Ένα παραμυθάκι για την Δάφνη, 10 χρονών και τη Χρύσα, 5 χρονών. Τους αρέσει η φύση και η θάλασσα.

***************************

Μια φορά κι έναν καιρό, 

σε ένα κάστρο πολύ μακριά από εδώ, 

ζούσαν δύο μικρές αδερφούλες, 

που ήταν φυσικά σωστές πριγκιπισσούλες.

Δάφνη και Χρύσα, ήταν τα ονόματα τους τα γλυκά, 

και τους άρεσε να πηγαίνουν κάθε μέρα στη θάλασσα για βουτιά.

Απολάμβαναν τόσο τον ήλιο όσο και το νερό, 

ακόμη κι όταν η μαμά τις κυνηγούσε να τις βάλει αντιηλιακό.

Η μαμά τους, η Βασίλισσα, είχε στο κάστρο αρκετές δουλειές,

έτσι δεν μπορούσε να πάει μαζί τους για βουτιές.

Η Δάφνη που ήταν η μεγαλύτερη αδερφή, 

ήταν υπεύθυνη για την Χρύσα που ήταν η πιο μικρή.

Εκτός από τη θάλασσα πήγαιναν βόλτα στο δάσος το πυκνό, 

πότε για πικ νικ και πότε για να μαζέψουν λουλούδια ή κανένα φρούτο ζουμερό. 

Μια μέρα όμως πάνω στη συζήτηση μπέρδεψαν το μονοπάτι, 

και φτάσανε σε ένα σπίτι μικρό που είχε μόνο ένα σκαλοπάτι. 

Εκεί έμενε παλιά μια μάγισσα κακιά, 

είχε φύγει εδώ και πολλά χρόνια και άφησε πίσω τα ξόρκια της τα μαγικά. 

Ξόρκια για νεράιδες αλλά και ξωτικά, 

ξόρκια για γοργόνες αλλά και τρωκτικά. 

Η Χρύσα βρήκε ένα χρυσό κολιέ και το έβαλε στο λαιμό, 

και τότε ξαφνικά έγινε κάτι μαγικό!

Μεταμορφώθηκε σε γοργόνα με μακριά ουρά, 

 η Δάφνη μόλις την είδε άρχισε να τραβάει τα μακριά της τα μαλλιά. 

<<Βγάλε γρήγορα>> της είπε<< αυτό το χρυσαφικό. 

Δεν βλέπεις ότι είναι με ξόρκια μαγικό. 

Η θάλασσα είναι πολύ μακριά από εδώ, 

η ουρά σου θα στεγνώσει έξω απ'το νερό>>.

Η Χρύσα έβγαλε το κολιέ και το φύλαξε στη τσάντα της μήπως και το χρειαστεί. 

Ανέβηκε το σκαλοπάτι και κοίταξε πίσω απ' τη κουπαστή. 

Εκεί βρήκε ένα δαχτυλίδι χρυσό,

το φόρεσε στο δάχτυλο της και έδειξε τον ουρανό. 

Μα δεν πρόλαβε να το χαρεί ούτε για ένα λεπτό

Και ευθύς μεταμορφώθηκε σε χταπόδι παρδαλό. 

Η Δάφνη μόλις αντίκρισε όλο αυτό ξανά,

κούνησε το κεφάλι δεξιά και αριστερά. 

<<Μα τι έχεις πάθει σήμερα>>, είπε στην αδερφή της, <<βγάλε το δαχτυλίδι από το πλοκάμι σου σιγά σιγά,

γιατί αν το χαλάσεις θα κατάντησες μεζεδάκι με άλλα θαλασσινά. >>

Η Χρύσα γέλασε και το έβγαλε με προσοχή 

Το φύλαξε κι αυτό στη τσάντα της, μήπως κάπου το χρειαστεί. 

Τα δύο κορίτσια μπήκανε μέσα στο σπιτάκι ψάχνοντας από εδώ και από εκεί,

οι αράχνες είχαν φτιάξει ιστό απ΄τό πάτωμα μέχρι και τη σκεπή. 

Ξαφνικά, η Χρύσα βρήκε ένα στέμμα χρυσό. 

<<Μηηηηη>>, φώναξε η αδερφή της η Δάφνη και της το άρπαξε στο λεπτό. 

<<Καλύτερα μην το φορέσεις και αυτό 

Γιατί ποιος ξέρει τι φίλτρο έχει πάνω, μαγικό. >>

Η Χρύσα όμως έμεινε με την αγωνία,

το στέμμα θα τη μεταμόρφωνε άραγε σε καβούρι ή σε καρχαρία;

Το έβαλε στη τσάντα της και αυτό μαζί με τα άλλα χρυσαφικά 

Και τα δύο κορίτσια έφυγαν από εκεί προτού νυχτώσει για τα καλά. 

Μόλις έφτασαν πίσω στην ακτή 

Βρήκαν επιτέλους τη σωστή, για το κάστρο, διαδρομή. 

Μα μέσα στη θάλασσα είδαν μια απειλή 

Ένας πειρατής ετοιμαζόταν να πολιορκήσει το κάστρο τους με οργή.

Δεν προλάβαιναν να προειδοποιήσουν τον μπαμπά τους τον Βασιλιά 

Γιατί βρισκόταν από εκεί, πάρα πολύ μακριά. 

Τότε η Χρύσα είχε μια ιδέα φαεινή. 

Να φορέσει το κολιέ και σε γοργόνα να μεταμορφωθεί. 

Οι γοργόνες όπως ήταν γνωστό 

Μπορούσαν να ταράζουν τα νερά 

Τρικυμία να προκαλούν με κύματα ψηλά. 

Φόρεσε αμέσως το κολιέ στον λαιμό 

Και με μια βουτιά προκάλεσε στη θάλασσα, μεγάλο πανικό. 

Ο πειρατής όμως ήταν έμπειρος πολύ.

Δάμαζε τα κύματα σαν σέρφερ στην Καραϊβική. 

Τα κύματα τον βοήθησαν να φτάσει στο κάστρο πιο κοντά,

η Δάφνη έπρεπε τώρα κάτι να σκεφτεί προτού να είναι αργά. 

Φόρεσε γρήγορα το δαχτυλίδι το χρυσό 

Και αμέσως μεταμορφώθηκε σε χταπόδι γιγάντιο και τρομερό. 

Σήκωσε με τα πλοκάμια του το καράβι του πειρατή 

Και του είπε να γυρίσει πίσω, στο βυθό να μην βρεθεί. 

Ο πειρατής όμως δεν σήκωνε απειλές 

Και κοιτούσε το γιγάντιο χταπόδι σαν να ήτανε μεζές. 

Με το μεγάλο του σπαθί άρχιζε να κόβει κρεμμύδια σε κομματάκια 

<<Να σε φάω άραγε>>, αναφώνησε, <<με κρασί ή στα καρβουνάκια? >>

Το χταπόδι μόλις άκουσε τα λόγια του αυτά 

Άφησε το καράβι και πήγε στη στεριά. 

Τα δύο κορίτσια τότε δεν είχαν άλλη επιλογή 

Μια από αυτές θα έβαζε το μαγικό στέμμα και ότι βγει! 

Η Χρύσα που ακόμη ήταν περίεργη πολύ 

Είπε ότι θα το φορέσει αυτή ανυπομονώντας σε κάτι καλό να μεταμορφωθεί. 

Έτσι μόλις έβαλε το στέμμα στα μακριά της τα μαλλιά 

Μεταμορφώθηκε σε έναν πελώριο δράκο με μακριά ουρά. 

Πλησίασε τον πειρατή και απτό στόμα έβγαλε φωτιά 

Ο πειρατής μόλις τον αντίκρισε το βάλε στα πόδια και έφυγε μακριά. 

<<Ζήτω!!!>> Αναφωνήσαν οι δύο αδερφές, για τη νίκη τους αυτή. 

Και άκουσαν τη μαμά τους να φωνάζει απτου κάστρου την αυλή. 

<<Κορίτσια, έτοιμο το φαγητό ελάτε να φάμε όλοι μαζί 

Είμαι σίγουρη μετά το μπάνιο θα πεινάτε πάρα πολύ. >>

Τα κορίτσια όντως πεινούσαν αρκετά 

Έφτασαν γρήγορα στο κάστρο, αφού είχαν κρύψει πρώτα τα χρυσαφικά. 

Η μαμά Βασίλισσα είχε στρώσει τη τραπεζαρία 

Τα δύο κορίτσια άρχισαν να τρώνε με μεγάλη λαιμαργία. 

<<Που είναι οι δύο γοργόνες μου>>, ήρθε και ρώτησε ο μπαμπάς τους ο Βασιλιάς, <<σας ετοίμασα έναν καλό μεζέ >>

Κι έφερε στο πιάτο έναν τεράστιο χταποδοκεφτέ. 

Τα δύο κορίτσια κοιτάχτηκαν όλο νόημα και γέλασαν κρυφά 

Είπαν να δοκιμάσουν λίγο, μη στεναχωρήσουν τον καλό τους τον μπαμπά. 

Ο μπαμπάς όμως μπερδεύτηκε και έβαλε πιπέρι αρκετό 

Και άρχισαν όλοι να βγάζουν φωτιές απτό στόμα τους, σαν τον δράκο τον φοβερό. 

Κι έτσι γλυκά τελειώνει αυτό εδώ το παραμυθάκι,  οι δύο αδερφούλες ανυπομονούσαν να ξαναπάνε στην θάλασσα για βουτιά 

Αφορμή ψάχνανε.... για να ξαναφορέσουνε τα μαγικά χρυσαφικά… 

***********************************

Μην ξεχάσετε να κάνετε εγγραφή στο κανάλι του Παραμυθόσαυρου εδώ.