Είναι ένα πολύ πολύ ψηλό κορίτσι για την ηλικία της.
Πριν έξι μήνες γεννήθηκε η μικρή της αδερφή η Στεφανία αλλα έχει κι έναν μεγαλύτερο αδερφό, τον Γιώργο.
Θέλουμε να της μάθουμε πως να αντιμετωπίζει θαρραλέα τις "επιθέσεις" και πως να διαχειριστεί τον φόβο της.
Ήταν πολύ χαρούμενη και χαμογελαστή κι αυτό θέλουμε να ξαναδούμε.
Της αρέσει να παίζει με τακούνια, αξεσουάρ, καλλυντικά....συνδιάζει ωραία τα ρούχα, σαν μικρή κυρία!!!
Αγαπάει την θάλασσα και λατρεύει τις διακοπές στην Στυλίδα.. εκεί περνάει τα καλοκαίρια της.
Κάνει ενόργανη και μαθήματα ζωγραφικής.
Καταπιάνεται
με την ζαχαροπλαστική, συχνά κάνει μπισκότα για όλους και λατρεύει να
φτιάχνει τον πολύ ωραίο καφέ της στον μπαμπά της.
**************************************************
Μια φορά κι έναν καιρό,
σε ένα χωριό πολύ μακριά από εδώ,
ζούσε ένα κοριτσάκι μικρό,
Μαρία ήταν το όνομα της το γλυκό.
Η Μαρία είχε για χόμπι την ενόργανη και τη ζωγραφική,
της άρεσε να ζωγραφίζει από τότε που ήτανε μικρή.
Μα δεν ζωγράφιζε μόνο με μαρκαδόρο ή ξυλομπογιά,
της άρεσε να ζωγραφίζει και το πρόσωπο της, με της μαμάς της τα καλλυντικά.
Η μαμά με τις σκανταλιές της, δεν έβρισκε ηρεμία,
μιας και η Μαρία φορούσε τα τακούνια και τα αξεσουάρ της σαν μικρή κυρία.
Με τα δύο της αδέρφια, όλη μέρα έπαιζαν δίχως σταματημό,
το παιχνίδι τους δεν είχε τελειωμό.
Όμως η Μαρία στο σχολείο ήταν λίγο ντροπαλή,
με τα άλλα παιδιά δεν μίλαγε και πολύ.
Ήταν συγκρατημένη και έμενε πάντα μακριά από φασαρίες
απέφευγε κάθε είδους κακές συγκυρίες.
Περίμενε πως και πως να έρθει το καλοκαίρι για να τελειώσει το σχολείο,
δεν άντεχε να κάθεται τόσες ώρες στο θρανίο.
Έτσι μόλις έπιασαν οι ζέστες για τα καλά,
ρωτούσε κάθε μέρα όλο αγωνία τη μαμά.
<<Μαμά πες μου πότε θα φύγουμε από εδώ,
πες μου αύριο, σε παρακαλώ! >>
Η μαμά γέλαγε με την ανυπομονησία της αυτή, και πάντα της έδινε ένα γλυκό φιλί.
Μόλις έφτασαν στην Στυλίδα, στον αγαπημένο της προορισμό,
τα τρία αδέρφια απόλαυσαν ένα παγωτό.
Εκεί δίπλα στη θάλασσα απολάμβαναν το τοπίο,
όσο οι γονείς ξεφόρτωναν από το αμάξι όλο το φορτίο.
Το επόμενο πρωινό πήγαν για βουτιά στην παραλία.
Η Μαρία είχε πάρει τα πινέλα της μαζί, κάθισε σε ένα βράχο και είπε <<ώρα για δημιουργία>>.
Ζωγράφιζε το απέραντο γαλάζιο της θάλασσας που συναντούσε το μπλε του ουρανού,
μα ξαφνικά εκεί στα βράχια είδε τη λάμψη ενός όστρακου μικρού.
<<Μα τι περίεργο όστρακο είναι αυτό >>; αναρωτήθηκε και πλησίασε να το δει από κοντά,
με τόσα χρώματα έμοιαζε σαν μια ζωγραφιά.
Το πήρε στο χέρι της για να το δει πιο καλά,
Και τότε Τσαφ!!!!! Μεταμορφώθηκε σε μια γοργόνα με μακριά ουρά.
Η Μαρία βρέθηκε να κολυμπάει στο βυθό,
από τη χαρά της έριξε ένα ξέφρενο χορό.
Κολυμπούσε και έκανε κωλοτούμπες στο νερό,
<<Δεν είναι όνειρο, αλλά αληθινό>>,
είπε και ένα κοπάδι με σαρδέλες την προσπέρασε με ταχύτητα μεγάλη,
και ένας ιππόκαμπος που ήταν πιο εκεί τη χαιρέτησε με χάρη.
Ο ιππόκαμπος άρχισε να κάνει κόλπα φοβερά δίπλα της και να την ακολουθεί,
η Μαρία χάρηκε με αυτό τόσο πολύ.
Μα ξαφνικά άρχισε να της μιλάει και βοήθεια να ζητά,
<<Οι φίλοι μου κι εγώ, χρειαζόμαστε βοήθεια γιατί ένας τεράστιος καρχαρίας όλο μας κυνηγά>>.
Η Μαρία έμεινε με το στόμα ανοιχτό,
σαν να είχε ξαναδεί το ίδιο σκηνικό.
Φαίνεται πως και στη θάλασσα, όπως και στη στεριά,
θα υπάρχει πάντα ένας μεγαλόσωμος που τρόμο θα σκορπά.
Η Μαρία ακολούθησε τον ιππόκαμπο σε ένα μέρος μυστικό,
που βρισκόταν πίσω από ένα γιγάντιο κοράλλι κάτω στο βυθό.
Εκεί την υποδέχτηκαν ψάρια μεγάλα και μικρά,
χταπόδια, μέδουσες και γαρίδες με πορτοκαλί ουρά.
Την πλησίασε σιγά σιγά ένα μικρό ψαράκι,
<<Ο καρχαρίας αν μας βρει θα γίνουμε μεζεδάκι>>,
της είπε και κρύφτηκε φοβισμένο κάτω από την ουρά της,
καθώς ένας αστερίας κάθισε πάνω στα μαλλιά της.
Η Μαρία που είχε καλή καρδιά και ήταν πάντα ευγενική,
δέχτηκε με προθυμία να τους βοηθήσει μιας και ήταν εκεί.
Άρχισε να κολυμπάει γύρω γύρω, μια λύση να σκεφτεί,
πως να διώξει τον καρχαρία μια και καλή από εκεί.
Καθώς κολυμπούσε μέσα στο βυθό με μπρίο,
θυμήθηκε πως κι αυτή αντιμετώπισε κάποτε έναν "καρχαρία" στο σχολείο.
Θυμήθηκε τότε τα λόγια που της είχε πει κάποτε η καλή της η μαμά,
πως μόνο με συζήτηση διώχνεις όλα τα κακά.
<<Αν κάποιος σε πειράξει και σου προκαλέσει πανικό,
ένα είναι μόνο το μυστικό.
Συζήτησε το με κάποιον δικό σου λύση για να βρεθεί,
γιατί καμιά φορά αυτά τα άτομα χρειάζονται έναν διαιτητή.
Κάνεις δεν είναι πιο δυνατός από εσένα, παρά μόνο ο ίδιος σου ο εαυτός,
στο σώμα σου και στο πνεύμα σου είσαι εσύ ο αρχηγός>>.
Αμέσως η Μαρία άρχισε να κολυμπάει και βγήκε στη στεριά,
φώναξε τον μεγάλο της αδερφό να κάνει μια βουτιά.
Του διηγήθηκε τα πάντα για το όστρακο το μαγικό,
και για το πρόβλημα που είχαν τα ψαράκια στο βυθό.
Ξαφνικά ο καρχαρίας εμφανίστηκε και πλησίασε τα δύο αδερφάκια,
Μα η Μαρία μιας και ήταν ακόμη γοργόνα μπορούσε να του πει δύο λογάκια.
<<θα σε παρακαλούσα να αφήσεις όλα τα ζώα του βυθού στη δική τους ηρεμία,
να σταματήσεις το κυνηγητό και την τρομοκρατία.
Είναι άδικο να τα βάζεις με κάποιον, από εσένα πιο μικρό,
κι αυτό δεν σε κάνει σίγουρα ούτε θαρραλέο, ούτε δυνατό>>.
Ο καρχαρίας ξαφνιάστηκε μόλις είδε μια γοργόνα να του μιλά,
χωρίς να απαντήσει χάθηκε στα βαθιά.
Η Μαρία με τον Γιώργο αντιμετώπιζαν όλα τα προβλήματα παρέα,
κι ο Γιώργος είχε αμέσως μια φαεινή ιδέα.
<<Ακόμη και οι πιο δυνατοί, έχουν σίγουρα μια αδυναμία,
γιαυτό η λύση είναι μια.
Ο καρχαρίας όπως είναι γνωστό είναι λαίμαργος πολύ,
είμαι σίγουρος η αδυναμία του θα είναι το φαΐ.
Στα νόστιμα μπισκότα σου δεν θα μπορέσει να αντισταθεί,
και θα αφήσει τα ψάρια του βυθού στην ηρεμία τους, μια και καλή>>.
Η Μαρία ενθουσιάστηκε με την ιδέα αυτή,
έκανε βουτιά και πήγε στους φίλους της στο βυθό να τους το πει.
Με τη βοήθεια τους στα βράχια έστησαν κουζίνα φοβερή
"Το ζαχαροπλαστείο της Μαρίας", έδειχνε η φωτεινή επιγραφή.
Η Μαρία έπιασε αμέσως δουλειά δίχως να χάσει λεπτό,
μπισκότα μυρωδάτα έψησε μέσα σε ένα λεπτό.
Η μυρωδιά εξαπλώθηκε σε όλη την παραλία,
δεν άργησε να φτάσει και στη μύτη του καρχαρία.
Σύντομα ξεπροβάλε από το νερό
<<Τι μαγειρεύεται εσείς εδώ; >>,
ρώτησε με τη βραχνή του τη φωνή,
και όλοι οι λουόμενοι που ήταν εκεί τράπηκαν σε φυγή.
Η Μαρία όμως από την όψη του δεν είχε φοβηθεί, στα αλήθεια,
του πρόσφερε μπισκότα με ταχίνι και καρύδια.
Ο Καρχαρίας τα έφαγε διστακτικά,
ξετρελάθηκε από τη γεύση τους και έκανε μια βουτιά.
Η Μαρία είχε βρει πια το αδύναμο κουμπί του καρχαρία,
και τώρα πλέον ήξερε πως θα φέρει στο βυθό τάξη και ηρεμία.
Μόλις ο καρχαρίας ξαναβγήκε στην επιφάνεια της θάλασσας και πλησίασε το ζαχαροπλαστείο για ένα ακόμη μεζεδάκι,
η Μαρία τον περίμενε με ένα ζεστό ζεστό καφεδάκι.
Όπως έλεγε και ο μπαμπάς της, ο καφές από τα χεράκια της κάνει μαγικά,
ευφραίνει όχι μόνο την κοιλιά αλλά και την καρδιά.
Ο καρχαρίας απόλαυσε το καφεδάκι του μαζί με ένα κομμάτι κέικ αφράτο και ζουμερό,
<<έχω κάνει τεράστιο λάθος, το ομολογώ!
Συγνώμη ζητάω από όλα τα πλάσματα του βυθού για το κυνηγητό,
δεν πρόκειται να ξαναφάω ούτε ένα ψαράκι τόσο δα μικρό>>.
Η Μαρία και ο Γιώργος έμειναν με το στόμα ανοιχτό,
δεν περίμεναν ότι ο καρχαρίας θα έβαζε τόσο γρήγορα μυαλό.
Ο ιππόκαμπος και τα ψαράκια έκαναν πάρτι από χαρά,
την Μαρία και τον Γιώργο ευχαρίστησαν θερμά.
Ο καρχαρίας και τα ψάρια κάνανε ουρά,
ήθελαν να δοκιμάσουν και μπισκότα γεμιστά.
Όμως η Μαρία έπρεπε να γυρίσει πίσω στη μαμά και στον μπαμπά,
ήθελε πίσω τα πόδια της ξανά.
Το μαγικό όστρακο έριξε πίσω στο βυθό
κι έγινε ξανά ένα κοριτσάκι μικρό.
Μα προτού φύγει ευχαρίστησε όλους τους θαλάσσιους φίλους της για τη περιπέτεια αυτή,
κι άφησε τον καρχαρία στο ζαχαροπλαστείο της επικεφαλή.
Του είχε μάθει όλα τα κόλπα και τα μυστικά για τα πιο νόστιμα γλυκά,
κι ο καρχαρίας ήταν πολύ χαρούμενος πια με την καινούργια του δουλειά.
Ήταν τόσο απασχολήμενος να ψήνει μπισκότα και να φτιάχνει καφέ,
που δεν ξαναενόχλησε κανένα πλάσμα της θάλασσας ποτέ.
Η Μαρία βγήκε από τη θάλασσα και συνέχισε τη ζωγραφιά,
ζωγράφισε μια γοργόνα με έναν αστερία στα μαλλιά,
στα χέρια της κρατούσε ένα όστρακο χρωματιστό,
που έμοιαζε να ήταν σαν αληθινό.
Έπιασε το χέρι του αδερφού της και πήραν το δρόμο για το γυρισμό,
αυτή η περιπέτεια θα ήταν το δικό τους μυστικό.
Η μαμά και ο μπαμπάς τους περίμεναν για να φάνε βραδινό παρέα,
βρήκαν τι ζωγραφιά της Μαρίας πάρα πολύ ωραία.
Τα δύο αδέρφια έφαγαν και αποκοιμήθηκαν στο λεπτό,
το κολύμπι ήταν πολύ κουραστικό.
Να ήταν άραγε όλο αυτό ένα όνειρο ή αληθινό,
αναρωτήθηκαν και οι δύο κι άρχισαν το ροχαλιτό.
Το επόμενο πρωινό όμως μια μεγάλη έκπληξη περίμενε την Μαρία,
φαίνεται πως δεν τέλιωσε καθόλου αυτή η ιστορία....
Ο μπαμπάς της είχε πάει για ψάρεμα όταν όλοι τους είχαν κοιμηθεί,
και το μαγικό όστρακο στα δίχτυα του είχε μπλεχτεί.
<<Το είδα και μου θύμισε το όστρακο από τη ζωγραφιά σου,
πιστεύω θα γινόταν ένα ωραίο κοκκαλάκι στα μαλλιά σου>>,
είπε ο μπαμπάς και η Μαρία άρχισε τα γέλια και τα χαχανητά,
και άφησε όλο απορία τον μπαμπά της πίσω να κοιτά.
Μάλλον πως ήταν γραφτό να κρατήσει το όστρακο το μαγικό,
έτσι δεν έχασε ευκαιρία και έτρεξε να βάλει το μαγιό.
Μόλις μπήκε στη θάλασσα με το όστρακο στα μαλλιά,
μεταμορφώθηκε σε γοργόνα και άρχισε να κολυμπά.
Έφτασε στο "Ζαχαροπλαστείο του Καρχαρία" όπως είχε πια ονομαστεί,
στην ουρά περίμενε πίσω από ένα μικρό σκουμπρί.
Μόλις έφτασε η σειρά της ο καρχαρίας της πρόσφερε μπισκότα ζεστά ζεστά,
μα τώρα σαν να ήταν λιγάκι ... διαφορετικά.
Ο καρχαρίας είχε φτιάξει τη δική του σπεσιαλιτέ και είχε βάλει μέσα φύκια πράσινα και γλυστερά,
που έδωσαν στα μπισκότα μια ιδιαίτερη μυρωδιά.
Η Μαρία έφυγε άρων άρων από εκεί και έβγαλε το όστρακο από τα μαλλιά,
αποφάσισε πως καλύτερα θα ήταν να το φυλάξει κάπου πολύ καλά.
Φαίνεται πως είτε ζεις στη θάλασσα είτε στη στεριά,
υπάρχουν καταστάσεις που σε κάνουν να τρέχεις πέρα μακριά.
Να θυμάσαι πως όταν φεύγεις δεν δείχνει φόβο ή δειλία,
απλά για να χειριστείς κάθε κατάσταση χρειάζεται απόλυτη ηρεμία
Έτσι θα μάθεις πως να αντιμετωπίζεις το διαφορετικό,
για να μην νιώθεις ποτέ σαν ψάρι, έξω από το νερό.
Κι έτσι γλυκά τελειώνει αυτή εδώ η ιστορία,
για ένα γλυκό κορίτσι που το λέγανε Μαρία.
Η Μαρία κράτησε το μαγικό όστρακο σαν φυλαχτό,
να της θυμίζει πως κάποτε συνάντησε έναν καρχαρία φοβερό.
Και αν τύχαινε και συναντούσε έναν "καρχαρία" στη στεριά,
με ένα χαμόγελο της, έφευγε μακριά....
*********************************
Για να αποκτήσετε το παραμύθι αυτό σε εικονογραφημένο εκτυπώσιμο αρχείο επισκεφθείτε και γίνετε μέλος στην ομάδα μας στο Facebook "Ελληνικά παιδικά παραμύθια" . Εκεί στο μενού "Αρχεία" θα βρείτε όσα παραμύθια υπάρχουν σε pdf, έτσι θα μπορείτε να τα διαβάσετε σαν ebook ή να τα εκτυπώσετε.
Αν θέλετε κι εσείς το δικό σας παραμυθάκι με το όνομα του παιδιού σας και οποίο θέμα θέλετε, μπορείτε να κάνετε μια προπαραγγελία στέλνοντας μήνυμα στην σελίδα μας στο Facebook ή στο Instagram.
Εδώ μπορείτε να δείτε και την λίστα αναμονής για τα προσωποποιημένα παραμύθια μας.
Για να διαβάσετε περισσότερα προσωποποιημένα παραμύθια πατήστε στην αντίστοιχη καρτέλα που βρίσκεται στο μενού μας.
Μην ξεχάσετε να κάνετε εγγραφή στο κανάλι του Παραμυθόσαυρου εδώ.
Πνευματικά Δικαιώματα Εμμανουέλα Θεοχαροπούλου ©2022
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου