Ένα παραμυθάκι για τον μικρό Κωνσταντίνο, που σύντομα θα βαφτιστεί. Οι γονείς του ονομάζονται Κατερίνα και Μάνος και έχει και ένα μικρό σκυλάκι την Ίρις. 

Θα ήθελε ένα παραμυθάκι που να αναφέρει τα αγαπημένα του πρόσωπα. 

Την θεία του την Στέλλα (Είναι μια κοπέλα με ροζ μαλλιά που δουλευει σε μια εφημερίδα) που του διαβάζει προσευχές, του δίνει αγκαλιές και τον φωνάζει 'νοστιμούλη'. 

Την άλλη του θεία την Γαρυφαλλιά που μένει λίγο μακρυά στην Ορεστιάδα.

Την θεία του την Γωγώ, που είναι φιλόλογος και του μαθαίνει γράμματα πολλά και να τρώει υπέροχα υγιεινά φρούτα και λαχανικά.  

Την αγαπημένη του γιαγιά Μαρία Αμαλία , που την φωνάζει μελιτζινι Και αυτή τον φωνάζει μικρό μελιτζανακι. 

Την αγαπημένη του γιαγιά Φιλοθέη που τον φωνάζει 'μικρό μου παλικάρι.' 

Και φυσικά τον νονό Παύλο και την νονά Φωτεινή, που τον υπεραγαπούν και μαλώνουν ποιος θα τον πρωτοκρατήσει αγκαλιά. 

Μπορείτε να το ακούσετε εδώ.

*********************'**************

Μια φορά κι έναν καιρό, 

σε μια πόλη πολύ μακριά από εδώ, 

ζούσε ένα αγοράκι γλυκό, 

ονοματάκι δεν είχε ακόμη γιατί ήτανε μωρό. 

Μα σύντομα θα γινόταν η βάφτιση του στην εκκλησία  

και η νονά του θα φώναζε με καμάρι «Κωνσταντίνος», σαν σωστή κυρία. 

Έτσι ο μικρός Κωνσταντίνος ανυπομονούσε τόσο πολύ να έρθει η μέρα αυτή, 

τις προετοιμασίες της μαμάς του παρακολουθούσε με προσήλωση πολύ. 

Ένα απόγευμα η μαμά του η Κατερίνα, κάθισε να ετοιμάσει τα προσκλητήρια του στο καθιστικό. 

Μα δεν μπορούσε πουθενά να βρει ένα στυλό. 

Έψαχνε από εδώ, έψαχνε από εκεί, 

στο τέλος αποφάσισε να πάει να αγοράσει ένα καινούριο από ένα βιβλιοπωλείο που ήτανε πιο εκεί. 

Ο Κωνσταντίνος όμως που είχε όρεξη για παιχνίδι πολύ, 

του ήρθε ευθύς, μια ιδέα φαεινή. 

Άρπαξε λίγα προσκλητήρια και έτρεξε στο δωμάτιο του με χαρά, 

γιατί θυμήθηκε ένα παιχνίδι που του είχε αγοράσει παλιά η μαμά. 

Ήταν ένα μολύβι χρωματιστό, 

που αλήθεια δεν το είχε χρησιμοποιήσει ποτέ, όλο αυτόν τον καιρό. 

Έτσι άρχισε να γράφει στο προσκλητήριο το πρώτο όνομα που του ήρθε στο μυαλό. 

Κι αυτό δεν ήταν άλλο από την Θεία του την Γωγώ. 

Μα την ώρα που έγραφε το όνομα της στο χαρτί με χαρά, 

Τσαφ!!!! Βρέθηκε στο σπίτι της έτσι μαγικά!! 

Φαίνεται ότι το μολύβι αυτό ήταν μαγικό. 

Σε πήγαινε σε όποιον έγραφες προορισμό!!

Η θεία του η Γωγώ πέταξε από την χαρά της, 

μόλις είδε ότι ο μικρός Κωνσταντίνος βρέθηκε στην αγκαλιά της. 

Αμέσως του πρόσφερε φρούτα και λαχανικά, 

γιατί όπως έλεγε τα παιδάκια πρέπει να τρώνε πάντα υγιεινά. 

Και σαν φιλόλογος που ήταν πάντα του μάθαινε κάτι καινούργιο με χαρά, 

συνδυάζοντας την εκπαίδευση με παιχνίδι και γέλια πολλά. 

Στο τέλος την αποχαιρέτησε με ένα γλυκό φιλί, 

<<Γεια σου θεία Γωγώ, τα λέμε στην βάφτιση μου, μην ξεχαστείς να είσαι εκεί. >>

Της είπε και της παρέδωσε το προσκλητήριο στο χέρι με χαρά. 

Και βρέθηκε πάλι πίσω στο δωμάτιο του, έτσι μαγικά. 

Ο Κωνσταντίνος είχε τώρα ενθουσιαστεί πολύ. 

Πήρε ένα δεύτερο προσκλητήριο και άρχισε να γράφει στην στιγμή. 

<<Στην αγαπημένη μου γιαγιά Μελιτζίνι>>

Και τσαφ!! Εμφανίστηκε ξαφνικά μπροστά της σαν μικρό τζίνι. 

Η γιαγιά Μαρία Αμαλία τον έσφιξε στην ζεστή της αγκαλιά, 

στα μάγουλα τον γέμισε με αμέτρητα φιλιά. 

Τον βομβάρδισε με αμέτρητες ερωτήσεις απτην πολύ της την χαρά. 

<<Μικρό μου Μελιτζανάκι πως βρέθηκες εδώ; 

Να σου φτιάξω στα γρήγορα έναν φυσικό χυμό; 

Να σου βάλω να φας και το αγαπημένο σου φαγητό, μελιτζάνες παπουτσάκια; >>

Μόλις το άκουσε αυτό ο Κωνσταντίνος χτύπησε παλαμάκια. 

Αφού έφαγε το νόστιμο φαγητό της γιαγιάς, 

το προσκλητήριο της βάφτισης του, της το έδωσε με μιας. 

<<Γιαγιά σημείωσε την μέρα και ώρα για να είσαι έτοιμη, να έχεις φτιάξει και τα μαλλιά, 

για να έρθεις να δεις πως θα κάνω στην κολυμπήθρα μέσα μια βουτιά.>>

Την αποχαιρέτησε με μια τεράστια αγκαλιά

και βρέθηκε άλλη μια φορά πίσω στο δωμάτιο του, έτσι μαγικά. 

Για καλή του τύχη δεν είχε γυρίσει ακόμη η μαμά. 

Έτσι πήρε άλλο ένα προσκλητήριο και άρχισε να γράφει λέγοντας δυνατά 

<<Στην αγαπημένη μου θεία Στέλλα με τα ροζ μαλλιά…. >>

Δεν πρόλαβε να τελειώσει την πρόταση του και βρέθηκε στο πλάι της κοντά. 

Η θεία Στέλλα δούλευε σε μια εφημερίδα, 

<<Αυτό κι αν είναι είδηση στα αλήθεια! >>

Είπε μόλις έμαθε για το μολύβι του το μαγικό, 

αλλά υποσχέθηκε να μην πει τίποτα και να το κρατήσει μυστικό. 

Ο Κωνσταντίνος ακολουθούσε την θεία του την Στέλλα σε κάθε της ασχολία. 

Του άρεσε να ακούει ιστορίες από τα ταξίδια της, από την Γερμανία μέχρι και την Ιταλία. 

Μα αυτό που άκουγε πάντα με προσοχή, 

ήταν όταν η θεία του η Στέλλα του μάθαινε κι από μια προσευχή. 

Η ώρα πέρασε ευχάριστα στης θείας του την δουλειά, 

Μόλις σχόλασε πήγανε οι δυο τους βόλτα στην παιδική χαρά. 

Με την θεία Στέλλα το παιχνίδι δεν είχε τελειωμό, 

Και πριν την αποχαιρετήσει έφαγαν βανίλια παγωτό. 

Της έδωσε το προσκλητήριο μαζί με ένα γλυκό φιλί, 

Κι αυτή του έκλεισε το μάτι και του είπε <<Νοστιμούλη μου, το μυστικό σου θα είναι μαζί μου ασφαλή. >>

Κι έτσι μαγικά γύρισε πίσω στο δωμάτιο του ξανά 

Και σκεφτόταν πoια θα είναι η επόμενη του σκανταλιά. 

Πήρε άλλο ένα προσκλητήριο κι έγραψε <<Για την Θεία Γαρυφαλλιά >>

είχε να την δει πολύ καιρό, επειδή έμενε μακριά. 

Κι έτσι μαγικά βρέθηκε στην Ορεστιάδα, 

Και η θεία του η Γαρυφαλλιά του πρόσφερε ζεστό ψωμί με μαρμελάδα. 

Ο Κωνσταντίνος την προσκάλεσε στην βάφτιση του από κοντά, 

Και γύρισε πίσω στο σπίτι του, έτσι μαγικά. 

Άρπαξε ενθουσιασμένος ένα ακόμη προσκλητήριο και έγραψε <<Για την Φιλοθέη, την καλή μου την γιαγιά>>.

Με μιας εμφανίστηκε μπροστά της και της έκανε μια αγκαλιά. 

<<Καλώς το μικρό μου παλικάρι, κάτσε να σε χαρώ>>,

του είπε και του έδωσε ένα χάδι τρυφερό. 

Του ετοίμασε να φάει φρέσκα αβγουλάκια και μια ντομάτα ζουμερή, 

όσο ο Κωνσταντίνος έπαιζε έξω στην αυλή. 

Κι αφού άκουσε ένα γλυκό παραμυθάκι από την γιαγιά, 

της έδωσε το προσκλητήριο της βάφτισης και γύρισε πίσω έτσι μαγικά. 

Η μαμά δεν είχε επιστρέψει, έτσι βρήκε ευκαιρία για ένα ακόμη προορισμό.

Ήθελε να δεί από κοντά την νονά και τον νονό. 

Πήρε ένα προσκλητήριο και έγραψε <<Για τον νονό Παύλο και την νονά Φωτεινή>>,

στο σπίτι τους βρέθηκε την επόμενη στιγμή. 

Οι νονοί του μόλις τον είδαν πέταξαν απο χαρά. 

<<Εγώ θα τον πάρω πρώτη αγκαλιά!! >>

φώναξε η νονά Φωτεινή και τον σήκωσε ψηλά. 

Ο Νονός Παύλος τον άρπαξε από τα χέρια της και φώναξε δυνατά. 

<<Είναι δικός μου τώρα, πιάσε μας δεν μπορείς>> και άρχισαν στο σαλόνι το κυνηγητό, 

που εξελίχθηκε γρήγορα σε ασταμάτητο γαργαλητό. 

<<Ει, ένας ένας!>>, φώναξε ο Κωνσταντίνος γελαστά. 

<<Αν κάνετε έτσι και στην βάφτιση θα σας πιτσιλίσω με νερά. >>

Κι αφού γέλασαν όλοι τους με αυτό, 

ο Κωνσταντίνος τους είπε για το μολύβι του το μαγικό. 

<<Η ώρα πέρασε και σας αποχαιρετώ>>,

 τους έδωσε το προσκλητήριο και αγκάλιασε και τους δύο απ'τον λαιμό. 

Γύρισε στο δωμάτιο του χαρούμενος πολύ, 

τους αγαπούσε και τους δύο, από τα αστέρια εως πίσω στην γη. 

Όμως όλη αυτή την ώρα που ταξίδευε από εδώ και από εκεί, 

δεν είχε δει που στο δωμάτιο του ήταν η σκυλίτσα τους η μικρή. 

Η Ίρις, όπως την φώναζαν, είχε ειδοποιήσει τον μπαμπά,

έτσι ο Κωνσταντίνος εμφανίστηκε μπροστά του αυτή την φορά. 

Του είπε τα πάντα για το μολύβι το μαγικό,

ο μπαμπάς Μάνος συμφώνησε να το κρατήσει μυστικό. 

<<Ας μην το πούμε στην μαμά και ανησυχήσει με αυτό, 

γι'αυτό δώσε σε εμένα το μολύβι το μαγικό. >>

του είπε και εκείνη την ώρα μπήκε μέσα και η μαμά. 

<<Τι σκαρώνετε εσείς οι δύο εδώ πέρα με τα προσκλητήρια αυτά; >>

Μα ο Κωνσταντίνος και ο μπαμπάς όπως συμφώνησαν, δεν έβγαλαν μιλιά.

Κι ο Κωνσταντίνος κουρασμένος όπως ήταν από τα ταξίδια, κοιμήθηκε αμέσως στης μαμάς την αγκαλιά. 

Ο μπαμπάς από την άλλη, μιας και είχε το μολύβι το μαγικό, 

<<Ετοιμάσου>>, της είπε,<< θα σε πάω σε έναν μαγικό προορισμό. >>

Η μαμά Κατερίνα απόρησε με τα λόγια του αυτά. 

Έβαλε τον Κωνσταντίνο στο κρεβάτι και φόρεσε τα ρούχα της τα καλά. 

Ο μπαμπάς την έπιασε από το χέρι και έγραψε στο χαρτί. 

<<Πήγαινε μας γρήγορα στην Καραϊβική. >>

 Και επικράτησε ενός λεπτού σιγή...

Τότε ο μπαμπάς ξαναέγραψε <<Πήγαινε μας στην Ιταλία. >>

Η μαμά εξακολουθούσε να κοιτάζει με τεράστια απορία.

<<Στην Αυστραλία, στην Χαβάη, έστω στην Αμερική.

Πιάσε μου σε παρακαλώ άλλο ένα χαρτί.>>.

Είπε απογοητευμένος μιας και δεν λειτουργούσε το μολύβι το μαγικό.

Έτσι αναγκάστηκε και είπε στην μαμά όλο το μυστικό. 

Η μαμά γέλασε πάρα πολύ με αυτό 

Έμοιαζε να ήταν όνειρο, παρά αληθινό. 

Κι έτσι αγκάλιασε τον μπαμπά κι αποκοιμήθηκε κι αυτή, 

Μιας και από όλα τα μέρη του κόσμου ήθελε να βρίσκεται μόνο μέσα στην αγκαλιά του την ζέστη. 

Κι έτσι γλυκά τελειώνει το παραμυθάκι αυτό, 

Ο Κωνσταντίνος κράτησε καλά φυλαγμένο το μολύβι το μαγικό. 

Γιατί μπορεί η βάφτιση του να  πλησίαζε από στιγμή σε στιγμή 

Όμως ήθελε να επισκέπτεται τα αγαπημένα του πρόσωπα οποιαδήποτε στιγμή. 

*************************

Αν θέλετε κι εσείς το δικό σας παραμυθάκι με το όνομα του παιδιού σας και οποίο θέμα θέλετε, μπορείτε να κάνετε μια προπαραγγελία στέλνοντας μήνυμα στην σελίδα μας στο Facebook ή στο Instagram.

Εδώ μπορείτε να δείτε και την λίστα αναμονής για τα προσωποποιημένα παραμύθια μας.

Για να διαβάσετε περισσότερα προσωποποιημένα παραμύθια πατήστε στην αντίστοιχη καρτέλα που βρίσκεται στο μενού μας.

Μην ξεχάσετε να κάνετε εγγραφή στο κανάλι του Παραμυθόσαυρου εδώ. 

Πνευματικά Δικαιώματα Εμμανουέλα Θεοχαροπούλου ©2021