Ένα παραμυθάκι για την Μελένια και τον Αντώνη Ταξιάρχη που και οι δυο θέλουν να γίνουν καπετάνιοι , να δουλεύουν στο ίδιο Καράβι και να παίρνουν μαζί την Μαμά και τον μπαμπά στα ταξίδια ανά τον κόσμο ❤️

Για να το ακούσετε, πατήστε εδώ.

******************************

Μια φορά κι έναν καιρό

σε μια πόλη πολύ μακριά από εδώ,

ζούσαν δύο αδερφάκια μικρά, 

που απολάμβαναν να πηγαίνουν βόλτα με την μαμά και τον μπαμπά.

Μελένια και Αντώνης Ταξίαρχης, ήταν τα ονόματά τους τα γλυκά

και είχαν ένα όνειρο από μικρά παιδιά.

Αγαπούσαν την θάλασσα τόσο πολύ, 

γιαυτό θέλανε να γίνουν καπετάνιοι και να ταξιδέψουν μέχρι την Καραϊβική.

Ένα απόγευμα που πήγαν στην θάλασσα για βουτιά. 

Ο Αντώνης Ταξίαρχης είδε μια σχεδία να πλέει στα ανοιχτά.

Δεν υπήρχε κανένας πάνω να κάνει κουπί, 

έτσι κολύμπησε μέχρι εκεί, από κοντά να τη δει.

Ήταν πάρα μα πάρα πολύ μικρή. 

Ίσα ίσα θα χωρούσε πάνω και η μικρή του αδερφή.

Άρχισε να κάνει κουπί σιγά σιγά μέχρι τα βράχια που έπαιζε η Μελένια, 

η οποία μόλις τον είδε, κούναγε από χαρά, πέρα δώθε τα χέρια.

Μόλις ανέβηκε η Μελένια στην σχεδία έπιασε βροχή, 

κύμα σηκώθηκε, τρικυμία σωστή. 

Τα μάτια έκλεισαν και έκαναν μια ευχή. 

Να φτάσουν σώοι και αβλαβείς γρήγορα στην ακτή. 

Και εκεί που πίστευαν ότι θα είχανε ναυάγιο, 

η τρικυμία σταμάτησε, ευτυχώς είχαν Άγιο. 

Μα δεν ήταν πλέον πάνω στην σχεδία την μικρή. 

Με ένα μαγικό τρόπο είχαν βρεθεί στην Ανταρκτική. 

Η σχεδία ήταν πλέον ένα τεράστιο πλοίο, λίγο πιο μικρό απτον Τιτανικό, 

Η Μελένια και ο Αντώνης Ταξίαρχης, ήταν πλέον οι καπετάνιοι με μια πυξίδα για οδηγό. 

Η μαγική κρουαζιέρα ξεκίνησε, είχαν φτάσει πλέον στον Ατλαντικό. 

Στο τρίγωνο των βερμούδων συνάντησαν κι ένα ναυάγιο παλιό. 

Οι δύο καπετάνιοι ήταν έμπειροι πολύ 

Έτσι δεν βρέθηκαν στα βάθη της θάλασσας κι αυτοί.  

Στην Καραϊβική έφτασαν όπως είχαν ονειρευτεί 

Κολυμπήσαν μαζί με τα δελφίνια, μέχρι την ακτή. 

Αφού έκαναν και λίγη ηλιοθεραπεία 

Συνέχισαν το ταξίδι, προτού να τους πιάσει πάλι τρικυμία. 

Σαν σωστοί καπετάνιοι, συνέχισαν το ταξίδι δίχως σταματημό. 

Φτάσανε μέχρι και τον Ινδικό Ωκεανό. 

Ταξίδεψαν σε όλο τον κόσμο, σε μέρη μαγικά, 

στάση κάνανε που και που, μόνο για καμιά βουτιά.

Μα η Μελένια εξέφρασε μια επιθυμία. 

Της είχε λείψει η μαμά της, δίχως αμφιβολία. 

Μα και ο Αντώνης Ταξίαρχης, είχε λίγο κουραστεί. 

Έτσι αποφάσισαν να πάρουν τον δρόμο για την επιστροφή. 

Μα η πυξίδα τους χάθηκε δεν ήταν πουθενά, 

Έτσι αποφάσισαν να πλεύσουν μέχρι να βρουν στεριά. 

Ο Αντώνης Ταξίαρχης είπε <<δεν θα ναι δύσκολο να βρούμε την Ελλάδα, 

Μόλις φτάσουμε κερνάω πορτοκαλάδα. >>

Μα λίγο πριν φτάσουν στου Αιγαίου τα καταγάλανα νερά, 

Άνεμοι άρχισαν να φυσάνε δυνατά. 

Το πλοίο τους έσπρωχναν με μανία μεγάλη, 

Έτσι άλλαξαν κατεύθυνση, προς μεριά άλλη. 

Φτάσανε στην χώρα των Κικόνων για ανεφοδιασμό. 

Μιας και τους πρόσφεραν κρασί και μπόλικο φαγητό. 

Μα γρήγορα μια διαμάχη ξέσπασε αναμεταξύ τους. 

Γιαυτό φύγαν άρον άρον, μιας και οι Κίκονες δεν σήκωναν μύγα στο σπαθί τους. 

Ο βοριάς έσπρωξε το καράβι τους μέχρι την Αφρική. 

Εκεί έκαναν στάση στην χώρα των Λωτοφάγων, τέτοιο φρούτο δεν είχαν ξαναδεί. 

Η γλύκα των λωτών, τους άρεσε πάρα πολύ. 

Έλα όμως που οι λωτοί ήταν μαγικοί. 

Έτρωγαν ασταμάτητα, τον ένα μετά τον άλλο. 

Έτσι σε λίγο άρχισαν να έχουν πονόκοιλο μεγάλο. 

Θυμήθηκαν της μαμάς τους την συμβουλή. 

Να τρώνε πάντα με μέτρο και με προσοχή. 

Τα μάζεψαν και έφυγαν από εκεί, 

Ταξίδευαν μέρες μέχρι να φτάσουν σε ένα μέρος, που έμοιαζε από την φαντασία τους να έχει βγει. 

Ήταν η χώρα των Κυκλώπων και εκεί μπήκαν μέσα σε μια θεόρατη σπηλιά. 

Εκεί κατοικούσε ο Κύκλωπας Πολύφημος, γιος του Ποσειδώνα, που είχε κάτι πρόβατα για συντροφιά. 

Τα δύο αδέρφια δεν φοβήθηκαν ούτε λεπτό, 

Του διηγήθηκαν τα πάντα για το ταξίδι τους αυτό. 

Έτσι ο Κύκλωπας τους άφησε να φύγουν ειρηνικά 

Μιας και ο ίδιος είχε, σαν τα πρόβατα του, καλή καρδιά. 

Ο Αντώνης Ταξίαρχης και η Μελένια συνέχισαν τον προορισμό. 

Μα ξαφνικά τεράστιες πέτρες έπεφταν πάνω τους από ένα ψηλό βουνό. 

Ήταν η χώρα των Λαιστρυγόνων, οι οποίοι είχαν εξαγριωθεί. 

Δεν θέλαν ξένο καράβι, να μπαίνει στην δική τους γη. 

Γιαυτό έφυγαν γρήγορα από εκεί χαιρετώντας τους από μακριά, 

έφτασαν σε ένα μέρος, που ήταν γεμάτο γουρουνάκια με στριφογυριστή ουρά. 

Εκεί μια γυναίκα πλησίασε να τους υποδεχτεί. 

 Το όνομά της ήταν Κίρκη και κρατούσε ένα μαγικό ραβδί. 

Τους πρόσφερε να πιούνε κάτι δροσερό, 

Μα δεν ήταν χυμός, ήταν φίλτρο μαγικό. 

Ήθελε να τους μεταμορφώσει και αυτούς σε γουρουνάκια με στριφογυριστές ροζ ουρές, 

Φύγανε από εκεί τόσο γρήγορα, σαν του μεσονυχτιού το εξπρές. 

Όταν βγήκαν πάλι στα ανοιχτά, 

συνάντησαν σε μια βάρκα έναν ψαρά. 

Τον ρώτησαν, ποια είναι η σωστή, να ακολουθήσουν, διαδρομή. 

Κι αυτός σαν μάντης, τους έδειξε ποια ήταν η σωστή. 

Μα ξαφνικά ακούστηκε μια ωραία μελωδία, 

και εμφανίστηκε μπροστά τους μια πολύ όμορφη κυρία. 

<<Μα αυτή είναι γοργόνα>>, είπε η Μελένια δυνατά.  

Κι ο Αντώνης Ταξίαρχης έκλεινε τα αυτιά του όσο πλησίαζαν όλο και πιο κοντά. 

<<Αυτή η μελωδία, σαν σειρήνα, μου τρυπάει τα αυτιά>>, 

είπε και έκανε αμέσως αναστροφή γυρνώντας τα κουπιά. 

Μα διάλεξε λάθος διαδρομή, γιατί μια ρουφήχτρα βρέθηκε μπροστά τους να στριφογυρνάει σαν τρελή. 

Μα ένα πλάσμα, πέρα από κάθε φαντασία, εμφανίστηκε λίγο πριν βουλιάξουν στο νερό. 

Είχε έξι κεφάλια και έμοιαζε με δράκο τρομερό. 

Τους βοήθησε να γλυτώσουν από την ρουφήχτρα και τους σήκωσε ψηλά, 

τους προσγείωσε λίγα μέτρα πιο εκεί και χάθηκε στην θάλασσα παντοτινά. 

Εκεί ο ήλιος έκαιγε από ψηλά, 

Τα δύο αδέρφια αποφάσισαν να πάνε για βουτιά. 

Ήταν το νησί του Θεού Ήλιου και πίστευαν ότι εκεί θα υπάρχει στην θάλασσα ηρεμία. 

Όμως ο Θεός Ήλιος δεν ήθελε επισκέπτες εκεί να κάνουν φασαρία. 

Με ένα μεγάλο κύμα τους έστειλε μέχρι το νησί της Καλυψώς,

Έτσι το μεγάλο πλοίο τους, είχε γίνει πια καπνός. 

Μα πάλι τα δύο αδέρφια δεν το έβαλαν κάτω ούτε λεπτό, 

Ο καλός ο καπετάνιος στην φουρτούνα φαίνεται, όπως είναι γνωστό. 

Έφτιαξαν μια σχέδια μικρή, σαν αυτή που ο Αντώνης Ταξίαρχης είχε βρει στην παραλία, 

Και κατάφεραν να φύγουν από εκεί πάρα, των ανέμων, την δυσκολία.

Έκαναν τελευταία στάση στον Φαιάκων το νησί, 

όπου δέχτηκαν πολλά δώρα απτον βασιλιά που έμενε εκεί. 

Έφυγαν από εκεί με μπόλικα σουβενίρ και φαγητό 

Και πάτησαν γρήγορα έδαφος Ελληνικό. 

Βρέθηκαν έτσι μαγικά πάλι στην παραλία 

Παρόλο που ένιωθαν ότι έλειπαν μια 20ετια. 

Η μαμά και ο μπαμπάς τους φώναξαν από μακριά 

<<Έχουμε μια έκπληξη για εσάς, κρατήστε τα μάτια σας κλειστά>>

Είπαν και τους οδήγησαν στο λιμανάκι 

Στάθηκαν μπροστά από ένα βαρκάκι. 

<<Αυτό είναι το δώρο μας, για εσάς, δεν είναι πολύ ωραίο; 

Είστε έτοιμοι για κρουαζιέρα στο Ιόνιο και στο Αιγαίο; >>

Είπε ο μπαμπάς και τους έδωσε δύο καπέλα ναυτικά

Και τα δύο αδέρφια έμειναν με τα στόματα ανοιχτά. 

Όχι δεν ήταν κουρασμένοι, δεν καταλάβατε καλά. 

Σαν σωστοί καπετάνιοι, μπήκαν μέσα κι αέρα στα πανιά. 

Ο Αντώνης Ταξίαρχης στο τιμόνι και η κρουαζιέρα ξεκινά. 

Η Μελένια συγκυβερνήτης, τον χάρτη μελετά. 

<<Μα που μας πηγαίνετε άραγε>>, φώναξε ο μπαμπάς και η μαμά 

<<Μα που αλλού, στην Ιθάκη φυσικά. >>

Αναφώνησαν τα δύο αδέρφια, με μια φωνή. 

Εξάλλου τέτοια ομορφιά που έχουν τα Ελληνικά νησιά, δεν βρίσκεις ούτε στην Καραϊβική. 

Κι έτσι γλυκά τελειώνει η ιστορία αυτή, 

τα δύο αδέρφια γυρίσανε όλο τον κόσμο, σαν καπετάνιοι σωστοί.

Με την βάρκα τους, μια πυξίδα και τους γονείς τους στο πλευρό 

Δεν φοβόταν πια ούτε τρικυμία, ούτε κεραυνό. 

Εξάλλου μετά από αυτή την Οδύσσεια δοκιμασία, 

ήταν έτοιμοι να αντιμετωπίσουν, κάθε δυσκολία. 

Οι 12 στάσεις που κάνανε έτσι μαγικά, 

τους έμαθε πως "ο επιμένων πάντα νικά." 

**************'**************

Αν θέλετε κι εσείς το δικό σας παραμυθάκι με το όνομα του παιδιού σας και οποίο θέμα θέλετε, μπορείτε να κάνετε μια προπαραγγελία στέλνοντας μήνυμα στην σελίδα μας στο Facebook ή στο Instagram.

Εδώ μπορείτε να δείτε και την λίστα αναμονής για τα προσωποποιημένα παραμύθια μας.

Για να διαβάσετε περισσότερα προσωποποιημένα παραμύθια πατήστε στην αντίστοιχη καρτέλα που βρίσκεται στο μενού μας.

Μην ξεχάσετε να κάνετε εγγραφή στο κανάλι του Παραμυθόσαυρου εδώ. 

Πνευματικά Δικαιώματα Εμμανουέλα Θεοχαροπούλου ©2021