Ένα παραμυθάκι αφιερωμένο στον Φώτη Μάριο, που να μιλάει γενικά για την αγάπη, πως να αγαπαει και να είναι δοτικος και να αναφέρει και το σκυλακι τους, την Ρέινα. 

*******************'**************

Μια φορά κι έναν καιρό

σε μια πόλη πολύ μακριά από εδώ,

ζούσε ο Φώτης – Μάριος, ένα αγοράκι μικρό,

που είχε πάντα δίπλα του ένα φιλαράκι καλό.

Δεν μιλάμε φυσικά για την καλή του την μαμά,

αυτή σίγουρα τον αγαπάει τρελά.

Είχε την Ρέινα, μια σκυλίτσα μικρή,

που ήταν στο πλευρό του από τότε που είχε γεννηθεί.

Η Ρέινα τον αγαπούσε πάρα πολύ,

όπου κι αν πήγαινε δεν σταμάταγε να τον ακολουθεί.

Στο πάρκο πήγαιναν να παίξουν κυνηγητό με τα υπόλοιπα παιδιά, 

<<Ρέινα, εδώ! >> σαν της φώναζε, αυτή έτρεχε κουνώντας την ουρά. 

Ένα απόγευμα πήγαν μια βόλτα στην πλατεία, 

αχώριστοι όπως πάντα, σαν να ήταν συμμορία. 

Μα εκεί συνάντησε έναν φίλο του από την γειτονιά, 

Ήταν λυπημένος και έκλαιγε με αναφιλητά. 

Ο Φώτης-Μάριος ρώτησε αμέσως τι του είχε συμβεί

Κι εκείνος του απάντησε πως έχασε το μπλε του το σκουφί. 

<<Ήταν το αγαπημένο μου σκουφάκι, δεν το βρίσκω πουθενά. 

Δεν ξέρω που αλλού να ψάξω, χάθηκε παντοτινά>>

Είπε και τα μάτια του γέμισαν δάκρυα ξανά, 

Και τότε η Ρέινα τον πλησίασε και γαύγισε δυνατά. 

<<Το βρήκα! >>, φώναξε ο Φώτης – Μάριος με χαρά. 

<<Εμείς θα σε βοηθήσουμε να το βρεις ξανά. 

Το σκυλάκι μου η Ρέινα έχει όσφρηση φοβερή, 

Στο να βρίσκει πράγματα είναι πολύ καλή. >>

Η Ρέινα με ένα της γαύγισμα συμφώνησε και κούνησε την ουρά, 

Άρχισε να τρέχει και να ψάχνει προσεκτικά. 

Σάρωσε όλο το πάρκο και την παιδική χαρά, 

Μα έβρισκε μόνο κόκαλα ή κουκουνάρια, σκουφάκι πουθενά. 

Συνέχισε να ψάχνει στο πάρκο δίχως σταματημό, 

Έψαχνε πίσω από την τσουλήθρα αλλά και κάτω από ενός πλατάνου τον κορμό. 

Ο Φώτης Μάριος όσο έβλεπε τον φίλο του να ανησυχεί για το σκουφάκι, 

Τον καθησύχαζε  πως θα το βρει σίγουρα το μικρό του το σκυλάκι. 

Άρχισε να του διηγείται ιστορίες από παλιά, 

Κι άρχισαν να γελάνε και οι δύο τους δυνατά. 

Του είπε για τις βόλτες που κάνει με την Ρέινα και το κυνηγητό, 

Πως όταν αρρωσταίνει, την έχει πάντα στο πλευρό. 

Η Ρέινα τον ξυπνάει γλύφοντας τα πατουσάκια του τα μικρά 

Κι οπότε εκείνος έτρωγε, περίμενε υπομονετικά για μια μικρή μπουκιά. 

Στην συνέχεια του είπε πως κι αυτός είχε στεναχωρηθεί πολύ όταν είχε χάσει το αυτοκινητάκι του το μικρό,

Μα η Ρέινα τον έκανε να το ξεχάσει στο λεπτό. 

<<από όλα τα παιχνίδια δίχως αμφιβολία, αγαπάω την Ρέινα πιο πολύ, 

Μήπως θα έπρεπε να πάρεις και εσύ ένα σκυλί; >>

Του είπε και ευθύς ο φίλος του απέκτησε ένα χαμόγελο μέχρι τα αυτιά, 

Αυτή ήταν μια τέλεια ιδέα πραγματικά!!

Έτσι τα δύο φιλαράκια, μα και η Ρέινα μαζί, 

πήγαν σε ένα μέρος, σημαντικό πολύ. 

Ήταν ένα άσυλο για αδέσποτα σκυλάκια που τους παρείχε στέγη και φαγητό, 

από εκεί ο φίλος του υιοθέτησε κι αυτός ένα σκυλάκι μικρό. 

Οι τέσσερις τους έβγαιναν βόλτα καθημερινά, 

Ο Φώτης Μάριος τον βοήθησε να το εκπαιδεύσει και να κάνει κόλπα φοβερά. 

Μια μέρα καθώς συναντήθηκαν στην παιδική χαρά, 

Έγινε κάτι που τους έκανε να γελάσουν δυνατά. 

Καθώς παίζανε όλοι μαζί στην άμμο με τα κόκκινα φτυαράκια τους και τα κουβαδάκια τους τα πορτοκαλί, 

Ξέθαψαν από την άμμο το χαμένο μπλε σκουφί. 

Ο Φώτης Μάριος του είπε <<η τυχερή σου μέρα είναι αυτή>>

Μα εξεπλάγην με αυτό που του απάντησε ο φίλος του, μιας και περίμενε να ακούσει  απάντηση διαφορετική. 

<<Σίγουρα χάρηκα που το βρήκα και σε ευχαριστώ πάρα πολύ, 

Όμως εσύ και η σκυλίτσα σου η Ρέινα, μου μάθατε να εκτιμάω πιο σημαντικά πράγματα σε αυτή την ζωή. 

Δεν έχει νόημα να στεναχωριέσαι για τα υλικά αγαθά, 

Από την στιγμή που υπάρχουν άλλα προβλήματα σοβαρά. 

Έτσι όταν απέκτησα κι εγώ το δικό μου σκυλάκι, 

Ξέχασα πραγματικά το μπλε μου σκουφάκι. 

Μακάρι να υιοθετούσαν  όλοι τους από ένα σκυλάκι για συντροφιά, 

Γιατί δίχως αμφιβολία, ένα κατοικίδιο όλα τα προβλήματα σου διώχνει μακριά.

Κι αν όλος ο κόσμος αφιέρωνε περισσότερα χρόνο σε αυτά, 

Δεν θα είχαμε αδέσποτα άλλο πια. >>

Ο Φώτης Μάριος συμφώνησε με τον φίλο του και χάρηκε που τον επηρέασε θετικά σε όλο αυτό. 

Η Σχέση του με την Ρέινα έπαιξε σίγουρα ρόλο σημαντικό. 

Ο Φώτης Μάριος είχε μάθει από μικρό παιδί 

Να απλώνει απλόχερα, στους φίλους του και όχι μόνο, αγάπη και στοργή. 

Κι έτσι γλυκά τελειώνει το παραμυθάκι αυτό, 

Και μιας και έμαθες κι εσύ, ποιο είναι της ευτυχίας το μυστικό, 

Μην ξεχάσεις να φροντίσεις και να πάρεις ένα σκυλάκι στο δικό σου σπιτικό. 

Ο Φώτης Μάριος αυτό το έμαθε καλά, 

Γιαυτό και ήταν το πιο ευτυχισμένο παιδί σε όλη την γειτονιά. 

****************************

Αν θέλετε κι εσείς το δικό σας παραμυθάκι με το όνομα του παιδιού σας και οποίο θέμα θέλετε, μπορείτε να κάνετε μια προπαραγγελία στέλνοντας μήνυμα στην σελίδα μας στο Facebook ή στο Instagram.

Εδώ μπορείτε να δείτε και την λίστα αναμονής για τα προσωποποιημένα παραμύθια μας.

Για να διαβάσετε περισσότερα προσωποποιημένα παραμύθια πατήστε στην αντίστοιχη καρτέλα που βρίσκεται στο μενού μας.

Μην ξεχάσετε να κάνετε εγγραφή στο κανάλι του Παραμυθόσαυρου εδώ. 

Πνευματικά Δικαιώματα Εμμανουέλα Θεοχαροπούλου ©2021