουλήθρα και τους ιππότες με ξύλινα σπαθιά. 

Η κυρία Βασιλική ήταν πολύ χαρούμενη στο μαγικό κάστρο και ήταν σε όλους πολύ αγαπητή, 

απολάμβανε και τη καινούργια γκαρνταρόμπα της που είχε πλέον ανανεωθεί. 

Και έτσι γλυκά τελειώνει το παραμυθάκι αυτό, 

 η καινούργια δασκάλα τους κατέφθασε στο χωριό. 

Κόσμος μαζεύτηκε και την κοιτούσε από τα νύχια μέχρι και την κορυφή, 

μιας και έμοιαζε βγαλμένη από άλλη εποχή. 

Φήμες λένε πως ήταν η Βασίλισσα του δάσους που είχε χαθεί….. 

****************

Για να διαβάσετε περισσότερα προσωποποιημένα παραμύθια πατήστε στην αντίστοιχη καρτέλα που βρίσκεται στο μενού μας.

Μην ξεχάσετε να κάνετε εγγραφή στο κανάλι του Παραμυθόσαυρου εδώ. 

Πνευματικά Δικαιώματα Εμμανουέλα Θεοχαροπούλου ©2022