Ο Άγγελος τρελαίνεται για δεινόσαυρους και τανκς και ο Βαλάντης για αυτοκινητάκια και τρενάκια!!

Για να δείτε το βίντεο πατήστε εδώ.

*****************************

Μια φορά κι έναν καιρό,

σε μια πόλη πολύ μακριά από εδώ,

ζούσαν δύο αδερφάκια μικρά,

που είχαν στο δωμάτιο τους παιχνίδια πάρα πολλά.

Άγγελος και Βαλάντης ήταν τα όνοματα τους τα γλυκά,

και κάθε μέρα παρακαλούσαν τη μαμά,

<<Μαμά θα πάμε μια εκδρομή με το αμάξι ή το τρένο;

Έλα πες ναι στην ιδέα μας, μη μας βάζεις φρένο>>.

Η μαμά τους που χατίρι δεν τους χάλαγε ποτέ,

μετά από ένα τους φιλί, έλεγε πάντα το ναι.

Έτσι καθημερινά έπαιρναν το αυτοκίνητο, το τραμ, το τρένο ή τον προαστιακό,

εκδρομές πήγαιναν δίπλα στη θάλασσα ή στο βουνό. 

Μια μέρα που ήταν βροχερή, 

τα δύο αγόρια είχαν μια ιδέα φοβερή. 

Αποφάσισαν να πάρουν το τρένο και να πάνε μια βόλτα στη δουλειά του μπαμπά,

παρόλο που ο μπαμπάς τους δούλευε κοντά.

Μπήκαν στο τρένο χαρούμενοι πολύ με αυτό. 

Το τρένο ξεκίνησε προς άγνωστο προορισμό. 

Το τρένο ήταν άδειο, δεν ήταν μέσα άλλος κανείς,

και δεν υπήρχε ούτε ελεγκτής. 

Ο Άγγελος και ο Βαλάντης απολάμβαναν το τοπίο, 

μέχρι που γλυκά αποκοιμήθηκαν και οι δύο. 

Το τρένο σταμάτησε μετά από ώρες πολλές, 

όλες οι πόρτες ήταν τώρα ανοιχτές. 

Τα δύο αδέρφια ξύπνησαν από τη φασαρία, 

δεν ήταν πλέον στην Ελλάδα, αλλά στην Αγγλία. 

<<Πω πω πως έγινε αυτό >>, Αναρωτήθηκε ο Άγγελος πιάνοντας από το χέρι το μικρό του αδερφό, 

ευθύς πήγαν να κόψουν γρήγορα εισιτήριο για το γυρισμό. 

Το τρένο όμως θα έφευγε σε 5 ώρες από εκεί, 

έτσι τα δύο αδέρφια αποφάσισαν τα αξιοθέατα της πόλης να δουν, σαν τουρίστες σωστοί. 

Μα τι τύχη, βρέθηκαν μπροστά σε ένα  κτήριο τεράστιο και επιβλητικό.

Μπήκαν μέσα και έμειναν με το στόμα ανοιχτό. 

Μπροστά τους στέκονταν ένας τεράστιος σκελετός δεινόσαυρου, ο πιο μεγάλος που είχαν ποτέ τους δει, 

ήταν ένας διπλόδοκος, ο Άγγελος τον αναγνώρισε στη στιγμή. 

Ήξερε τα πάντα για τους δεινόσαυρους, ήταν η μεγάλη του λατρεία,

έτσι αυτή η επίσκεψη στο μουσείο ήταν τεράστια ευκαιρία. 

Κι αφού μελέτησε τους σκελετούς δεινοσαύρων έναν έναν με τη σειρά, 

έφυγαν από εκεί με ένα χαμόγελο μέχρι και τα αυτιά. 

Η Αγγλία όμως έχει αξιοθέατα πάρα πολλά, 

πάρκα και πλατείες με τεράστια ομορφιά. 

Χρόνο να τα γυρίσουν όλα δεν είχαν αρκετό, 

ο χρόνος εκεί κυλούσε σα να ήτανε νερό. 

Έτσι απόφασισαν να μπουν σε ένα ακόμη μούσειο που ήταν εκεί κοντά,

μόλις μπήκαν μέσα ο Άγγελος πέταξε από χαρά.

Ήταν το μουσείο αρμάτων και είχε μέσα τανκς και άλλα οχήματα πολεμικά,

μοντέλα διάφορα Βρετανικά αλλά και Γερμανικά.

 Εφόσον τα εξερεύνησαν με προσοχή και μάθανε πληροφορίες γι' αυτά, 

σαν να άρχισε να γουργουρίζει λίγο η κοιλιά.

 Βρήκαν ένα παλάτι σαν να ήταν βγαλμένο από παραμύθι και μπήκαν μέσα δίχως να χάσουν λεπτό,

και βρέθηκαν  με την Βασίλισσα της Αγγλίας να πίνουν τσάι ζεστό.

Κι αφού έφαγαν ένα γεύμα πλούσιο και βασιλικό,

την ευχαρίστησαν και έφυγαν γρήγορα για τον σιδηροδρομικό σταθμό.

Το τρένο τους περίμενε με την πόρτα διάπλατα ανοιχτή, 

μπήκαν μέσα κι αυτό ξεκίνησε την επόμενη στιγμή. 

Ξεκίνησε ταξίδι διεσχίζοντας ποτάμια και βουνά, 

είδαν τοπία που έμοιαζαν, σαν να ήταν ζωγραφιά. 

Σύντομα το τρένο έφτασε στον επόμενο προορισμό, 

που ήταν ένα μέρος απλά φανταστικό. 

Ο Βαλάντης έτρεξε και άνοιξε την πόρτα με μεγάλη ευκολία, 

μιας και τα τρένα ήταν η μεγάλη του αδυναμία. 

Είχαν φτάσει τώρα στη μακρινή Γερμανία. 

Το τρένο σταμάτησε μπροστά από μια αυτοκινητοβιομηχανία. 

Ο Βαλάντης ξετρελάθηκε με όλα τα αυτοκίνητα που ήταν εκεί. 

Αυτοκίνητα παλιά αλλά και με καινούργια μηχανή. 

Ανυπομονούσε να αποκτήσει το δικό του πως και πως, 

και εκεί μέσα στην χαρά του, φάνηκε καπνός. 

Ήταν το τρένο τους, είχε πάρει φωτιά η μηχανή, 

αμέσως κατέφθασε και η Πυροσβεστική. 

Μηχανικοί έφτασαν και επιδιορθώσαν τη ζημιά, 

το τρένο έγινε καινούργιο, έτοιμο να ταξιδέψει ξανά. 

Τα δύο αδέρφια μπήκανε μέσα και το τρένο ξεκίνησε το δρόμο για το γυρισμό. 

Ο Βαλάντης κάθισε πρώτο βαγόνι, να είναι υπεύθυνος για το σωστό χειρισμό. 

Πέρασαν δάσοι, τούνελ, γέφυρες και σταθμούς,,

το τρένο με την καινούργια του μηχανή έκανε τρελούς ελιγμούς. 

Ο Βαλάντης απολάμβανε αυτή τη διαδρομή, 

Όσο το τρένο έτρεχε σαν αστραπή. 

Ο Άγγελος στην καμπίνα του είχε κοιμηθεί ξανά , 

στον ύπνο του μάλλον έβλεπε δεινόσαυρους με μακριά ουρά. 

Το τρένο έφτασε στο σιδηρόδρομικο σταθμό, 

τα δυο αγόρια κατέβηκαν και βρέθηκαν μπροστά στον μπαμπά τους τον καλό. 

<<Μόλις σχόλασα και κερνάω παγωτά >>,

είπε ο μπαμπάς και τα αγόρια δεν έφεραν αντίρρηση καμιά. 

Μα να ήταν όνειρο όλη αυτή η διαδρομή, αναρωτήθηκαν και οι δύο,

όσο ο μπαμπάς πήγε να φέρει παγωτό από το ψυγείο. 

<<Έχω την εντύπωση πως το τρένο μας ήταν μαγικό.

Να φύγαμε όντως στα αλήθεια από εδώ; >>

Ρώτησε ο Βαλάντης και τότε φάνηκε και ο ελεγκτής από το πουθενά. 

<<Ξεχάσατε να μου δείξετε τα εισιτήρια σας>>, είπε στα παιδιά. 

Ο Άγγελος και ο Βαλάντης τα έβγαλαν από τη τσέπη τους με προσοχή, 

ο ελεγκτής τους τα σφράγισε και φύγαν με τον μπαμπά γρήγορα από εκεί. 

Απόλαυσαν το παγωτό στο αυτοκίνητο, καθώς γυρνούσαν πίσω στη μαμά. 

Ήταν και οι τρεις τους κουρασμένοι για τα καλά. 

Αμέσως ξαπλώσαν και αποκοιμήθηκαν στον καναπέ δίπλα από τη τραπεζαρία,

και άφησαν τη μαμά τους να κοιτάει όλο απορία. 

Από τα μπουφάν τους είχαν πέσει τα εισιτήρια που είχαν μαζί, 

και πάνω ήταν γραμμένο Αγγλία - Γερμανία με επιστροφή. 

Κι έτσι γλυκά τελειώνει το παραμυθάκι αυτό, 

τα δύο αδέρφια θα θυμούνται το ταξίδι αυτό για πολύ καιρό. 

********************************************************

Αν θέλετε κι εσείς το δικό σας παραμυθάκι με το όνομα του παιδιού σας και οποίο θέμα θέλετε, μπορείτε να κάνετε μια προπαραγγελία στέλνοντας μήνυμα στην σελίδα μας στο Facebook ή στο Instagram.

Εδώ μπορείτε να δείτε και την λίστα αναμονής για τα προσωποποιημένα παραμύθια μας.

Για να διαβάσετε περισσότερα προσωποποιημένα παραμύθια πατήστε στην αντίστοιχη καρτέλα που βρίσκεται στο μενού μας.

Μην ξεχάσετε να κάνετε εγγραφή στο κανάλι του Παραμυθόσαυρου εδώ. 

Πνευματικά Δικαιώματα Εμμανουέλα Θεοχαροπούλου ©2022