Ο Βασιλιάς Στέλιος

Ένα παραμυθάκι για τον μικρό Στέλιο, τις αδερφές του Μαρία και Χριστίνα. Του Στέλιου του αρέσει πολύ να είναι στρατιώτης. Ο Μπαμπάς και η μαμά, είναι πάντα δίπλα του για να τον υποστηρίξουν σε ότι και να κάνει. 


 

**************************


Μια φορά κι έναν καιρό

Σε ένα μακρινό χωριό, 

Ζούσε μια μάγισσα σε έναν πύργο ψηλό 

Που είχε για φρουρό έναν δράκο τρομερό. 


Η μάγισσα ήθελε να καταστρέψει το δάσος και την ομορφιά του 

Ο δράκος δεν άφηνε τίποτε όρθιο, σε κάθε πέρασμα του. 

Τον διέταζε να διώχνει όλα τα ζωάκια από την φωλιά 

Και έτσι το δάσος ερήμωνε σιγά σιγά. 


Προσπάθησαν να τον νικήσουν πολλοί πολεμιστές 

Μα οι ήττες τους ήταν ήδη αρκετές. 

Οι καλύτεροι στρατιώτες του βασιλιά πολέμησαν πρώτη γραμμή 

Μα ο δράκος τους νικούσε και αυτούς, μόνο με μια του πνοή. 


Οι κάτοικοι άρχισαν να φοβούνται την μάγισσα πολύ 

Και έτσι την άφηναν αυτή να διοικεί. 

Μέχρι να βρεθεί λύση να την διώξουν από εκεί. 

Ο Βασιλιάς και οι ακόλουθοι του είχαν φύγει και το κάστρο είχε ερημωθεί. 


Όμως σε ένα μικρό σπιτάκι που ήταν πίσω απτην πλαγιά. 

Τα ζωάκια βρίσκανε εκεί καταφύγιο και παρηγοριά. 

Η οικογένεια που Ζούσε εκεί, είχε τόσο μεγάλη καρδιά 

Μεγάλωναν με αγάπη τα τρία τους παιδιά. 

Ήταν δεμένη και αγαπημένη και τίποτα δεν την τρόμαζε, στα αληθινά.

Ο ένας βοηθούσε τον άλλο, να ξεπεράσει όσες δυσκολίες συναντά. 


Ο μπαμπάς και η μαμά είχαν καθημερινά αρκετές δουλειές. 

Το χωράφι και τα ζώα τους, είχαν απαιτήσεις πολλές. 

Έτσι τα 3 αδερφάκια δεν είχαν άλλη επιλογή 

απτό να το ρίχνουν στο παιχνίδι, στου σπιτιού τους την αυλή. 


Μια μέρα ο Στέλιος έπαιζε ξιφομαχία με το ξύλινο σπαθί,

Όσο οι δύο αδερφούλες, η Μαρία και η Χριστίνα, φύτευαν λουλούδια στην αυλή. 

Ξαφνικά μια πεταλούδα εμφανίστηκε με πολύχρωμα φτερά 

Και κάθισε πάνω στης Μαρίας τα μαλλιά. 


Η Πεταλούδα άρχισε να μιλά, 

Ζήτησε βοήθεια από τα τρία παιδιά. 

Το δάσος μας, είπε, έχει μια τεράστια απειλή

Η μάγισσα διώχνει όσα ζωάκια μένουνε εκεί. 

Εξαφανίζει τα λουλούδια και τα δέντρα τα ψηλά, 

Έχει και έναν δράκο, που απτό στόμα βγάζει φωτιά. 

Έτσι καίει και χαλάει τις φωλιές

Και ολονών μας, οι αγκαλιές, είναι τώρα αδειανές. 


Ο Στέλιος μόλις το άκουσε αυτό 

Ύψωσε το σπαθί ψηλά στον ουρανό. 

Εγώ θα σε βοηθήσω, είπε δυνατά 

Πάντα ήθελα να δω έναν δράκο από κοντά. 

Σαν ιππότης που είμαι τα ζωάκια θα βοηθήσω 

Σαν στρατιώτης σωστός την μάγισσα θα νικήσω. 


Ακολούθησαν την πεταλούδα χωρίς να χάσουν ούτε λεπτό, 

Πέρασαν ένα μονοπάτι στριφογυριστό. 

Και εκεί που βγαίνουν τα μανιτάρια τα χρωματιστά 

Είδαν τον πελώριο δράκο να πετάει φωτιά. 

Φύλαγε το κάστρο της μάγισσας, που ήταν εκεί 

Που είχε μια ψηλή κατακόκκινη σκεπή. 


Ο δράκος τους είδε και πλησίασε αργά 

Την μάγισσα, είπε, να ενοχλεί ποιος τολμά; 

Ο Στέλιος εκτός από καλός στρατιώτης, ήταν πάνω απ όλα καλός αδερφός 

Για να προστατέψει τις αδερφές του, βγήκε πρώτος προς τα εμπρός. 

Μα αντί να υψώσει το σπαθί του ψηλά 

Τον δράκο κοίταξε καλά καλά. 

Του είπε τότε με την γλυκιά του την φωνή 

Γιατί ένας τόσο όμορφος δράκος, προκαλεί αυτή την καταστροφή; 

Το δάσος όλο αν κάψεις, η φύση θα καταστραφεί 

Ακόμη και το δικό σου είδος θα εξαφανιστεί. 

Η φύση και όλα τα ζωάκια αξίζουν σεβασμό και ηρεμία 

Η μάγισσα απτην άλλη προκαλεί πάντα φασαρία. 


Ο δράκος άκουσε τα λόγια του τα σοφά 

Μετάνιωσε που Υπάκουε την μάγισσα πιστά. 

Ζήτησε συγνώμη από την πεταλούδα και τα ζωάκια που είχαν μαζευτεί γύρω εκεί 

Και υποσχέθηκε πως θα βοηθήσει, η φωλιά τους πάλι να χτιστεί. 

Τα ζωάκια πανηγύρισαν από την χαρά τους

Που θα έμεναν και πάλι πίσω στα σπιτικά τους. 


Η μάγισσα όμως άκουσε τις φωνές και έτρεξε εκεί 

Τον δράκο διέταξε να χαλάσει την γιορτή. 

Δεν ήθελε να ακούει γέλια και χαχανητά. 

Ήθελε να τα διώξει όλα πέρα μακριά. 


Μα ο δράκος δεν ήταν με το μέρος της πια, 

Δεν ήθελε να ξαναβάλει πουθενά φωτιά. 

Το στόμα κρατούσε ερμητικά κλειστό, 

Ακόμη και όταν η μάγισσα για να τον δελεάσει, του πρόσφερε βανίλια παγωτό. 


Η μάγισσα τότε κατάλαβε πως έπρεπε μόνη της να αντιμετωπίσει τον Στέλιο και το ξύλινο σπαθί του, 

Και προσπάθησε να πάρει μαζί την μικρή αδερφή του. 

Όμως η μικρή Χριστίνα που ήταν ακόμη μωρό 

Είχε το δικό της συνθηματικό. 

Με ένα κλάμα δυνατό κάλεσε την μαμά 

Η οποία εμφανίστηκε αμέσως μπροστά και την πήρε αγκαλιά. 


Από πίσω ακολούθησε και ο μπαμπάς απορημένος 

Τι γίνεται εδώ πέρα, είπε ξαφνιασμένος. 

Ο Στέλιος του διηγήθηκε τι είχε συμβεί 

Η μάγισσα όμως είχε προλάβει να τραπεί σε φυγή. 


Ο Στέλιος ζήτησε από τους γονείς του να πάρουνε στο σπίτι τους και τον δράκο, 

Ήταν σίγουρος πως θα έκανε καλή παρέα με τον τράγο. 

Ο μπαμπάς του δέχτηκε, δεν είχε και άλλη επιλογή 

Ήταν περήφανος που ο Στέλιος βοηθούσε το κάθε πλάσμα που υπάρχει στην γη. 


Ο δράκος έγινε φίλος με όλα τα ζωάκια που είχαν στην αυλή 

Τον συμπάθησαν ακόμη και οι κάτοικοι του χωριού που ζούσαν εκεί. 

Τα ζωάκια άρχισαν σιγά σιγά να ξανακάνουν τις φωλιές τους από την αρχή

Και είχαν γίνει όλοι μια οικογένεια καλή.

Η μάγισσα όμως όλο αυτό τον καιρό δεν έπαψε να τους παρατηρεί 

Ήταν σίγουρη πως ο δράκος θα τους έφερνε την καταστροφή. 

Ξαφνιάστηκε που είδε ότι με αγάπη και υπομονή 

Άνθισε πάλι ότι είχε, απτον δράκο καεί. 

Ήταν περίεργη να μάθει πως αυτή η οικογένεια το κατάφερε αυτό 

Γιαυτό αποφάσισε να πάει έξω απτό σπιτάκι τους το μικρό. 


Εκεί είδε τον Στέλιο να παίζει ξιφασκία με τον μπαμπά

Και πιο δίπλα η μαμά του να έχει τα κορίτσια αγκαλιά. 

Αμέσως μελαγχόλησε και ζήτησε συγνώμη πραγματικά 

Θυμήθηκε την δική της οικογένεια και πως θα ήθελε να αποκτήσει και την δική της πια. 

Είχε γλυκάνει η καρδιά της δίχως αμφιβολία 

Και πήγε ευθύς και διέκοψε την Ξιφασκία. 


Ζήτησε από τον Στέλιο να αναλάβει το κάστρο του και να διοικεί αυτός όλο το χωριό 

Αυτή είχε κλείσει ήδη εισιτήριο αεροπορικό. 

Του είπε θα γίνεις σίγουρα ένας σωστός Βασιλιάς, 

Μιας και ξέρεις σαν καλός στρατιώτης να πολεμάς 

Και σαν ιππότης όλους να τους βοηθάς. 


Ο Στέλιος όμως δεν ήταν σίγουρος για το αν ήθελε να γίνει Βασιλιάς

Ήταν σίγουρα Ιππότης στα μάτια του μπαμπά και της μαμάς.

Μια τέτοια απόφαση, μεγάλη και σημαντική

Ήθελε στα αλήθεια τον χρόνο του, να το σκεφτεί. 


Ο μπαμπάς και η μαμά του είπαν πως θα είναι πάντα δίπλα του, σε ότι και αν αποφασίσει 

Και πως είναι σίγουροι ότι θα βρει την λύση. 

Του έδωσαν μια μόνο σημαντική συμβουλή,

να μάθει να μιλάει σωστά και να μορφωθεί.

Με τα λόγια του να μάθει να πολεμάει τον εχθρό

Γιατί οι λέξεις είναι όπλο δυνατό. 

Και αφού κατάφερε να ηρεμήσει έναν ολόκληρο δράκο με μια του συνομιλία, 

Τότε σίγουρα θα τα βγάλει πέρα σε κάθε δυσκολία. 


Ο Στέλιος χαμογέλασε και τους έκανε μια μεγάλη αγκαλιά 

Πάντα Εμπιστευόταν τους γονείς του με τα μάτια κλειστά. 

Δεν μπορούσε άλλωστε να μην δεχτεί την πρόταση αυτή 

Οι δύο αδερφές του είχαν ήδη πριγκίπισσες ντυθεί! 


Κι έτσι γλυκά τελειώνει το παραμυθάκι αυτό 

Ο Στέλιος έγινε ο Βασιλιάς σε τούτο το χωριό. 

Διοικούσε σωστά και ήταν σε όλους πολύ αγαπητός 

Ήταν δίκαιος και στα καθήκοντα του πιστός. 

Είχε πάντα στο πλευρό του, τους καλύτερους συμβούλους για ζητήματα σημαντικά 

Που ήταν φυσικά ο μπαμπάς και η μαμά. 

Οι αδερφές του ανέλαβαν την προστασία του δάσους από τις φωτιές 

Φυτεύαν συνέχεια νέα λουλούδια και δέντρα και πρόσεχαν τις φυλλωσιές. 

Ο Στέλιος απολάμβανε την νέα του δουλειά 

Και στον ελεύθερο χρόνο του, ανέβαινε στον πιστό του φίλο τον δράκο και πέταγαν ψηλά. 


Όσο για την μάγισσα είχε παντρευτεί τον πυροσβέστη του χωριού και κάνανε πολλά παιδιά 

Γιατί κατάλαβε πως το δέσιμο της οικογένειας είναι στ’αλήθεια πιο ζεστό και απτην φωτιά.


*************************************

Σε περίπτωση που επιθυμείτε να αποκτήσετε το παραμύθι μας σε εικονογραφημένο εκτυπώσιμο αρχείο, μπορούμε να σας το έτοιμασουμε έναντι ενός μικρού ποσού.

Γίνονται αλλαγές και στο όνομα ή και στην πλοκή. 

 

Θα σας στείλουμε σε pdf αρχείο το παραμύθι, το οποίο μπορείτε να το διαβάσετε σαν e-book ή να το εκτυπώσετε σε τυπογραφείο σε ότι χαρτί επιθύμειτε με δικά σας έξοδα. 


Τα προσωποποιημένα παραμύθια είναι ένας ιδιαίτερος και μοναδικός τρόπος να περάσετε κάποιο μήνυμα στα αγαπημένα σας πρόσωπα.

 


Μην ξεχάσετε να κάνετε εγγραφή στο κανάλι του Παραμυθόσαυρου εδώ. 

Πνευματικά Δικαιώματα Εμμανουέλα Θεοχαροπούλου ©2021


Print Friendly and PDF

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου