Ένα παραμυθάκι για την Νεφέλη 8 ετών και την Βασιλική 1.5 ετών!  Της Νεφέλης της αρέσει να ασχολείται με εργασίες, μαγειρική και είναι πολύ δραστήρια επίσης της αρέσει να πηγαίνουμε στο χωριό και να παίζει με τα χιόνια και να κάνει χιονάνθρωπους. Της μικρής Βασιλικής της αρέσει η πεπα και ο Τζορτζ και να παίζει με την αδερφή της στο δωμάτιο της!

Για να το ακούσετε πατήστε εδώ.

****************************

Μια φορά κι έναν καιρό,

σε ένα σπίτι πολύ μακριά από εδώ,

ζούσαν δύο αδερφούλες μικρές,

όλη μέρα παίζανε και ήταν πρώτες σε κάθε είδους σκανταλιές.

Νεφέλη και Βασιλική ήταν τα ονόματα τους τα γλυκά,

και τώρα που μιλάμε τα Χριστούγεννα ήταν πάρα πολύ κοντά. 

Ήταν δίχως αμφιβολία η αγαπημένη τους γιορτή, 

γι'αυτό και η Νεφέλη είχε μια ιδέα φοβερή. 

Σκέφτηκε να ψήσουν χριστουγεννιάτικα μπισκοτάκια, 

σε πολλά σχήματα όπως δεντράκι, αστέρια και καμπανάκια. 

Η Νεφέλη, που η μαγειρική, ήταν η αγαπημένη της ασχολία, 

ακολουθούσε την εκτέλεση της συνταγής με μεγάλη ευκολία. 

Είχε την μικρή της αδερφή για βοηθό, 

και ξαφνικά είδε ότι της έλειπε ένα συστατικό. 

<<Ωχ, όχι! >, είπε με την γλυκιά της την φωνή.

<<Το αλεύρι τελείωσε και η ζύμη είναι ακόμη νερουλή.>>

Αμέσως ντύθηκαν για να πάνε στο μπακάλικο της γειτονιάς για να συνεχίσουν με την συνταγή, 

γιατί θέλανε να τα τελειώσουν γρήγορα προτού ξυπνήσει η μαμά και τις δει. 

Μα μόλις βγήκαν από το μπακάλικο έμειναν με το στόμα ανοιχτό, 

Είχε αρχίσει να ρίχνει χιόνι πυκνό πυκνό. 

Τα κορίτσια ενθουσιάστηκαν πάρα πολύ 

<<Θέλεις να φτιάξουμε έναν χιονάνθρωπο στην αυλή; >

Είπε η Νεφέλη με ενθουσιασμό, 

καθώς σήκωνε τα χέρια της ψηλά στον ουρανό. 

Μια νιφάδα χιονιού προσγειώθηκε στην μυτούλα της και άρχισε να γελά, 

Και με μια χιονόμπαλα, την Βασιλική, άρχισε να κυνηγά. 

Μόλις έφτασαν στην αυλή έφτιαξαν έναν χιονάνθρωπο μικρό.

Του φόρεσαν και ένα ζεστό κασκόλ στο λαιμό. 

Μα ξαφνικά μια λάμψη φάνηκε στον ουρανό, 

κι ο χιονάνθρωπος ζωντάνεψε με έναν τρόπο μαγικό.

Τα κορίτσια έμειναν με το στόμα ανοιχτό, 

πάντα ήθελαν να είχαν ένα φίλο φτιαγμένο από χιόνι απαλό. 

Άρχισαν να παίζουν χιονοπόλεμο και να γελάνε δυνατά, 

Αγγελάκια έφτιαχναν στο χιόνι, ξαπλώνοντας με τα χέρια ανοιχτά. 

Αφού έπαιξαν δίχως σταματημό, 

ακούστηκε από την κοιλιά του χιονάνθρωπου ένα γουργουρητό. 

Είχαν πεινάσει όλοι τους πολύ 

Και η Νεφέλη θυμήθηκε ότι είχαν αφήσει στην μέση την συνταγή. 

Μπήκαν στο σπίτι και πήγαν κατευθείαν στην κουζίνα της μαμάς, 

πρόσθεσαν το αλεύρι στο μείγμα τους με μιας. 

Έψησαν τα πιο νόστιμα Χριστουγεννιάτικα μπισκότα και τα στόλισαν με γλάσσο  χρωματιστό, 

ο χιονάνθρωπος με λαιμαργία άρχισε να τα τρώει δύό δύό. 

Ο χιονάνθρωπος τις ευχαρίστησε πολύ που πέρασαν την μέρα μαζί, 

<<Δεν έχω φάει ποτέ μου κάτι τόσο νόστιμο πολύ. >>

Είπε ο Χιονάνθρωπος και της αποχαιρέτησε γλυκά, 

μιας και τα μπισκότα ήταν πάρα πολύ ζεστά. 

Ο χιονάνθρωπος έλιωσε και η κουζίνα γέμισε νερά. 

Τότε μπήκε μέσα φουριόζα και η μαμά,

γιατί είχε ακούσει φασαρία και την πήρε και η μυρωδιά. 

<<Τι καλό ψήσατε εσείς οι δύο εδώ πέρα και τι είναι αυτά τα νερά;>>, ρώτησε όλο απορία  η μαμά,

δοκιμάζοντας ένα μπισκοτάκι στα κλεφτά. 

Η Νεφέλη χαμογέλασε και της διηγήθηκε όλη την ιστορία με τον χιονάνθρωπο τον μικρό, 

<<Μακάρι να μην έφευγε ποτέ και να ήταν ακόμη εδώ. >>

Είπε όλο παράπονο και έπεσε στης μαμάς την ζεστή αγκαλιά,

και μαζί με την αδερφή της αποκοιμήθηκαν για τα καλά. 

Πως να μην κοιμηθούν άλλωστε με τόσο κυνηγητό στην αυλή, 

αύριο θα ήταν μια καινούργια μέρα, γιορτινή!!!

Έφτασαν τα Χριστούγεννα και τα δυο κορίτσια τρέξανε να ξυπνήσουν την μαμά και τον μπαμπά. 

Στην αυλή τους στέκονταν ο φίλος τους ο χιονάνθρωπος να τις κοιτά. 

<<Μα να ήταν όλα αυτά ένα όνειρο ή αληθινά; >>

Αναρωτήθηκε η Νεφέλη και τις σκέψεις της διέκοψε η Βασιλική

<<Νεφέλη τρέχα εδώ στο Χριστουγεννιάτικο δέντρο, τα δώρα μας είναι εκεί. >>

Άνοιξαν τα δώρα τους με χαρά. 

Η Βασιλική μόλις είδε το δικό της απέκτησε ένα χαμόγελο μέχρι τα αυτιά. 

Ήταν οι αγαπημένες της φιγούρες, δυο γλυκά ροζ γουρουνάκια, στην παιδική χαρά,

αμέσως έδωσε στην μαμά και στον μπαμπά δύο γλυκά φιλιά. 

Η Νεφέλη μόλις άνοιξε το δώρο έμεινε με τα μάτια γουρλωτά. 

Ήταν μια πλεχτή κούκλα χιονάνθρωπος φορώντας μια μαγειρική ποδιά. 

Είχε καπέλο Σεφ στο κεφάλι του το μικρό 

στο  ένα χέρι κρατούσε μια κουτάλα ξύλινη και στο άλλο ένα πιάτο στρογγυλό. 

<<Αυτός ο χιονάνθρωπος είναι το άλλο μου μισό, 

κάθε φορά που θα μαγειρεύω θα τον έχω στο πλευρό. 

Δεν υπάρχει καλύτερο δώρο από την κούκλα αυτή, 

να μου θυμίζει αυτή την μέρα την μαγική.>>

Είπε και αγκάλιασε την μαμά και τον μπαμπά και τους ευχαρίστησε για το δώρο αυτό, 

αυτά τα Χριστούγεννα θα τα θυμάται σίγουρα για πολύ καιρό. 

Το χιόνι άρχισε να λιώνει σιγά σιγά

και ο χιονάνθρωπος στην αυλή εξαφανίστηκε για τα καλά. 

Η Νεφέλη όμως δεν στεναχωρήθηκε καθόλου γιατί είχε την κούκλα της πάντα μαζί, 

Και οπότε μαγείρευε στην κουζίνα της μαμάς έδινε πρώτα στην κούκλα χιονάνθρωπο την πρώτη δοκιμή. 

Κι έτσι γλυκά τελειώνει το παραμυθάκι αυτό,  η Νεφέλη και η Βασιλική περίμεναν πως και πως να έρθουν τα επόμενα Χριστούγεννα ξανά, 

γιατί φυσικά διψούσαν για κάθε είδους περιπέτεια και σκανταλιά. 

Κι αν εσύ που μας διαβάζεις έχεις τώρα χιόνι στην αυλή, 

μην ξεχάσεις να φορέσεις στον χιονάνθρωπο σου, ποδιά και σκουφί. 

****************************

Αν θέλετε κι εσείς το δικό σας παραμυθάκι με το όνομα του παιδιού σας και οποίο θέμα θέλετε, μπορείτε να κάνετε μια προπαραγγελία στέλνοντας μήνυμα στην σελίδα μας στο Facebook ή στο Instagram.

Εδώ μπορείτε να δείτε και την λίστα αναμονής για τα προσωποποιημένα παραμύθια μας.

Για να διαβάσετε περισσότερα προσωποποιημένα παραμύθια πατήστε στην αντίστοιχη καρτέλα που βρίσκεται στο μενού μας.

Μην ξεχάσετε να κάνετε εγγραφή στο κανάλι του Παραμυθόσαυρου εδώ. 

Πνευματικά Δικαιώματα Εμμανουέλα Θεοχαροπούλου ©2021