Ένα παραμυθάκι για την μικρή  Μαρία και την Ραφαηλία. Είναι διδυμουλες και θα ήθελαν ένα παραμυθάκι με πριγκίπισσες!

**********'*******************

Μια φορά κι έναν καιρό, 

σε ένα μακρινό χωριό, 

ζούσαν δύο αδερφούλες, 

που ήταν κι όλας διδυμούλες.

Μαρία και Ραφαηλία, ήταν τα ονόματά τους τα γλυκά, 

κάθε μέρα έκαναν κι από μια σκανταλιά. 

Αγαπούσαν τα δέντρα και τα λουλούδια τόσο πολύ, 

που πήγαιναν και τα φυτεύαν κρυφά σε κάθε αυλή. 

Θα αναρωτιέστε τι το περίεργο έχει αυτό. 

Δεν ξέρετε όμως του χωριού το μυστικό. 

Η δήμαρχος ήταν μια μάγισσα κακιά, 

που δεν αγαπούσε καθόλου τα φυτά. 

Έτσι είχε απαγορεύσει σε όλους τους κατοίκους του χωριού, 

να μην έχουν στον κήπο τους ίχνος, ούτε ενός μανιταριού. 

Για να καταλάβετε μια οικογένεια που είχε μετακομίσει πρόσφατα εκεί,  

είχαν φέρει γλάστρες με βασιλικό και μυστηριωδώς εξαφανίστηκαν ένα πρωί. 

Οι διδυμούλες όμως ένοιωθαν πως κάτι έλειπε απτό χωριό. 

Πως χωρίς ίχνος από λουλούδια ήταν λίγο αδειανό. 

Στο σπίτι δίπλα από το δικό τους είχαν φυτέψει κρυφά μια κερασιά, 

στου γείτονα παρά πέρα μια λεμονιά. 

Στης γιαγιάς τους την αυλή φύτεψαν ζουμπούλια και τριανταφυλλιές, 

και στην πλατεία του χωριού, τουλίπες χρωματιστές. 

Η κακιά μάγισσα Δήμαρχος όμως μόλις έβλεπε να φυτρώνουν κλαριά, 

τραβούσε με μανία τα μακριά της τα μαλλιά. 

Διέταζε αμέσως όλα να κοπούν και να ξεριζωθούν, 

αναρωτιόταν <<μα καλά πως ξεφυτρώνουν και δεν λένε να σωθούν>>. 

Η Μαρία και η Ραφαηλία γελούσαν πολύ με το κρυφό τους μυστικό. 

Δεν θα σταματούσαν αν δεν γέμιζε λουλούδια όλο το χωριό. 

Όμως μια μέρα που είχαν πάει στο πάρκο να φυτέψουν μια γαρυφαλλιά, 

η μάγισσα της έπιασε στα πράσα και φώναξε δυνατά. 

<<Εσείς λοιπόν γεμίσατε λουλούδια το χωριό, 

δεν ξέρετε πως έχω πρόβλημα αλλεργικό. 

Λουλούδια μυρίζω και βγάζω σπυριά, 

μου προκαλούν αηδία και όχι ομορφιά. >>

Πήρε τις δύο αδερφές και τις έκλεισε σε έναν πύργο ψηλό, σαν της Ραπουνζελ, 

δίχως σκάλες, ούτε ασανσέρ. 

Ήταν πολύ ψηλός, στα αλήθεια χωρίς υπερβολή. 

Και οι δύο Αδερφές είχαν προσφάτως κουρευτεί. 

Θα ήταν αδύνατον να δραπετεύσουν από εκεί χωρίς τα μακριά τους τα μαλλιά, 

Γι’αυτό λύση έψαχναν να σκεφτούν, όσο θα έμεναν εκεί προσωρινά. 

Οι μέρες περνούσαν και οι δύο αδερφές, 

στον πύργο μέσα είχαν γίνει πριγκίπισσες σωστές. 

Μιας και δεν είχαν βρει τρόπο διαφυγής, 

διάβαζαν βιβλία που ανήκαν παλιά σε κάποιους βασιλείς. 

Έμαθαν τρόπους καλής συμπεριφοράς, σαβουάρ- βιβρ και τα πάντα για την διακόσμηση ενός παλατιού. 

Έμαθαν ακόμη και ξιφασκία, με την βοήθεια ενός ξύλινου σπαθιού. 

Μα οι μέρες περνούσαν και κάνεις δεν είχε φανεί εκεί κοντά.

Και δεν έλεγαν με τίποτα να μακρύνουν τα κοντά τους τα μαλλιά. 

Η μάγισσα το είχε προβλέψει και αυτό 

Και είχε λούσει τα μαλλιά τους με ένα φίλτρο μαγικό. 

Δεν ήθελε να την πατήσει πάλι και όπως η Ραπουνζελ, να δραπετεύσουν από εκεί. 

Όμως δεν υπολόγισε μια λεπτομέρεια μικρή. 

Οι δύο αδερφούλες είχαν περάσει παλιά από εκεί, 

και είχαν φυτέψει σπόρους στου πύργου την αυλή. 

Έτσι δεν άργησε να φυτρώσει ένα κυπαρίσσι στο παράθυρο μπροστά, 

Η φύση είχε κάνει πάλι τα δικά της μαγικά. 

Η Μαρία και η Ραφαηλία ξύπνησαν ένα πρωινό, 

Και είδαν να ξεπροβάλλει απτό παράθυρο το κυπαρίσσι το ψηλό. 

Χωρίς να χάσουνε λεπτό έκαναν τσουλήθρα στα μακριά του τα κλαδιά 

Και γύρισαν πίσω στην μαμά και στον μπαμπά. 

Αφού τους διηγήθηκαν τι είχε συμβεί, 

ζήτησαν συγνώμη για την αναστάτωση αυτή. 

Η μαμά και ο μπαμπάς όμως ήταν πολύ περήφανοι για τις μικρές πριγκιπισσούλες και για το κρυφό τους μυστικό, 

έτσι αποφάσισαν να τις βοηθήσουν για να διώξουν την μάγισσα μια και καλή απτό χωριό. 

Ο μπαμπάς κάλεσε όλη την γειτονιά, 

Να βγούνε στους δρόμους με σπόρους και σκαφτικά. 

Άρχισαν να φυτεύουν όλη την νύχτα χωρίς σταματημό. 

Μέχρι που γέμισε ξανά λουλούδια και δέντρα όλο το χωριό. 

Έτσι όταν η μάγισσα ξύπνησε και αντίκρυσε το θέαμα αυτό, 

Φώναξε γρήγορα να έρθει το 100.

<<Συλλάβετε τους όλους >>, είπε τσιριχτά. 

<<παράκουσαν τις εντολές μου και φύτεψαν λουλούδια σε όλη την γειτονιά>>

Μα οι αστυνομικοί που ήταν άνθρωποι λογικοί, 

Τις απάντησαν πως η απόφαση της δεν ήταν σωστή. 

Τις είπαν <<έχεις δύο επιλογές ή αφήνεις τα λουλούδια και τα δέντρα στην θέση τους και μένεις στο χωριό, 

Ή φεύγεις μια και καλή από εδώ  >>. 

Η μάγισσα νεύριασε αλλά άρχισε να τρέχει μακριά, 

γιατί είχε αρχίσει ήδη να γεμίζει σπυριά. 

Από την κακία της φυσικά, δεν ήταν αλλεργική. 

Μα έτσι όπως ήταν αποφασισμένοι οι κάτοικοι δεν είχε άλλη επιλογή. 

Η Μαρία και η Ραφαηλία ανέλαβαν τα καθήκοντα του δημαρχείου και σαν σωστές πριγκίπισσες διοικούσαν σοφά, 

είχαν γεμίσει όλη την πλατεία με ζουμπούλια και αρωματικά φυτά. 

Το χωριό τους είχε γίνει σε όλο τον κόσμο ξακουστό, 

Μιας και εκεί φύτρωνε και το πιο σπάνιο φυτό. 

Όσο για την μάγισσα είχε μετακομίσει στην έρημο Σαχάρα, μέσα στην ξηρασία,

Γιατί δεν ήθελε να δει πλέον ζωγραφιστή ούτε μια ορτανσία. 

Κι έτσι γλυκά τελειώνει το παραμυθάκι αυτό για τις δύο αδερφούλες, 

που με την αγάπη τους για τα φυτά κατάφεραν να γίνουν δύο γλυκές πριγκιπισσούλες. 

*********************************

Αν θέλετε κι εσείς το δικό σας παραμυθάκι με το όνομα του παιδιού σας και οποίο θέμα θέλετε, μπορείτε να κάνετε μια προπαραγγελία στέλνοντας μήνυμα στην σελίδα μας στο Facebook ή στο Instagram.

Για να διαβάσετε περισσότερα προσωποποιημένα παραμύθια πατήστε στην αντίστοιχη καρτέλα που βρίσκεται στο μενού μας.

Μην ξεχάσετε να κάνετε εγγραφή στο κανάλι του Παραμυθόσαυρου εδώ. 

Πνευματικά Δικαιώματα Εμμανουέλα Θεοχαροπούλου ©2021