¨Ενα παραμυθάκι για δύο μικρά φιλαράκια που μοιράζονται το ίδιο όνομα. ΄Ο Γιάννης Α έχει μεγάλη αδυναμία στον παππού του. Ο Γιάννης Β λατρεύει τα φορτηγά και το πατίνι του. 

**********************************************************

Μια φορά κι έναν καιρό,

σε μια πόλη πολύ μακριά από εδώ,

ζούσαν δυο μικρά παιδάκια,

που ήταν στα αλήθεια τα καλύτερα φιλαράκια.

Εκτός από το όνομα τους που ήτανε κοινό,

είχαν μεταξύ τους έναν ιδιαίτερο δεσμό.

Έτσι για να μη τους μπερδεύουμε σε τούτη δα την ιστορία,

Γιάννη Α και  Γιάννη Β θα τους φωνάζουμε, εν συντομία.

Ένα απόγευμα οι δύο φίλοι, βγήκαν μια βόλτα μέχρι την πλατεία, 

είχε ήλιο και με το πατίνι τους να τρέξουν, βρήκαν ευκαιρία. 

Έτρεχαν και οι δύο τους σαν αστραπές, γελώντας δυνατά,

έτσι έφτασαν γρήγορα στην παιδική χαρά. 

Εκεί έκαναν κούνια και τσουλήθρα με κέφι πολύ, 

μα ο Γιάννης Β είδε κάτι που του τράβηξε την προσοχή. 

Εκεί στην άμμο με τα σκαφτικά και ένα κουβαδάκι, 

ήταν ένα μικρό παιχνίδι φορτηγάκι. 

Έτσι μιας και του άρεσαν πολύ τα φορτηγά, 

πλησίασε εκεί να το παίξει όλο χαρά. 

Μα το φορτηγάκι ήταν σπασμένο, είχε διαλυθεί 

και ο Γιάννης Β είχε στα αλήθεια στεναχωρηθεί. 

O Γιάννης Α τότε είχε μια ιδέα φαεινή, 

και οι δύο φίλοι τρέξανε στο σπίτι του, στη στιγμή. 

Ο Γιάννης Α έφερε στο δωμάτιο του μια τεράστια τσάντα με εργαλεία πολλά.

Ήταν του παππού του, που του είχε μάθει κόλπα φοβερά. 

Ο παππούς του Γιάννη Α, ήταν πρώτος σε επιδιορθώσεις και κατασκευές πραγματικά, 

είχε κατσαβίδια μεγάλα και μικρά. 

Ο Γιάννης Α ήταν πάντα στο πλευρό του και μάθαινε όλα του τα μυστικά, 

όποτε ο παππούς βίδωνε και ξεβίδωνε, ότι του δίνε η μαμά.

 Ο Γιάννης Α άνοιξε την τσάντα και είπε <<ποιο κατσαβίδι θα διάλεγε άραγε ο παππούς μου ο καλός; >>.

Ήταν για ώρα λίγο σκεπτικός!

Όμως ξαφνικά είδε ένα κατσαβίδι πολύχρωμο και λεπτό 

<<Αυτό μάλιστα είναι το ιδανικό>>.

Είπε και άρχισε να επισκευάζει το φορτηγάκι με μεγάλη μαεστρία, 

όσο ο Γιάννης Β του έδινε τις βίδες και του έλεγε <<πάρε άλλη μια>>. 

Μα την ώρα που βίδωσε την τελευταία βίδα από το φορτηγό, 

έγινε ξαφνικά….. κάτι μαγικό!!!! 

Το  φορτηγάκι ήταν τώρα πια αληθινό, 

δεν ήτανε παιχνίδι αλλά μεγάλο φορτηγό. 

Ο Γιάννης Β πέταξε από χαρά, 

στη θέση του οδηγού κάθισε και πάτησε την κόρνα δυνατά. 

<<Έλα Γιάννη βάλε τη ζώνη σου και φύγαμε για ταξίδι μακρινό >>, είπε και έβαλε μπροστά τη μηχανή,

<<θέλεις να πάμε Γερμανία ή Αμερική>>;

Είπε ο Γιάννης Β και άρχισαν και οι δύο τα γέλια και τα χαχανητά, 

όσο το φορτηγό ξεκίνησε και πήγαινε μπροστά. 

Η οθόνη στο φορτηγό έδειξε ένα χάρτη με πολλές διαδρομές. 

Τα δύο φιλαράκια είχαν για ταξίδι πολλές επιλογές. 

Λονδίνο, Άμστερνταμ και Βερολίνο, κάθε στάση και μια εμπειρία μοναδική,

Πράγα, Ρώμη και Μαδρίτη, ταξίδεψαν παντού και έφτασαν μέχρι και την Αμερική. 

Το μαγικό φορτηγό ήταν στα αλήθεια φοβερό, 

όμως τώρα έπρεπε να πάρουν το δρόμο για το γυρισμό. 

Ταξίδεψαν πίσω στο σπίτι τους ξανά με έναν τρόπο μαγικό, 

αυτό το ταξίδι θα το θυμούνται σίγουρα για πολύ καιρό. 

Το φορτηγό έγινε ξανά πάλι παιχνιδάκι μικρό, 

o Γιάννης Β θα το κρατούσε σίγουρα για αναμνηστικό. 

Τα δύο φιλαράκια, μιας και ήταν πάντα πρώτα σε περιπέτειες και σκανταλιές, 

θα πήγαιναν τώρα οπότε ήθελαν, βόλτες μαγικές. 

Ο Γιάννης Α έτρεξε στη μαμά να της πει τα πάντα για την περιπέτεια αυτή, 

<<Σου υπόσχομαι μαμά μια μέρα θα σε πάρουμε μαζί.>>.

Η μαμά γέλασε και τον πήρε μια αγκαλιά,

<<Αχ τι σκαρώνουν πάντα αυτά τα παιδιά.>>.

Είπε και του έδωσε ένα φιλί γλυκό, 

όσο ο Γιάννης Α εξέφραζε ένα παράπονο μικρό. 

<<Μαμά ταξιδέψαμε σε όλο τον κόσμο, 

από την Αυστραλία μέχρι και την Αμερική. 

Είδαμε μέρη που ποτέ μας δεν είχαμε ξαναδεί, 

μα το μαγικό φορτηγό δεν μας πήγε σε ένα μέρος που ήθελα να πάω, τόσο μα τόσο πολύ.>>.

Η μαμά τον ρώτησε ποιο μέρος είναι αυτό, με μεγάλη απορία 

και ο Γιάννης Α της είπε ευθύς τη δική του επιθυμία. 

<<Ήθελα να πάω εκεί που είναι ο παππούς μου, που τόσο αγαπώ, 

θα ήθελα άλλη μια φορά να τον ξαναδώ >>

Η μαμά τότε τον αγκάλιασε πιο σφιχτά και του είπε ένα μυστικό, 

<<Πως για να δεις τον παππού σου, δεν χρειάζεσαι κανένα μαγικό φορτηγό. 

Ο παππούς θα είναι πάντα δίπλα σου και σε προσέχει από ψηλά, 

θα ζει πάντα μέσα στο μυαλό σου αλλά και στην καρδιά. >>

Ο Γιάννης Α αποχαιρέτησε τον φίλο του και έτρεξε στο δωμάτιο του κι άρχισε να μαζεύει τα εργαλεία πίσω στην τσάντα του παππού. 

Είχε δίκιο η μαμά που είπε ότι ο παππούς είναι πια παντού. 

Η τσάντα του έφερνε τόσες γλυκές αναμνήσεις που πέρασαν μαζί, 

τη φύλαξε στην ντουλάπα του και έπεσε να κοιμηθεί. 

Εκείνο το βράδυ ο παππούς ήρθε και στο όνειρο του χαμογελαστός πολύ,

και ο Γιάννης Α ένιωσε ζεστασιά και θαλπωρή. 

Στο μυαλό του ήρθε αυτό που του είπε η μαμά,

ότι όταν αγαπάς κάποιον, βρίσκεται πάντα δίπλα σου έτσι μαγικά...

Κι έτσι γλυκά τελειώνει το παραμυθάκι αυτό,

ο Γιάννης Α και ο Γιάννης Β έπαιζαν καθημερινά στην αυλή με το φορτηγάκι τους το μαγικό, 

χαλώντας τα λουλούδια της μαμάς, κάνοντας κακό χαμό. 

Μα η μαμά τους έβλεπε και χαμογελούσε με αυτά, 

εξάλλου ήταν και οι δύο, τα μικρά της τα παιδιά. 

************************************************

Για να αποκτήσετε το παραμύθι αυτό σε εικονογραφημένο εκτυπώσιμο αρχείο επισκεφθείτε και γίνετε μέλος στην ομάδα μας στο Facebook "Ελληνικά παιδικά παραμύθια" . Εκεί στο μενού "Αρχεία" θα βρείτε όσα παραμύθια υπάρχουν σε pdf, έτσι θα μπορείτε να τα διαβάσετε σαν ebook ή να τα εκτυπώσετε. 

Αν θέλετε κι εσείς το δικό σας παραμυθάκι με το όνομα του παιδιού σας και οποίο θέμα θέλετε, μπορείτε να κάνετε μια προπαραγγελία στέλνοντας μήνυμα στην σελίδα μας στο Facebook ή στο Instagram.

Εδώ μπορείτε να δείτε και την λίστα αναμονής για τα προσωποποιημένα παραμύθια μας.

Για να διαβάσετε περισσότερα προσωποποιημένα παραμύθια πατήστε στην αντίστοιχη καρτέλα που βρίσκεται στο μενού μας.

Μην ξεχάσετε να κάνετε εγγραφή στο κανάλι του Παραμυθόσαυρου εδώ. 

Πνευματικά Δικαιώματα Εμμανουέλα Θεοχαροπούλου ©2022