Ένα παραμυθάκι για την Ηλέκτρα και τη Μαρίνα, που τους αρέσουν τα ζωάκια !

*****'*******************

Μια φορά κι έναν καιρό,

σε μια πόλη πολύ μακριά από εδώ,

ζούσαν δύο αδερφούλες μικρές,

που ήταν πάντα χαρούμενες και ζωηρές.

Ηλέκτρα και Μαρίνα ήταν τα ονόματά τους τα γλυκά

και κάθε μέρα έβγαιναν βόλτα μαζί με τη μαμά.

Τους άρεσε πολύ να πηγαίνουν στο δάσος ψηλά στο βουνό,

να απολαμβάνουν τη φύση και το τοπίο το μαγικό.

Ένα πρωινό πήγαν για πικ νικ, έχοντας μπόλικο φαγητό,

η μαμά είχε ετοιμάσει το πιο τέλειο κολατσιό.

Τοστ, κέικ και τυροπιτάκια

και λίγα νόστιμα και αφράτα κεφτεδάκια.

Ο μπαμπάς ανυπομονούσε να έρθει η ώρα για φαγητό,

τα σάλια του έτρωγαν σαν τον λύκο το φοβερό.

Μα δεν ήταν ακόμη η ώρα για φαγητό 

και έτσι τα δύο κορίτσια το ρίξανε στο κυνηγητό. 

Καθώς περπάτησαν λίγο πιο εκεί,

περνώντας μια στριφογυριστή διαδρομή, 

συνάντησαν ένα θάμνο πυκνό γεμάτο βατόμουρα ζουμερά,

που μόλις τα είδαν πέταξαν από χαρά.

Αποφάσισαν να μαζέψουν λίγα για να τα φάνε μετά το φαγητό,

καθώς γέμιζαν τις χούφτες τους, τις πλησίασε ένα ελαφάκι μικρό.

Το χάιδεψαν απαλά και του έδωσαν να φάει μερικά,

κι αυτό από τη χαρά του κούναγε τα αυτιά.

Στη συνέχεια προχώρησαν μέχρι το ποταμάκι.

Εκεί συνάντησαν ένα μικρό αρκουδάκι.

Ήταν παιχνιδιάρικο πολύ και είχε χρώμα καφετί

και άρχισε να τρώει τα υπόλοιπα βατόμουρα μιας και πεινούσε πολύ. 

Λίγο πιο κάτω συνάντησαν ένα μαιμουδάκι. 

Μα δεν είχε μείνει ούτε ένα τόσο δα βατομουράκι. 

Έτσι γύρισαν γρήγορα πίσω στη μαμά 

και άρπαξαν λίγες μπανάνες στα κρυφά.

Το μαιμουδάκι πεινούσε πολύ κι αυτό, 

και εξαφάνισε τις μπανάνες μέσα σε ένα λεπτό. 

Σκαρφάλωσε στο δέντρο και έφυγε μακριά 

κωλοτούμπες στον αέρα έκανε με τη μακριά του την ουρά. 

Η Ηλέκτρα και η Μαρίνα συνέχισαν τη βόλτα μέχρι το ποταμάκι. 

Εκεί τις ακολούθησε ένα μικρό αλεπουδάκι. 

Είχε μυτερά αυτάκια και φουντωτή ουρά, 

φαινόταν κι αυτό πεινασμένο για τα καλά. 

Οι δύο αδερφές δίχως να χάσουν λεπτό, 

έτρεξαν και του έφεραν ζεστό κολατσιό. 

Το αλεπουδάκι το έφαγε όλο χαρά, 

και φεύγοντας κούνησε με ευχαρίστηση την ουρά. 

Την ώρα που θαύμαζαν το μαγευτικό τοπίο, 

άκουσαν ένα βρυχηθμό από κάποιο άγριο θηρίο. 

Από το θάμνο ξεπρόβαλε ένα λιονταράκι μικρό, 

κι απ'την κοιλιά του ακουγόταν ένα γουργουρητό. 

Η Ηλέκτρα τότε είχε μια ιδέα φοβερή 

και πήγε και έφερε του μπαμπά, τη μπριζόλα τη ψητή. 

Το λιονταράκι ευχαρίστησε τα κορίτσια για το γεύμα αυτό 

και με ένα σάλτο χάθηκε στο δάσος το πυκνό. 

Ξαφνικά ακούστηκε η φωνή της μαμάς από μακριά, 

<<κορίτσια ελάτε έτοιμα τα φαγητά >>

Οι δύο αδερφούλες πήραν τον δρόμο για τον γυρισμό

Και τότε άκουσαν ένα κλάμα και σπαραγμό. 

Η Μαρίνα τότε σίγουρη πολύ γι αυτό, 

Είπε πως το κλάμα έρχεται από κάποιο ζώο τόσο δα μικρό. 

<<Μάλλον θα είναι μια χελώνα ή σκατζοχοιράκι, 

Ή  μήπως κάποιο μικρό σκιουρακι>>. 

Μα δεν ήταν τίποτε από αυτά, 

Ήταν ο μπαμπάς που έκλαιγε στης μαμάς την αγκαλιά. 

<<μου φάγανε την μπριζόλα μου και τα ορεκτικά, 

Το πικ νικ μας χάλασε τώρα για τα καλά. >>

Το κλάμα του ακούστηκε πέρα ως πέρα μακριά, 

Και μέσα σε λίγα λεπτά, όλα τα ζώα του δάσους, μπροστά τους κάνανε ουρά. 

Όλα Γύρισαν να ανταποδώσουν το καλό, 

Και έφεραν μαζί τους μπόλικο φαγητό. 

Μπορεί να μην ήταν η μπριζόλα του μπαμπά, 

Είχαν φέρει όμως φρούτα ζουμερά. 

Η Ηλέκτρα και η Μαρίνα πέταξαν από χαρά. 

<<Μπορούμε να πάρουμε τα ζωάκια σπίτι μαζί μας >>, φώναξαν ταυτόχρονα στην μαμά. 

Η μαμά όμως δεν έδειξε καμία αντίδραση σε αυτό, 

Να έφταιγε άραγε που δίπλα της, ήταν το φίδι το στριφογυριστό; 

Ο μπαμπάς από την άλλη που του κόπηκε η πείνα για τα καλά, 

Αγκάλιασε και τα δύο κοριτσάκια πολύ σφιχτά 

<<Είμαι περήφανος με εσάς τις δυο, το ομολογώ. 

Το να μοιράζεσαι είναι πράγμα, πολύ σημαντικό. 

Γιαυτό μιας και δεν μπορούμε να πάρουμε τα ζωάκια του δάσους μαζί, 

Σας υπόσχομαι κάθε βδομάδα εκδρομή στην εξοχή. >>

Οι αδερφούλες χαιρέτισαν τα ζωάκια και πήραν τον δρόμο για τον γυρισμό. 

Η μαμά ήταν ακόμη ακίνητη σαν παγωτό. 

Είχε φοβηθεί στα αλήθεια το λιοντάρι πολύ, 

Θα της μείνει αξέχαστη αυτή η διαδρομή. 

Κι έτσι το παραμυθάκι αυτό τελειώνει το σιγά σιγά, 

Και οι δυο αδερφές απέκτησαν φιλία με όλα τα ζωάκια, μεγάλα και μικρά. 

Και για να αποφύγουν τα δράματα με το φαγητό ξανά, 

Ο μπαμπάς φρόντιζε να τρώει απτό σπίτι μεζεδάκια αρκετά…. 

*************************************************

Αν θέλετε κι εσείς το δικό σας παραμυθάκι με το όνομα του παιδιού σας και οποίο θέμα θέλετε, μπορείτε να κάνετε μια προπαραγγελία στέλνοντας μήνυμα στην σελίδα μας στο Facebook ή στο Instagram.

Εδώ μπορείτε να δείτε και την λίστα αναμονής για τα προσωποποιημένα παραμύθια μας.

Για να διαβάσετε περισσότερα προσωποποιημένα παραμύθια πατήστε στην αντίστοιχη καρτέλα που βρίσκεται στο μενού μας.

Μην ξεχάσετε να κάνετε εγγραφή στο κανάλι του Παραμυθόσαυρου εδώ. 

Πνευματικά Δικαιώματα Εμμανουέλα Θεοχαροπούλου ©2022