Ένα παραμυθάκι για την μικρή Σοφία που της αρέσει το μπαλέτο.

Αν πατήσετε πάνω στην φωτογραφία θα μπορέσετε να κατεβάσετε δωρεάν το παραμύθι σε εικονογραφήμενο αρχείο pdf, έτοιμο προς εκτύπωση.

 Για να το ακούσετε πατήστε εδώ.

**************************************************************

Η πόρτα του δωματίου έκλεισε βιαστικά και χοροπηδηχτά βηματάκια ακούστηκαν στα σκαλοπάτια.

<<Mαμά μαμά! Γρήγορα θα αργήσουμε στο μάθημα μπαλέτου>>, είπε με μια ανάσα η Σοφία.

<<Μην αγχώνεσαι μικρή μου>>, είπε η μαμά,<< θα είμαστε στην ώρα μας>>.

<<Έλα πάμε, φώναξε η Σοφία>>, τραβώντας την φούστα της μαμάς.

Μπήκαν βιαστικά στο αυτοκίνητο και  η μαμά της, η κ. Κατερίνα, έβαλε μουσική να παίζει σιγανά όσο κοιτούσε την Σοφία από τον καθρέφτη και οι σκέψεις της ταξίδευαν.

<<Πόσο μεγάλωσε αυτό το κορίτσι, σαν χθες ήταν μωράκι στο κάθισμα του αυτοκινήτου, που κοιμόταν τόσο γαλήνια. >>

<<Μαμά ξεκίνα είμαι έτοιμη>>, είπε η Σοφία και διέκοψε την μαμά από τις σκέψεις της.

Έβαλε μπρος το αυτοκίνητο και ξεκίνησαν. Η Σοφία σε όλο τον δρόμο τραγουδούσε και έπαιζε με την κούκλα της. Μια κούκλα μπαλαρίνα που την είχε από μωρό. <<Μαμά όταν μεγαλώσω θα γίνω μπαλαρίνα>> έλεγε συνέχεια, σχεδόν από τότε που άρχισε να πρωτομιλάει.

Μόλις φτάσανε στα μαθήματα μπαλέτου η Σοφία έτρεξε στα αποδυτήρια και έβαλε το ροζ κορμάκι της ,με την ροζ τούτου φουστίτσα και τα μικρά παπουτσάκια μπαλέτου.

<<Σε παρακαλώ μαμά,  φτιάξε μου μια ωραία κοτσίδα.>>, είπε με νάζι.

Η μαμά της γέλασε και όσο της μάζευε τα μαλλιά, μύριζε το μικρό της κεφαλάκι νοσταλγώντας την μυρωδιά της από τότε που ήταν μωρό.

Κάθισε στο πλάι και έβλεπε όλες τις μικρές επίδοξες μπαλαρίνες να χορεύουν με χάρη και καμάρωνε για την Σοφία που χόρευε ασταμάτητα.

Όταν τελείωσε το μάθημα η Σοφία έτρεξε στην μαμά και έπεσε στην αγκαλιά της.

<<Τι γλυκιά μπαλαρίνα που είσαι μωρό μου>>, είπε η μαμά Κατερίνα, << Είμαι σίγουρη πως όταν μεγαλώσεις θα γίνεις η πιο ωραία μπαλαρίνα>>

<<Ναι και η πιο πεινασμένη>>, απάντησε η Σοφία χαιδευοντας την κοιλιά της.

.Γέλασαν και οι δύο και η Σοφία πήγε γρήγορα να αλλάξει γιατί είχε βραδιάσει.

Στο αυτοκίνητο η Σοφία είπε στην μαμά με ενθουσιασμό κοιτώντας τον ουρανό από το παράθυρο της,

<<Μαμά όταν μεγαλώσω θα γίνω μπαλαρίνα και θα χορεύω πάνω στα αστέρια>>

Όταν φτάσανε σπίτι η Σοφία έτρεξε μέσα και κάνοντας μια πιρουέτα στον αέρα είπε στον μπαμπά της.

<<Είμαι πιο πεινασμένη μπαλαρίνα του κόσμου ! Τι καλό θα φάμε;>>

O μπαμπάς είχε ετοιμάσει μια ζεστή σούπα και όλοι φάγανε με πολύ όρεξη εκείνο το βράδυ.

Η Σοφία κρατώντας την κούκλα μπαλαρίνα προσπάθουσε να χορέψει πάνω απτό τραπέζι.

<<Κοιτά μπαμπά πως χορεύει η κούκλα μου πάνω στο το τραπέζι. Όταν μεγαλώσω θα χορεύω πάνω στα αστέρια, θα κάνω πιρουέτες και με τις μύτες των ποδιών μου θα πηδάω από αστέρι σε αστέρι. >> είπε και κουνούσε την κούκλα της από πιάτο σε πιάτο.

Ο μπαμπάς γέλασε και την κυνήγησε μέχρι το κρεβάτι.

<<Ώρα για ύπνο>>,  είπε και άρχισε να της διαβάζει το αγαπημένο της παραμύθι μέχρι να αποκοιμηθεί.

Η Σοφία κοίταξε τον ουρανό από το παράθυρο του δωματίου της, που ήταν γεμάτος αστέρια και άρχισε να τα μετράει 1,2,3,4.  Ααααα, χασμουρήθηκε και έκλεισε τα ματάκια της.

Οι μέρες περνούσαν και η ομάδα μπαλέτου ετοιμαζόταν για την σχολική γιορτή, όπου θα ανέβαζαν την πρώτη τους παράσταση που λεγόταν «Η μελωδία της ευτυχίας>>. Η Σοφία είχε τον πρωταγωνιστικό ρόλο και ήταν η πρώτη φορά που θα γινόταν η πρίμα μπαλαρίνα.

Χόρευε καθημερινά και δεν έχανε ποτέ καμία πρόβα.

Όταν έφτασε η μέρα της παράστασης είχε πολύ άγχος. Φόρεσε την φανταχτερή στολή της και πήγε στην μαμά της για να της φτιάξει έναν ωραίο κότσο στα μαλλιά.

<<Μαμά θα έρθετε να με δείτε;>>, ρώτησε όλο λαχτάρα.

<<Φυσικά αγάπη μου>>, είπε η μητέρα της, << Θα είμαστε εκεί να σε καμαρώσουμε και να σε χειροκροτήσουμε. >>

Η παράσταση ξεκίνησε υπό τους ήχους μια γλυκιάς μελωδίας, η Σοφία βγήκε με χάρη και με μια κατακόρυφη κίνηση στηριζόμενη στα δάκτυλα του ποδιού της υποκλίθηκε στους θεατές. Ακολούθησαν οι υπόλοιπες μπαλαρίνες από πίσω και έδωσαν όλες τους μια υπέροχη παράσταση με τραγούδι και χορό.

Η κυρία Κατερίνα δεν μπόρεσε να μην δείξει την συγκίνηση της,για την μικρή της κόρη, και δάκρυα χαράς κύλησαν στο πρόσωπο της.

<<Ήταν μια υπέροχη παράσταση μικρή μου>>, είπε χειροκροτώντας όλες τις μπαλαρίνες!!

Είχε αρχίσει να βραδιάζει και μπήκαν στο αυτοκίνητο για να γυρίσουν σπίτι.

Η Σοφία ήταν πολύ χαρούμενη που χόρεψε ως πρίμα μπαλαρίνα και στον δρόμο προς το σπίτι είπε σε όλη την οικογένεια.

<<Όταν μεγαλώσω θα χορέψω πάνω στα αστέρια, να μου το θυμηθείτε!! >>

<<Αυτό είναι το πιο τρελό όνειρο που έχω ακούσει ποτέ>>, είπε ο μπαμπάς της χαμογελώντας.

Τα χρόνια όμως πέρασαν γρήγορα. Η Σοφία είχε μεγαλώσει και είχε σταματήσει το μπαλέτο. Είχε μια λαμπρή καριέρα στον χώρο του μπαλέτου και χόρεψε σε όλο τον κόσμο. Είχε μετακομίσει μόνιμα στην Καλιφόρνια της Αμερικής και είχε αναλάβει την θέση της δασκάλας μπαλέτου σε ένα μικρό τμήμα της γειτονιάς της. Κάθε βδομάδα έβλεπε τις μικρές μπαλαρίνες να χορεύουν με χάρη και τους μάθαινε όλα τα μυστικά του μπαλέτου.

Μια μέρα ήρθε στην ομάδα της ένα μικρό κορίτσι, μα πόσο της έμοιαζε. Θυμήθηκε τον εαυτό της μικρό να χορεύει ασταμάτητα, θυμήθηκε ακόμη και την κούκλα μπαλαρίνα. Σκέφτηκε πόσο της είχε λείψει ο χορός στην σκηνή του θεάτρου.

Μόλις τελίωσε το μάθημα, αποφάσισε να πάει περπατώντας σπίτι της. Καθώς περπατούσε άρχισε να ψιχαλίζει και άρχισε να επιταχύνει το βήμα της.

Πήρε μια στροφή στην οδό Βαιν και βγήκε στην λεωφόρο της Δόξας του Χόλιγουντ. Άρχισε να διαβάζει τα ονόματα όλων των διάσημων που πέρασαν από εκεί. Η βροχή δυνάμωνε και η Σοφία άρχισε πλέον να πηδάει, με έναν ρυθμικό βηματισμό από αστέρι σε αστέρι και τότε αυθόρμητα έκανε μια πιρουέτα στον αέρα και προσγειώθηκε στο αστέρι της Julie Andrew. Τότε θυμηθηκε την πρώτη της σχολική παράσταση σαν μπαλαρίνα, όπου έπαιξε την μελωδία της ευτυχίας και στο μυαλό της ήρθαν όλα τα τραγούδια της αγαπημένης της ηθοποιού. Σηκώθηκε και συνέχισε τον χορό κάτω από την βροχή και άρχισε να γελάει δυνατά.

<<Ναι τα κατάφερα>>, φώναξε δυνατά η Σοφία.

Ένας περαστικός που βρέθηκε να περνάει από εκεί την ρώτησε όλο απορία γιατί ήταν τόσο χαρούμενη που χόρευε κάτω από την βροχή.

<<Μα δεν βλέπεις>>, είπε η Σοφία με ενθουσιασμό. <<Επίτελους χορεύω πάνω στα αστέρια…….μπορώ να πω με σιγουριά, ότι είμαι η πιο ευτυχισμένη μπαλαρίνα σε όλο τον κόσμο.  >>

Έφτανε μόνο ένας χορός σαν αυτόν, να ολοκληρώσει το όνειρο της και να συνειδητοποιήσει πως με κόπο και πείσμα, όλα αυτά τα χρόνια κατάφερε να κάνει όλους τους στόχους της πραγματικότητα....

******************************************************

Αν θέλετε κι εσείς το δικό σας παραμυθάκι με το όνομα του παιδιού σας και οποίο θέμα θέλετε, μπορείτε να κάνετε μια προπαραγγελία στέλνοντας μήνυμα στην σελίδα μας στο Facebook ή στο Instagram.

Εδώ μπορείτε να δείτε και την λίστα αναμονής για τα προσωποποιημένα παραμύθια μας.

Για να διαβάσετε περισσότερα προσωποποιημένα παραμύθια πατήστε στην αντίστοιχη καρτέλα που βρίσκεται στο μενού μας.

Μην ξεχάσετε να κάνετε εγγραφή στο κανάλι του Παραμυθόσαυρου εδώ. 

Πνευματικά Δικαιώματα Εμμανουέλα Θεοχαροπούλου ©2021