Ένα παραμυθάκι για τον μικρό Βασίλη, που του αρέσουν οι μπάλες, ο λύκος και το νερό. 

Για να το ακούσετε πατήστε εδώ.

*******************************

Μια φορά κι έναν καιρό,

σε ένα μακρινό χωριό,

ζούσε ένα αγοράκι μικρό,

που του άρεσε πολύ να παίζει με το νερό.

Όπου έβρισκε ευκαιρία έκανε βουτιά,

στη μπανιέρα, στην πισίνα ακόμη και σε λακκούβες με νερά.

Μια μέρα πήρε την μπάλα του και πήγε να παίξει στο δασάκι,

θα πήγαινε για κολύμπι και στο ποταμάκι. 

Μα καθώς περπατούσε στο μονοπάτι το στριφογυριστό,

έπεσε πάνω σε έναν λύκο μεγάλο και τρομερό. 

Όμως δεν φοβήθηκε καθόλου και συστήθηκε ευθύς,

<<Γειά σου, είμαι ο Βασίλης και είμαι πρώτος κολυμβητής.

Έλα και εσύ μαζί μου να κολυμπήσουμε παρέα,

θα περάσουμε πάρα πολύ ωραία>>.

Ο λύκος του απάντησε <<θα το ήθελα πολύ, 

αλλά αποφεύγω να βουτάω όταν τρώω πολύ φαΐ. 

Σήμερα ειδικά έφαγα αρκετά,

νιώθω σαν να κατάπια πέτρες και φούσκωσε η κοιλιά>>.

Ο Βασίλης τον αποχαιρέτισε και συνέχισε την πορεία,

συνάντησε 7 κατσικάκια στη γωνία. 

Σίγουρα είχαν κάνει στον λύκο κάποια σκανταλιά,

γι'αυτό γελούσαν όλα τους, λίγο πονηρά. 

Έφτασε στο ποταμάκι και πήγε για βουτιά,

κολυμπούσε και έπαιζε στα καταγάλανα νερά. 

Ένα ελαφάκι που ήταν πιο εκεί,

νεράκι, έσκυψε, δροσερό να πιει. 

Ο Βασίλης βγήκε απ'τό νερό να γυρίσει στο σπιτάκι και τίναξε τα μαλλιά.

Μα τι να δεί! Η μπάλα του δεν ήταν εκεί, είχε βγάλει φτερά. 

Άρχισε να ρωτάει τα ζωάκια που ήταν εκεί, αν την είχαν δει πουθενά,

η κουκουβάγια ανασήκωσε απορημένη τα φτερά. 

Συνάντησε μια αλεπού και της φώναξε από μακριά,

<<Ει αλεπού μήπως είδες τη μπάλα μου πουθενά; >>

Η αλεπού δεν την είχε δει στα αλήθεια 

Κι ας την φωνάζουν όλοι πονηρή, στα παραμύθια. 

<<Ρώτα το λιοντάρι>>, του είπε, <<που βλέπει τα πάντα στο δάσος αυτό.

Είμαι σίγουρη θα βρει τον ένοχο στο λεπτό>>.

Ο Βασίλης πήγε έξω από του λιονταριού τη σπηλιά 

και φώναξε πάρα πολύ δυνατά. 

<<Λιοντάρι, βασιλιά του δάσους εσύ, 

ψάχνω τη μπάλα μου, μια ασπρόμαυρη και στρογγυλή.

Μήπως την πήρε το μάτι σου πουθενά εδώ,

δεν θυμάμαι που την άφησα, το ομολογώ>>. 

Ο Βασιλιάς του δάσους, το λιοντάρι βγήκε από τη σπηλιά,

του είπε <<όχι όχι δεν την είδα πουθενά. 

Μήπως ο ελέφαντας την πήρε, πήγαινε να τον ρωτήσεις,

εκεί στο τέρμα του μονοπατιού θα τον συναντήσεις>>. 

Ο Βασίλης πήγε γρήγορα τον ελέφαντα να βρει,

που έπινε λεμονάδα με την Καμηλοπάρδαλη τη ψηλή. 

<<Όχι όχι δεν την είδαμε>>, απάντησαν και οι δύο δυνατά 

<<Πήγαινε να ρωτήσεις τον κροκόδειλο με την μακριά ουρά>>. 

Ο Βασίλης κατηφόρισε και πήγε στην άκρη του ποταμού, τον κροκόδειλο να βρει,

μα αυτός μόλις γύρναγε από την λαϊκή.

<<Όχι δεν την είδα πουθενά>>, είπε ξαφνιασμένος,

συνέχισε τον δρόμο του γιατί με ψώνια ήταν φορτωμένος. 

Ο Βασίλης τότε σήκωσε τα χέρια ψηλά,

<<Η μπάλα μου χάθηκε πλέον για τα καλά >>.

Αποφάσισε να γυρίσει πίσω χωρίς αυτή,

έλα όμως που χάθηκε και αυτός και δεν θυμόταν του γυρισμού την διαδρομή. 

Τότε εμφανίστηκε μπροστά του πάλι ο λύκος ο καψερός,

που ως γνωστόν ήταν λαίμαργος και φαγανός.

<<Βασίλη, Βασίλη>> του φώναξε κρατώντας την κοιλιά. 

<<Σε παρακαλώ βοήθησε με, συγνώμη σου ζητάω>>, είπε μετανιωμένος πικρά. 

<<Προηγουμένως σου είπα ψέματα για τη μπάλα σου, ότι δεν την είχα δει,

αλλά η αλήθεια είναι ότι την έφαγα, γιατί την πέρασα για νόστιμο φαΐ. 

Και τώρα πονάει η κοιλιά μου>>, είπε και έκανε <<Αουυυυυυυ

Άσε που ήταν άγευστη πολύ, σαν σόλα παπουτσιού>>. 

Ο Βασίλης έμεινε με το στόμα ανοιχτό,

και πήγε γρήγορα να φωνάξει το γιατρό. 

Η κουκουβάγια του έδειξε το δρόμο για το γυρισμό,

και έφτασε πίσω στο χωριό μέσα σε ένα λεπτό. 

Ο Γιατρός ήρθε γρήγορα και με τα δικά του μαγικά,

έβγαλε τη μπάλα και τον έκανε καλά. 

Ο Βασίλης είπε στον λύκο να είναι πιο προσεκτικός με το φαγητό,

και τον κάλεσε σε αγώνα ποδοσφαιρικό. 

Του είπε για να βγάλεις απτό νου σου το φαγητό 

Θα πρέπει λίγο να αθλήσεις σώμα και μυαλό. 

Τα ζώα του δάσους χωρίστηκαν σε δύο ομάδες και ξεκίνησαν τον αγώνα,

έχοντας τα λόγια του Βασίλη για πρώτο κανόνα. 

Με το ποδόσφαιρο όντως γυμνάζεις σώμα και μυαλό,

δεν είναι απλά ένα πρωτάθλημα ευρωπαϊκό. 

Ο Βασίλης με τη μπάλα, τους έδειξε κόλπα φοβερά,

τη μπάλα πάσαρε στον κροκόδειλο, και αυτός έβαλε γκολ με τη μεγάλη του ουρά. 

Ο αγώνας τελείωσε ισοπαλία, με τον λύκο στο τέρμα να αποκρούει τη μπάλα με την κοιλιά,

αφήνοντας την χελώνα πιο πίσω ακόμη να την κυνηγά. 

Ο λύκος ευχαρίστησε τον Βασίλη για όλο αυτό,

και από εκείνη τη μέρα παίζανε μπάλα στο μονοπάτι το στριφογυριστό. 

Ο λύκος έγινε άσσος στο ποδόσφαιρο και έβγαινε πάντα νικητής,

έγινε από όλα τα ζωάκια εκεί, ο καλύτερος αθλητής. 

Σταμάτησε να είναι λαίμαργος και να τρώει ότι βρει

και από τότε ξεκίνησε και υγιεινή διατροφή. 

Μετά από κάθε αγώνα, ο Βασίλης έλεγε στα ζώα να κάνουν στο ποτάμι μια μεγάλη βουτιά,

όσο ο λύκος μοίραζε αυτόγραφα στα 7 κατσικάκια τα μικρά. 

Και έτσι γλυκά τελειώνει το παραμυθάκι αυτό,

και ο Βασίλης με τόση προπόνηση ήταν έτοιμος για το κύπελλο το Ευρωπαϊκό.

*****************************************

Σε περίπτωση που επιθυμείτε να αποκτήσετε το παραμύθι μας σε εικονογραφημένο εκτυπώσιμο αρχείο, μπορούμε να σας το έτοιμασουμε έναντι ενός μικρού ποσού.

Θα σας στείλουμε σε pdf αρχείο το παραμύθι, το οποίο μπορείτε να το διαβάσετε σαν e-book ή να το εκτυπώσετε σε τυπογραφείο σε ότι χαρτί επιθύμειτε με δικά σας έξοδα. 

 Μην ξεχάσετε να κάνετε εγγραφή στο κανάλι του Παραμυθόσαυρου εδώ. 

Πνευματικά Δικαιώματα Εμμανουέλα Θεοχαροπούλου ©2021