Μια ξωτικοιστορία

 Ένα παραμυθάκι για δύο κοριτσάκια ..την νεράιδα Μαριαλένα και το ξωτικό τη Κασσάνδρα . επειδή τους αρέσουν να ακούνε παραμύθια με ξωτικό νεράιδες, ξωτικά και γοργόνες με φτερά.


*******'***********************

Μια φορά κι έναν καιρό

σε ένα μακρινό χωριό,

ζούσαν δύο αδερφούλες μικρές, 

κάθε μέρα έψαχναν αφορμή, για νέες σκανταλιές.

Μαριαλένα και Κασσάνδρα ήταν τα ονόματα τους τα γλυκά, 

Στο δάσος πηγαίνανε για παιχνίδι καθημερινά. 


Τους άρεσε η περιπέτεια και το κυνηγητό.

Στο δάσος βρίσκανε τις καλύτερες κρυψώνες όταν παίζανε κρυφτό.

Αγαπούσαν τόσο πολύ τα παραμύθια για τις νεράιδες και τα ξωτικά, 

Κι έτσι έψαχναν εκεί μήπως και βλέπανε κανένα από κοντά.


Ένα απόγευμα πήγαν βόλτα με τα ποδήλατα τους εκεί,

Διέσχισαν ένα στριφογυριστό μονοπάτι και απολάμβαναν την διαδρομή.

Μα ξαφνικά βρέθηκε μπροστά τους ένα ποτάμι με γαλαζοπράσινα νερά, 

Και εκεί στεκότανε ένα μικρό ξωτικό με μεγάλα αυτιά. 


Τα κορίτσια ενθουσιάστηκαν και πλησίασαν πιο κοντά. 

Αμέσως η Κασσάνδρα συστήθηκε με χαρά. 

<<Γειά σου με λένε Κασσάνδρα και από εδώ είναι η αδερφή μου η Μαριαλένα και μένουμε δίπλα στο χωριό, 

πάντα ήθελα να δω από κοντά ένα ξωτικό!! >>


Το ξωτικό όμως αιφνιδιάστηκε για τα καλά, 

με ανθρώπινη φωνή άρχισε να μιλά. 

<<Τι καλά που βρεθήκατε εδώ, 

Είμαι ο Μπέρλιν το ξωτικό και στο δάσος κατοικώ. 

Μα έχασα την φλογέρα μου, την ψάχνω απτό πρωί

Δεν μπορώ να ζήσω δίχως να παίζω μουσική. 

Βοηθήστε με σας παρακαλώ να την βρω, 

Γιατί έχω αρχίσει αλήθεια, να μελαγχολώ. >>


Οι δυο αδερφές που γνώριζαν το δάσος πάρα πολύ καλά 

Δέχτηκαν να τον βοηθήσουν με μεγάλη χαρά. 

Άρχισαν να ψάχνουνε παντού, 

Ρώτησαν αν την είδαν πουθενά και τον λαγό και την αλεπού. 


Μα η φλογέρα δεν ήταν πουθενά, 

είχε βγάλει κυριολεκτικά φτερά. 

Την ώρα που προσπέρασαν ένα κυπαρίσσι ψηλό, 

Μια φωλιά είδαν ψηλά σε ένα κλαδί, μάλλον από αετό. 

Και έτσι όπως ήταν φτιαγμένη η φωλιά 

Σαν να είδαν την φλογέρα μέσα μαζί με τα χλωρά κλαριά. 


<<Να τη! Εκεί ψηλά >>, φώναξε η Μαριαλένα δυνατά 

Μα το ξωτικό ο Μπέρλιν άρχισε να κλαίει με αναφιλητά. 


<<Φοβάμαι τα ύψη, πως θα ανέβω τώρα εγώ εκεί, 

Καλύτερα να πάω να αγοράσω μια καινούργια από την λαϊκή. >>

Μα η Μαριαλένα του είπε πως θα τον βοηθήσει και θα ανέβει αυτή εκεί, 

Μιας και στο σκαρφάλωμα ήταν πρώτη, από πολύ μικρή. 

Όμως η φωλιά ήταν στα αλήθεια πολύ ψηλά, 

Γιαυτό το ξωτικό αποφάσισε να την βοηθήσει λιγάκι κάνοντας τα δικά του μαγικά. 


Μεταμόρφωσε την Μαριαλένα σε νεράιδα ξωτικό, 

Που είχε χρυσόσκονη στο κάθε της φτερό. 

Έτσι μπόρεσε να πετάξει πάρα πολύ ψηλά, 

Κι έφτασε γρήγορα πάνω στην φωλιά. 


Μα για κακή τους τύχη η φλογέρα δεν ήταν εκεί, 

Ήταν ένα ξύλο που της έμοιαζε πολύ. 

<<Δυστυχώς δεν είναι εδώ>>, είπε από ψηλά στο ξωτικό 

Πέταξε προς τα κάτω γρήγορα για να αποφύγει τον αετό. 

Προσγειώθηκε πάνω σε ένα λουλουδάκι, 

Το ξωτικό ο Μπέρλιν την ευχαρίστησε και την μεταμόρφωσε ξανά σε κοριτσάκι. 


Συνέχισαν να ψάχνουν κι έφτασαν στο λιμανάκι, 

Εκεί κάθισαν να ξεκουραστούν σε ένα βραχάκι. 

Την ώρα που κοιτούσαν τα ψάρια στο νερό

<<Σαν να είδα την φλογέρα σου μέσα στο βυθό. >>

Είπε η Κασσάνδρα δείχνοντας το σωστό σημείο, 

<<Να εκεί δίπλα απτό μεγάλο πλοίο. >>


Μα το ξωτικό άρχισε να κλαίει ξανά, 

<<Φοβάμαι να κολυμπήσω στα βαθιά νερά. 

Κολύμπι δεν ξέρω και σίγουρα θα πνίγω, 

Και τώρα η φλογέρα θα μείνει πάντα εκεί, σαν τον Τιτανικό. >>


Μα η Κασσάνδρα τον παρηγόρησε και του είπε να μην ανησυχεί, 

Μιας και το κολύμπι της άρεσε από τότε που ήτανε μικρή. 

Ο Μπέρλιν χάρηκε πάρα πολύ 

και για να την βοηθήσει την μεταμόρφωσε σε γοργόνα ξωτικό με ουρά πορτοκαλί. 


Η Κασσάνδρα έκανε μια μεγάλη βουτιά, 

Ενθουσιάστηκε πολύ με την μεγάλη της ουρά. 

Συνάντησε ψάρια πολλά κάτω στον βυθό, 

Κι ένα δελφίνι πολύ φιλικό. 


Μα σαν έφτασε στο σωστό σημείο που είχε δει την φλογέρα του ξωτικού, 

είδε ότι τελικά ήταν ένα καλάμι ψαρέματος ενός καϊκιού. 

Απογοητευμένη άρχισε να κολυμπάει για να βγει στην στεριά, 

Προσπέρασε κι έναν καρχαρία με δόντια κοφτερά. 


Μόλις βγήκε στα βράχια το ξωτικό την μεταμόρφωσε ξανά σε κοριτσάκι, 

Και η Κασσάνδρα για να τον παρηγορήσει του έδωσε ένα όμορφο βοτσαλάκι. 

Το ξωτικό ευχαρίστησε τις δυο αδερφές για την βοήθεια αυτή, 

Το Είχε πάρει πια απόφαση, πως η φλογέρα του δεν θα ξαναβρεθεί. 

Απογοητευμένος τις αποχαιρέτησε και χάθηκε στο δάσος το πυκνό, 

Κι τα κορίτσια πήραν τον δρόμο για τον γυρισμό. 


Μα μόλις έφτασαν σπίτι τα διηγήθηκαν όλα στην μαμά, 

Για τα πολύχρωμα φτερά και την μακριά ουρά. 

Απόλαυσαν στα αλήθεια τα λεπτά που ήταν κι αυτές ξωτικά 

Και ζήτησαν βοήθεια από τη μαμά. 


Η μαμά τότε είχε μια ιδέα φοβερή, 

Κι οδήγησε τα κορίτσια στην σοφίτα, δίχως να χάσει στιγμή. 

Μόλις μπήκαν μέσα τα κορίτσια έμειναν με τα στόματα τους ανοιχτά 

Μιας και η σοφίτα ήταν γεμάτη όργανα μουσικά. 


<<Ο μπαμπάς σας έπαιζε παλιά μουσική εδώ ψηλά, 

Και μεταξύ μας η μουσική του μου τρύπαγε λιγάκι και τα αυτιά. 

Μπορείτε να ζητήσετε από τον φίλο σας το ξωτικό να έρθει εδώ, 

Σίγουρα θα του βρούμε το αγαπημένο του όργανο μουσικό. >>


Είπε η μαμά και αγκάλιασε τα δύο κορίτσια σφιχτά, 

Γιατί ήξερε πως είχαν και οι δύο τους τεράστια καρδιά. 

Βοηθούσαν πάντα με αγάπη όποιον είχε ανάγκη πραγματικά,

Και ήθελαν να δώσουν στο ξωτικό, για αυτή την εμπειρία τους, μεγάλη χαρά. 



Έτσι το επόμενο πρωινό, 

πήγαν στο δάσος να βρουν το ξωτικό. 

Ο Μπέρλιν μόλις άκουσε τα νέα αυτά, 

Τα αυτιά του κουνούσε από χαρά. 


Πήγαν στην σοφίτα δίχως να χάσουνε λεπτό, 

Ο Μπέρλιν ήταν τώρα το πιο χαρούμενο ξωτικό. 

Έπαιξε με όλα τα μουσικά όργανα μια μελωδία μαγευτική, 

Ντραμς, πιάνο κιθάρα ακόμη και του μπαμπά το βιολί. 


Έτσι χάρηκε τόσο πολύ που μπόρεσε να ξαναπαίξει μουσική, 

Κι ευχαρίστησε τις δύο αδερφές με ένα δώρο που τους άρεσε πολύ. 

Τις έδωσε από ένα δαχτυλίδι μαγικό 

Για να μπορούν να μεταμορφώνονται οπότε θέλουν κι αυτές σε ξωτικό. 


Κι έτσι γλυκά τελειώνει το παραμύθι αυτό, 

Τα δυο κορίτσια ξετρελάθηκαν με το δώρο τους το μαγικό. 

Πότε μεταμορφωνόταν σε γοργόνα και πότε σε νεράιδα κι εξερευνούσαν το δάσος και τον βυθό, 

Όσο ο μπαμπάς με τον Μπέρλιν είχαν φτιάξει στην σοφίτα συγκρότημα μουσικό. 


**************'***************

Αν θέλετε κι εσείς το δικό σας παραμυθάκι με το όνομα του παιδιού σας και οποίο θέμα θέλετε, μπορείτε να κάνετε μια προπαραγγελία στέλνοντας μήνυμα στην σελίδα μας στο Facebook ή στο Instagram.


Για να διαβάσετε περισσότερα προσωποποιημένα παραμύθια πατήστε στην αντίστοιχη καρτέλα που βρίσκεται στο μενού μας.

Μην ξεχάσετε να κάνετε εγγραφή στο κανάλι του Παραμυθόσαυρου εδώ. 


Πνευματικά Δικαιώματα Εμμανουέλα Θεοχαροπούλου ©2021

 











Print Friendly and PDF

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου