Ένα παραμυθάκι για τον Ιωάννη που δεν μοιράζεται τα παιχνίδια του κ σπρώχνει τα άλλα παιδάκια.  Του αρέσουν τα πυροσβεστικά οχήματα. 

********************************

Μια φορά κι έναν καιρό,

σε μια πόλη πολύ μακριά από εδώ,

ζούσε ένα αγοράκι μικρό,

Ιωάννης ήταν το όνομα του το γλυκό.

Ο Ιωάννης είχε στο δωμάτιο του παιχνίδια ένα σωρό,

παρόλα αυτά όμως το τακτοποιούσε και φρόντιζε να είναι πάντα καθαρό.

Τα παιχνίδια του τα είχε ένα ένα στη σειρά,

όμως τα έπαιζε μόνος του, δεν τα μοιραζόταν με τα άλλα τα παιδιά.

Δεν ήθελε να του τα σπάσουν, ούτε να τα χάσουν πουθενά,

παρόλο που του έλεγε συνέχεια η μαμά. 

<<Ιωάννη πρέπει να μάθεις να μοιράζεσαι τα πράγματα σου, ένα ένα τη φορά, 

έχεις ήδη, για να παίζεις, παιχνίδια αρκετά. 

Αν δεν δώσεις, δεν θα πάρεις πίσω τίποτε και εσύ, 

έλα διάλεξε ένα κι ετοιμάσου να πάμε στην παιδική. >>

Ο Ιωάννης ντύθηκε γρήγορα και πήρε μαζί του το όχημα το πυροσβεστικό, 

γιατί ήταν από όλα τα αυτοκινητάκια του το πιο μικρό. 

Το έχωσε στη τσέπη του βαθιά

και με μια φωνή φώναξε <<είμαι έτοιμος να πάω στην παιδική χαρά>>. 

Μα μόλις έφτασαν στο πάρκο που ήταν γεμάτο με παιδιά, 

ο Ιωάννης άρχισε να τρέχει από χαρά. 

Τσουλήθρα, κούνιες, τραμπάλα και πάλι από την αρχή,

ακόμη και μονόζυγο ισορροπώντας στο σκοινί.

Έτσι δίχως να το καταλάβει έχασε το μικρό του πυροσβεστικό οχηματάκι, 

δεν ήταν ούτε στην άμμο, ούτε στο παγκάκι. 

Μόλις ήρθε η ώρα να πάρουν το δρόμο για το γυρισμό,

η μαμά του φώναξε <Ιωάννη, έλα φεύγουμε από εδώ>>.

Ο Ιωάννης άρχισε να αναζητεί το αγαπημένο του παιχνίδι,

μα αντί για αυτό εντόπισε ένα μικρό γατάκι <<Μα τι τύχη!!>>,

είπε και το ακολούθησε για να το δεί από κοντά,

μα αυτό από τη τρομάρα του, σκαρφάλωσε σε ένα δέντρο ψηλά.

Άρχισε το νιαούρισμα γιατί είχε φοβηθεί,

από το δέντρο τώρα να κατέβει δεν μπορεί.

Ο Ιωάννης έτρεξε αμέσως στη μαμά του να της πεί τι είχε συμβεί

και η μαμά ευθύς αμέσως κάλεσε τη πυροσβεστική.

'Ιου, ίου, ίου' ακούστηκε η σειρήνα από μακριά,

κι όλα τα παιδιά μαζεύτηκαν εκεί κοντά.

Φαίνεται πως η πυροσβεστική ήταν το αγαπημένο όχημα σε όλους εκεί,

και όλοι ήθελαν να δουν απο κοντά αυτή την αποστολή.

Οι πυροσβέστες έφεραν μια σκάλα που έφτανε πολύ ψηλά, 

κατέβασαν το γατάκι το μικρό μέσα σε λίγα λεπτά.

Ο πυροσβέστης ζήτησε από όλα τα παιδιά, 

ποιος θα κρατήσει στο γατάκι προσωρινή συντροφιά.

<< Χρειαζόμαστε έναν εθελοντή,

στο γατάκι να προσφέρει στέγη και στοργή>>. 

Όλα τα παιδιά που ήταν εκεί, ενθουσιάστηκαν με αυτό.

Θέλαν όλα να πάρουν στο σπίτι τους το γατάκι το μικρό.

Ο Ιωάννης πέταξε από χαρά και ήθελε να το πάρει και αυτός μαζί,

μιας και ήταν αυτός που το είχε πρωτοδεί.

Το χαμένο παιχνίδι του είχε ξεχάσει πλέον για τα καλά,

και έσκυψε να πάρει το γατάκι αγκαλιά.

Όμως σύντομα άρχισαν όλα τα παιδιά να φωνάζουν δυνατά,

το γατάκι διεκδικούσαν με σπρωξίματα πολλά.

<<Έγώ το είδα πρώτος>>, φώναζε ο Ιωάννης και έσπρωξε τη Μαρία,

όσο ο Αντώνης, να πάρει στην αγκαλιά του το γατάκι, βρήκε ευκαιρία.

Μα ένα άλλο μεγάλυτερο παιδί που ήταν εκεί τον Αντώνη έσπρωξε κι αυτός,

το γατάκι του έφυγε από τα χέρια και έγινε καπνός.

Ο πυροσβέστης δεν είχε άλλη επιλογή,

με τη σφυρίχτρα του τώρα φώναζε <<Ανακωχή, Ανακωχή! >>.

Ήρεμησε τα παιδιά και έφερε γρήγορα τάξη στην παιδική χαρά

τα παιδιά ευθύς σταμάτησαν να μαλώνουν και μετάνιωσαν γι'αυτή τους τη συμεριφορά.

Το γατάκι είχε ανέβει τώρα από την τρομάρα σε ένα ψηλότερο κλαδί,

τόσο ψηλό που η σκάλα του πυροσβέστη δεν έφτανε μέχρι εκεί.

Ο πυροσβέστης είπε στα παιδιά πως όταν σπρώχνεις και αρπάζεις κάτι από τον άλλο του προκαλείς φόβο και ταραχή,

και ότι θα πρέπει στο παιχνίδι τους να είναι πιο προσεκτικοί. 

<<Όταν μοιράζεσαι με τους φίλους σου κάτι που αγαπάς πολύ,

τους μεταδίδεις με τη σειρά σου, αγάπη και στοργή.

Το παιχνίδι είναι πάντα πιο διασκεδαστικό όταν το μοιράζεσαι με τον άλλο,

και χαρίζεις στον φίλο σου ένα χαμόγελο μεγάλο>>.

Τα παιδιά άκουγαν τις συμβουλές του πυροσβέστη πολύ προσεκτικά,

τα λόγια του ήταν στα άληθεια πολύ σωστά.

Ο πυρόσβεστης συνέχισε και τους μίλησε για τη συνεργασία,

πως η ομαδικότητα φέρνει πιο γρήγορα την επιτυχία.

Έτσι δίχως να χάσει λεπτό, ο πυροσβέστης κάλεσε ενισχύσεις για να κατεβάσουν το γατάκι από εκεί,

και μέσα σε λίγα λεπτά, ένα ελικόπτερο φάνηκε εκεί.

Ήταν οι εναέριες δυνάμεις της πυροσβεστικής, και όλα τα παιδιά έμειναν με το στόμα ανοιχτό,

παρακολουθούσαν με αγωνία πώς έσωσαν το γατάκι το μικρό.

Δεν ήθελαν να το ξανατρομάξουν έτσι έκαναν όλοι τους ανακωχή,

και φρόντισαν το γατάκι ένας ένας, με προσοχή. 

Το γατάκι τώρα ήταν ήρεμο και άρχισε τα νιαουρίσματα από χαρά,

κουνούσε από ευχαρίστηση τη μικρή του την ουρά.

Ο πυροσβέστης εξήγησε τότε στα παιδιά πως το να μοιράζεσαι με τον άλλο στο παιχνίδι, όπως και στη δουλειά, 

Δείχνει ωριμότητα και εμπιστοσύνη, πραγματικά. 

Γιατί όταν θα δώσεις, θα πάρεις κάτι πίσω και εσύ, 

το οποίο θα το προσέχεις σαν να ήταν δικό σου, με υπευθυνότητα και προσοχή. 

Μα ακόμη κι αν ποτέ δεν θέλεις κάτι να το μοιραστείς, 

Χωρίς σπρωξίματα, ευγενικά, πρέπει να του το πεις. 

Τα παιδιά ζήτησαν συγνώμη το ένα από το άλλο, 

Κατάλαβαν πως τα σπρωξίματα και οι φωνές φέρνουν πάντα πρόβλημα μεγάλο. 

Μα ξαφνικά ακούστηκαν νιαουρίσματα πολλά

η μαμά γάτα φάνηκε από το πουθενά.

Μα δεν ήταν μόνη της, την ακολουθούσαν κι άλλα γατάκια μικρά,

κάποια ήταν μαύρα και κάποια ασπρουλά.

Τα παιδιά άρχισαν να παίζουν με όλα τα γατάκια 

που ήταν σε αριθμό, ίσα με όλα τα παιδάκια.

Ο πυροσβέστης είχε τότε μια ιδέα φοβερή,

το κάθε παιδί να υιοθετήσει και από ένα γατί.

Τι πιο όμορφο να αποκτήσουν όλα τους από ένα ζεστό σπιτικό,

στα πρόσωπα τους φάνηκε ένα χαμόγελο γλυκό.

Ο Άγγελος έσφιξε στην αγκαλιά του ένα γατάκι με ροζ μυτούλα,

έτρεξε να πει τα νέα στη δική του τη μανούλα.

<<Μαμά, μαμά κοίταξε αυτό το γατάκι το μικρό,

μπορούμε να το πάρουμε στο δικό μας σπιτικό>>;

Διηγήθηκε στη μαμά του όλη την ιστορία με την Πυροσβεστική, 

η μαμά του δεν είχε άλλη επιλογή.

Δέχτηκε να πάρουν το γατάκι το μικρό

και χάρηκε που ο Άγγελος μοιράστηκε με τους φίλους του όλο αυτό.

Από τότε βρίσκοταν στη παιδική χαρά με όλα τα παιδιά,

κι έφερναν πάντα τα γατάκια τους να παίξουν και αυτά.

Έπαιζαν όλοι τους ήρεμα, δίχως σπρωξίματα και φασαρία

τους έμαθε κάτι, όλοι αυτή η ιστορία.

Ένα απόγευμα που παίζανε όλοι μαζί εκεί

ο Άγγελος έκανε τσουλήθρα και γέλαγε πολύ.

Ακούσε νιαούρισμα πίσω από ένα θάμνο πυκνό,

ήταν το γατάκι του το μικρό.

Πήγε γρήγορα και τι να δει!!

Το γατάκι του είχε βρει το παιχνίδι του, που είχε χάσει εκεί.

Ο Άγγελος χάρηκε που το βρήκε ξανά,

από ότι φάνηκε το είχε ξεχάσει μιας και είχε παιχνίδια πολλά.

Το κατοικίδιο του ήταν πλέον η αγαπημένη του ασχολία,

γι'αυτό και στο να το βρεί δεν είχε δώσει άλλο σημασία. 

Ένα παιδί τον πλησίασε να δεί από κοντά το παιχνίδι του το μικρό,

<<Ορίστε μπορείς να παίξεις όσο θέλεις με αυτό>>.

Είπε και έδωσε το παιχνίδι του με χαρά, 

στην κούνια ανέβηκε και πήγαινε όλο και πιο ψηλά.

Κι όταν ήρθε η ώρα να πάρουν το δρόμο για το γυρισμό, 

το παιδί του επέστρεψε πίσω το όχημα του το πυροσβεστικό. 

<<Σε ευχαριστώ πολύ που με άφησες να παίξω με το αυτοκινητάκι>>, 

του είπε και έτσι ο Άγγελος απέκτησε κι ένα καινούργιο φιλαράκι. 

Έφτασαν σπίτι και αποκοιμήθηκε γλυκά, 

απολάμβανε τόσο πολύ το παιχνίδι στη παιδική χαρά. 

Ο πυροσβέστης είχε δίκιο σε αυτά που τους είπε και ο Άγγελος πάντα θυμόταν τα λόγια του αυτά, 

γι'αυτό και όλοι παίζανε χωρίς φασαρίες, μόνο με γέλια δυνατά. 

Εκείνο το βράδυ ονειρεύτηκε πως ήταν πυροσβέστης και αυτός και έσβηνε τη φωτιά, 

και πως  έσωζε τα γατάκια από τα πιο ψηλά κλαδιά. 

Κι έτσι γλυκά τελειώνει το παραμυθάκι αυτό, 

ο Άγγελος δεν αποχωριζόταν ποτέ το όχημα το πυροσβεστικό.

με το αυτοκινητάκι και το γατάκι του πάντα στο πλευρό, 

το παιχνίδι τους δεν είχε πλέον τελειωμό. 

*********************************

Για να αποκτήσετε το παραμύθι αυτό σε εικονογραφημένο εκτυπώσιμο αρχείο επισκεφθείτε και γίνετε μέλος στην ομάδα μας στο Facebook "Ελληνικά παιδικά παραμύθια" . Εκεί στο μενού "Αρχεία" θα βρείτε όσα παραμύθια υπάρχουν σε pdf, έτσι θα μπορείτε να τα διαβάσετε σαν ebook ή να τα εκτυπώσετε.

Αν θέλετε κι εσείς το δικό σας παραμυθάκι με το όνομα του παιδιού σας και οποίο θέμα θέλετε, μπορείτε να κάνετε μια προπαραγγελία στέλνοντας μήνυμα στην σελίδα μας στο Facebook ή στο Instagram.

Εδώ μπορείτε να δείτε και την λίστα αναμονής για τα προσωποποιημένα παραμύθια μας.

Για να διαβάσετε περισσότερα προσωποποιημένα παραμύθια πατήστε στην αντίστοιχη καρτέλα που βρίσκεται στο μενού μας.

Μην ξεχάσετε να κάνετε εγγραφή στο κανάλι του Παραμυθόσαυρου εδώ. 

Πνευματικά Δικαιώματα Εμμανουέλα Θεοχαροπούλου ©2022