Ένα παραμυθάκι για τον Χριστόφορο που του αρέσει η θάλασσα, οι βόλτες, όλων των ειδών τα οχήματα, να σκαρφαλώνει παντού και γενικά να ζει επικίνδυνα!!! Είναι 2 χρόνων.
*********************************
Μια φορά κι έναν καιρό,
σε ένα κάστρο πολύ παλιό,
που βρισκόταν σε μια πόλη, μακριά από εδώ,
ζούσε ένα αγοράκι μικρό.
Ο Χριστόφορος ήταν γεννημένος ιππότης.
Υπάκουε στου βασιλιά μπαμπά τις εντολές, σαν σωστός στρατιώτης.
Είχε τεράστια καρδιά και ήταν σε όλους αγαπητός,
ήταν της μαμάς Βασίλισσας, ο πιο πολύτιμος θησαυρός.
Μα εκεί στο κάστρο ο μπαμπάς
είχε πολλές δουλειές, μιας και ήταν βασιλιάς.
Ετσι ο Χριστόφορος έβρισκε κάθε μέρα ιδέες για παιχνίδι φοβερές,
του άρεσαν πολύ, αλήθεια, όλες οι σκανταλιές.
Να σκαρφαλώνει στα δέντρα και με τα κιάλια τα πλοία να παρατηρεί,
ήθελε τόσο πολύ να δει έναν αληθινό πειρατή.
Ένα απόγευμα σκαρφάλωσε στον πιο ψηλό πύργο του κάστρου, σαν μαϊμού.
Εκεί άκουσε θόρυβο ενός ποντικιού.
Υπήρχε πολύ σκόνη μιας και κάνεις δεν είχε μπει εκεί εδώ και καιρό,
οι αράχνες είχαν φτιάξει έναν τεράστιο ιστό.
Καθώς ψαχούλευε τα πράγματα με προσοχή,
βρήκε ένα πάρα πολύ παλιό κουτί.
Το άνοιξε αμέσως χωρίς να χάσει ούτε ένα λεπτό
και τότε έμεινε με το στόμα ανοιχτό.
Βρήκε έναν χάρτη θησαυρού και την φωτογραφία ενός πειρατή.
Αμέσως αναγνώρισε τη διαδρομή και το νησί.
Το είχε δει με τα κιάλια αρκετές φορές όταν πήγαινε για βουτιά,
ήταν ένα μικρό νησάκι πιο πέρα στα ανοιχτά.
Αμέσως του ήρθε ιδέα φοβερή.
Να πάρει την βάρκα του μπαμπά του και να πάει να το βρει.
Ο Χριστόφορος ήταν πρώτος σε κάθε είδους περιπέτεια και σε επικίνδυνη αποστολή,
θα έβρισκε σίγουρα το θησαυρό στο πι και φι.
Πήρε την βαρκούλα και άρχισε κουπί,
είχε μελετήσει καλά του χάρτη τη διαδρομή.
Διέσχισε τη θάλασσα, αψηφώντας τα κύματα τα μεγάλα,
στο πλοκάμι ενός τεράστιου καλαμαριού, έκανε τραμπάλα.
Έπεσε στη θάλασσα και άρχισε να κολυμπά,
ένας μεγάλος καρχαρίας άρχισε να τον κυνηγά.
Μα ο Χριστόφορος έφτασε στο νησί σώος και αβλαβής,
μιας και ήταν πολύ καλός κολυμβητής.
Ακολούθησε καλά τα χνάρια του χάρτη και άρχισε να σκάβει στο σωστό σημείο,
που βρισκόταν δίπλα από ένα περίεργο μνημείο.
Βρήκε το σεντούκι και το άνοιξε προσεκτικά
και είδε μέσα νομίσματα και κοσμήματα παλιά.
Χάρηκε τόσο πολύ που βρήκε το θησαυρό,
αυτή η περιπέτεια του βγήκε σε καλό.
Μα ξαφνικά μέσα στο σεντούκι βρήκε μια φωτογραφία,
που είχε μέσα μια πολύ γνώριμη φυσιογνωμία.
Ήταν ένας πειρατής με μαύρο καπέλο και κόκκινη στολή,
είχε μεγάλα μούσια και ένα μακρύ σπαθί.
Τον κοίταξε καλά καλά, κάπου τον είχε ξαναδεί
Μα ναι! Τον αναγνώρισε, ήταν ο μπαμπάς του με την αποκριάτικη στολή.
Έτρεξε γρήγορα στη βάρκα και έκανε κουπί,
γύρισε πίσω στο κάστρο τον μπαμπά του για να βρει.
<<Μπαμπά βρήκα το μυστικό σου>>, είπε δυνατά.
<<Είσαι στα αλήθεια πειρατής, τέρμα πια τα μυστικά>>.
Ο μπαμπάς απόρησε με όλο αυτό,
μα μόλις είδε την φωτογραφία έμεινε με το στόμα ανοιχτό.
Δεν ήταν αυτός ντυμένος πειρατής, αλλά ο δικός του ο μπαμπάς, που έμοιαζαν πολύ!
<<Μα τότε αυτό...>>, είπε ο μπαμπάς , <<δεν ήταν αποκριάτικη στολή.
Ο παππούς ήταν στ’αλήθεια πειρατής σωστός,
σ’όλο τον κόσμο, πέρα ως πέρα πρέπει να ήταν ξακουστός.>>
Του έλεγε ιστορίες όταν ήταν μικρό παιδί,
πως είχε κρύψει όλο το θησαυρό σε ένα μικρό νησί.
Μα σαν παιδί που ήταν δεν πίστευε καμία ιστορία,
νόμιζε ότι ήταν όλα στη δική του φαντασία.
Ο Χριστόφορος έτρεξε με τον μπαμπά στον πύργο τον ψηλό,
εκεί του έδειξε με τα κιάλια το νησί που βρήκε το θησαυρό.
Καθώς ψαχούλευαν τα πράγματα εκεί,
βρήκε παλιά αντικείμενα του παππού, που είχε καιρό να δει.
Φωτογραφίες, ένα κλουβί από πουλί και μια πυξίδα χρυσή,
μόλις την είδε θυμήθηκε τα χρόνια που ήταν παιδί.
Με τον παππού πήγαιναν βαρκάδα καθημερινά
και πάντα είχε στον ώμο του έναν παπαγάλο να μιλά.
Θυμήθηκε που ψάρευαν παρέα στα ανοιχτά,
η γιαγιά του μαγείρευε τέλεια όλα τα θαλασσινά.
Εικόνες, μυρωδιές και αναμνήσεις γλυκές του ήρθαν στο μυαλό.
Ο παππούς είχε κρύψει καλά αυτό το μυστικό.
Όμως χάρη στον Χριστόφορο βρέθηκε ο θησαυρός,
ένα είναι σίγουρο πως θα γινόταν και ο ίδιος πειρατής σωστός.
Τη θάλασσα λάτρευε εξάλλου πάρα πολύ
και ήταν πάντα έτοιμος για κάθε είδους επικίνδυνη αποστολή.
Μαζί με τον μπαμπά Βασιλιά πήγαν στο νησί να πάρουν το θησαυρό,
θα ετοίμαζαν γιορτή για όλο το χωριό.
Ο μπαμπάς αποφάσισε να αφήσει για λίγο τα καθήκοντα του σαν βασιλιάς και να αποκτήσει ωραίες αναμνήσεις με το δικό του γιο.
Ο Χριστόφορος σαν σωστός ιππότης μοιράσε το θησαυρό σε όλο το χωριό.
Όσο η μαμά του Χριστόφορου ετοίμαζε το γιγάντιο καλαμάρι που έπιασαν ψητό.
Έτσι γλυκά τελειώνει το παραμυθάκι αυτό,
ο Χριστόφορος με τον μπαμπά του έδειξαν σε όλο το χωριό,
πως ο πιο πολύτιμος θησαυρός δεν είναι τα χρήματα και τα χρυσαφικά,
αλλά οι αναμνήσεις που σου μένουν από τον μπαμπά και τη μαμά.
*******************************
Για να αποκτήσετε το παραμύθι αυτό σε εικονογραφημένο εκτυπώσιμο αρχείο επισκεφθείτε και γίνετε μέλος στην ομάδα μας στο Facebook "Ελληνικά παιδικά παραμύθια" . Εκεί στο μενού "Αρχεία" θα βρείτε όσα παραμύθια υπάρχουν σε pdf, έτσι θα μπορείτε να τα διαβάσετε σαν ebook ή να τα εκτυπώσετε.
Αν θέλετε κι εσείς το δικό σας παραμυθάκι με το όνομα του παιδιού σας και οποίο θέμα θέλετε, μπορείτε να κάνετε μια προπαραγγελία στέλνοντας μήνυμα στην σελίδα μας στο Facebook ή στο Instagram.
Εδώ μπορείτε να δείτε και την λίστα αναμονής για τα προσωποποιημένα παραμύθια μας.
Για να διαβάσετε περισσότερα προσωποποιημένα παραμύθια πατήστε στην αντίστοιχη καρτέλα που βρίσκεται στο μενού μας.
Μην ξεχάσετε να κάνετε εγγραφή στο κανάλι του Παραμυθόσαυρου εδώ.
Πνευματικά Δικαιώματα Εμμανουέλα Θεοχαροπούλου ©2021



Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου