Ένα παραμυθάκι για την Αναστασία που της αρέσει η πεπα  οι κούνιες είναι ξανθιά κ φοράει κοκαλακια με φιόγκο στα μαλλιά την μαμά της την λένε νίκη. πρόσφατα άρχισε να ζωγραφίζει με νερομπογιές.

**********************

Μια φορά κι έναν καιρό,

σε μια πόλη πολύ μακριά από εδώ,

ζούσε ένα κοριτσάκι μικρό,

Αναστασία ήταν το όνομα της το γλυκό.

Η Αναστασία πήγαινε κάθε μέρα βόλτα με την μαμά.

Της άρεσε να παίζει με τα άλλα τα παιδιά στην παιδική χαρά.

Κούνιες, τσουλήθρα και κυνηγητό,

το παιχνίδι της δεν είχε τελειωμό.

Μια μέρα στο σχολείο η δασκάλα τους έβαλε έναν διαγωνισμό ζωγραφικής, 

όποιος θα έφερνε την πιο πρωτότυπη ζωγραφιά θα ήταν νικητής.

Η Αναστασία ήθελε τόσο πολύ να κερδίσει το πρώτο το βραβείο,

που ήταν μια τούρτα από ένα καλό ζαχαροπλαστείο.

Όλη μέρα ζωγράφιζε με χρώματα πολλά.

Τέμπερες, νερομπογιές και ξυλομπογιά.

Ζωγράφιζε τοπία, δρόμους, γέφυρες και σπιτάκια,

Ζώα διάφορα όπως πεταλούδες αλλά και βατραχάκια.

Το πινέλο της είχε πάρει στα αλήθεια φωτιά,

έλα όμως που δεν ήταν ικανοποιημένη με ούτε μια ζωγραφιά.

Ζήτησε από τον μπαμπά της να την πάει σε μέρη μακρινά,

μήπως και έμπνευση της έρθει για την πιο πρωτότυπη ζωγραφιά.

Ταξίδεψαν σε όλο τον κόσμο, με αυτοκίνητο, αεροπλάνο και με πλοίο,

με τόσα ερεθίσματα θα κέρδιζε σίγουρα εκείνη το πρώτο το βραβείο.

Στην Ισπανία εμπνεύστηκε από έργα του Πικάσο και του Νταλί.

Στην Γαλλία εντυπωσιάστηκε με τους πίνακες του Τουλούζ Λωτρέκ και του Βιεν Ζωζέφ-Μαρί. 

Η Αναστασία επειδή ζωγράφιζε καθημερινά, 

τα δάχτυλα της ήταν πάντα καλυμμένα με νερομπογιά. 

Μα οι μέρες πλησίαζαν και ακόμη δεν είχε φτιάξει την τέλεια ζωγραφιά, 

Και είχε αρχίσει να απογοητεύετε πια, για τα καλά. 

Η μαμά της η Νίκη όμως είχε μια ιδέα φοβερή, 

να πήγαιναν μια βόλτα στη φάρμα που ήταν πιο εκεί. 

Η Αναστασία μόλις το άκουσε αυτό, πέταξε από χαρά,

είχε αφοσιωθεί στον διαγωνισμό και είχε ξεχάσει πόσο της άρεσαν οι βόλτες με τη μαμά. 

Εκεί στην φάρμα πέρασε υπέροχα παίζοντας με όλα τα ζωάκια. 

Αγαπούσε πάρα πολύ τις κατσίκες και τα κοτοπουλάκια. 

Μα σε αυτά που είχε μεγάλη λατρεία, ήταν τα ροζ γουρουνάκια με την στριφογυριστή ουρά,

μιας και τις θύμιζαν την Πέππα, ένα από τα αγαπημένα της παιδικά. 

Μα εκεί όπως έσκυψε για να τα δει καλά, 

Το μπλοκ ζωγραφικής έπεσε από την τσάντα της και στην λάσπη έκανε βουτιά. 

<<Ωχ όχι καταστράφηκαν όλες μου οι ζωγραφιές >>, 

Φώναξε όσο τα γουρουνάκια έκαναν κι αυτά δίπλα της βουτιές. 

Μα ήταν τόσο αστείο αυτό το σκηνικό, 

που η Αναστασία ξέχασε τελείως τον διαγωνισμό. 

Η μαμά έβγαλε το μπλοκ της από τις λάσπες προσεκτικά, 

Κι αφού έδωσαν φαγητό στα γουρουνάκια, τα αποχαιρέτησαν από μακριά. 

Μόλις έφτασαν στο σπίτι η μαμά της Αναστασίας την πήρε μια μεγάλη αγκαλιά, 

Της είπε πως στην ζωή της δεν πρέπει να τα παρατά. 

<<Δεν έχει πάντα σημασία η νίκη, αλλά ο δρόμος προς την επιτυχία, 

Γι'αυτό δεν πρέπει να τα βάζει κάτω με την πρώτη δυσκολία. >>

Η Αναστασία μιας και από την βόλτα ήταν πια πιο χαλαρή, 

αποφάσισε να δώσει μια ακόμη ευκαιρία στη ζωγραφική. 

Μα μόλις άνοιξε το μπλοκ της,  τι να δει!!! 

Όλες οι ζωγραφιές της είχαν τώρα γεμίσει λάσπη πάρα πολύ. 

Η λάσπη έδωσε μια καφέ πινελιά σε όλες τις ζωγραφιές, 

σαν να είχε χυθεί πάνω τους, της μαμά της ο καφές. 

Αυτή η καφέ νότα όμως, συμπλήρωνε τέλεια την κάθε ζωγραφιά, 

 σαν να τις είχε ζωγραφίσει όλες, ένας ζωγράφος απ΄'τα χρόνια τα παλιά. 

Έμοιαζαν με πάπυρο από την εποχή του Φαραώ, 

αλλά και σαν να ήταν χάρτης πειρατή με τον κρυμμένο θησαυρό. 

Έτσι όταν έφτασε η μέρα του διαγωνισμού και παρουσίασε τις ζωγραφιές την μια μετά την άλλη. 

Προκάλεσε στους κριτές μια λαχτάρα μεγάλη. 

Δεν πίστευαν στα μάτια τους, τραβούσαν τα μαλλιά τους

πως ένα τόσο μεγάλο ταλέντο είχανε κοντά τους. 

Η Αναστασία κέρδισε το πρώτο το βραβείο, ασυζητητί

που ήταν μια τούρτα με σοκολάτα και μπόλικη σαντιγί. 

Τρώγοντας με όρεξη πασαλείφτηκε με σοκολάτα από τα νύχια μέχρι την κορυφή

σαν γουρουνάκι μέσα στις λάσπες έμοιαζε τώρα και αυτή.

Μοιράστηκε την τούρτα της με όλους τους συμμαθητές της φυσικά, 

Και φρόντισε να κρατήσει ένα κομμάτι και για τα γουρουνάκια στην φάρμα, μιας και κέρδισε χάρη σε αυτά. 

Από εκείνη την μέρα η Αναστασία ξέχασε πινέλα και μολυβάκια

Και με λάσπη ζωγράφιζε στο χαρτί, χρησιμοποιώντας τα μικρά της δαχτυλάκια. 

Η μαμά της η Νίκη όμως που έτσι έβαζε το ένα πλυντήριο μετά το άλλο, 

Βρήκε  λύση σε αυτό το πρόβλημα το μεγάλο. 

Μπήκε στην κουζίνα της και με λίγα υλικά, 

Έφτιαξε σπιτικές νερομπογιές με χρώματα πολλά. 

Τις έδωσε αμέσως στην Αναστασία για να συνεχίσει το όνειρο της, 

Κι όπως το όνομα της μαρτυρά, η νίκη τώρα ήταν με το πλευρό της. 

Τέρμα τα πλυντήρια και οι μυρωδιές από τη λάσπη και τη βρωμιά,

Καθώς η  Αναστασία ξεδίπλωνε το ταλέντο της καθημερινά. 

Κι έτσι το παραμυθάκι αυτό τελειώνει σιγά σιγά 

και η Αναστασία έμαθε πως όλα παίζονται στη τελευταία πινελιά. 

********************************************************

Αν θέλετε κι εσείς το δικό σας παραμυθάκι με το όνομα του παιδιού σας και οποίο θέμα θέλετε, μπορείτε να κάνετε μια προπαραγγελία στέλνοντας μήνυμα στην σελίδα μας στο Facebook ή στο Instagram.

Εδώ μπορείτε να δείτε και την λίστα αναμονής για τα προσωποποιημένα παραμύθια μας.

Για να διαβάσετε περισσότερα προσωποποιημένα παραμύθια πατήστε στην αντίστοιχη καρτέλα που βρίσκεται στο μενού μας.

Μην ξεχάσετε να κάνετε εγγραφή στο κανάλι του Παραμυθόσαυρου εδώ. 

Πνευματικά Δικαιώματα Εμμανουέλα Θεοχαροπούλου ©2022