Η Βασιλική είναι 3,5 χρονών και της αρέσουν οι νεράιδες, οι πριγκίπισσες και η Πέππα! Έχει έναν μικρότερο αδερφό που τον λένε Παντελή 1,5 χρονών.
*****************************************
Μια φορά κι έναν καιρό
Σε ένα μακρινό χωριό
Υπήρχε ένα κάστρο πολύ παλιό
Για τις νεράιδες που ζούσαν εκεί γύρω ήταν ξακουστό.
Οι Νεράιδες έδιναν χρώμα και γέλιο στο χωριό
Φρόντιζαν το κάθε σπίτι να είναι πάντα καθαρό.
Ρούχα καθαρά χωρίς βρωμιές
Κάθε αυλή να έχει λουλούδια με γλάστρες χρωματιστές.
Όμως αν και οι νεράιδες είχαν πολύ δουλειά
Φρόντισαν όλοι πλυντήρια να αποκτήσουν, με πολλά απορρυπαντικά.
Τα ρούχα σε όλους να είναι πάντα καθαρά
Μια μέρα όμως εξαφανίστηκαν έτσι μαγικά.
Οι Νεράιδες είχαν καιρό στο χωριό να εμφανιστούν
Τα χρόνια περνούσαν και όλοι σταμάτησαν γι’ αυτές να μιλούν.
Έτσι μια κακιά βασίλισσα που ζούσε εκεί
Βρήκε ευκαιρία, όλους να εκμεταλλευτεί.
Άρχισε να διοικεί όλο το χωριό
Διέταξε να εξαφανιστεί οτιδήποτε χρωματιστό.
Δεν ήθελε να βλέπει λουλούδια χρωματιστά.
Ήθελε να είναι όλα μαύρα και μουντά.
Μπουγάδα απλωμένη σαν έβλεπε με ρούχα καθαρά
Με λάσπες τα λέρωνε και έφευγε στα κρυφά.
Εμπόδια στο δάσος έβαλε πολλά
Οι Νεράιδες να μην μπορέσουν να επιστρέψουν ξανά.
Τις πήρε και τις έκλεισε σε ένα κουτί
το έκρυψε καλά, κανείς ποτέ να μην τις βρει.
Έτσι δεν άργησαν όλοι στο χωριό
Να μην έχουν χρώμα ούτε για δειγματισμό.
Να φοβούνται τα ρούχα τους μην λερωθούν
Μιας και τα πλυντήρια τους έπαψαν να λειτουργούν.
Μια μέρα η Βασιλική, ένα κοριτσάκι που ζούσε στο χωριό
Μαζί με τον Παντελή, τον μικρό της αδερφό.
Μια βόλτα πήγαν στο δάσος το πυκνό
Βρήκαν μια λακκούβα με νερό και άρχισαν το χοροπηδητό.
Σαν την Πέππα με τον Τζορτζ πηδούσαν και γελούσαν δυνατά,
Στην λάσπη κυλούσαν σαν γουρουνάκια μικρά.
Τα ρούχα τους είχαν λερωθεί για τα καλά
Ωχ, είπε η Βασιλική, πρέπει να τα καθαρίσουμε πριν τα δει η μαμά.
Τρέξανε γρήγορα σε ένα ποτάμι που ήταν πιο εκεί
Τα ρούχα να ξεπλύνουν απτην λάσπη την πολλή.
Μα την ώρα που ετοιμαζόταν να κάνουνε βουτιά
Είδαν κάτι και έμειναν με τα μάτια γουρλωτά.
Ένα μικρό κουτί ξεπρόβαλε στην όχθη του ποταμού
Η Βασιλική πλησίαζε διστακτικά, καλού κακού.
Δεν ήξερε τι θα έβρισκε μέσα στο κουτί
Το πήρε προσεκτικά και το έβαλε στο αυτί.
Εκεί άκουσε τρεις νεραιδούλες να συνομιλούν
Τρόπο έψαχναν έξω από το κουτί να βγουν.
Φαινόταν πολύ ανήσυχες και προβληματισμένες
Μια νεράιδα από αυτές έλεγε πως είναι απτον κόσμο πλέον ξεχασμένες.
Η Βασιλική προσπάθησε να ανοίξει το κουτί προσεκτικά
Ο Παντελής όμως έκανε τότε μια βουτιά.
Πιτσίλισε νερά τις νεραιδούλες και την Βασιλική
Οι Νεράιδες βγήκαν απτό κουτί και γέλασαν πολύ.
Είχαν στ’αλήθεια χρόνια να πλυθούν καλά
Κι είχαν αρχίσει να μυρίζουν περίεργα τα διάφανα τους φτερά.
Ευχαρίστησαν την Βασιλική που τις απελευθέρωσε και κάναν μια βουτιά
γρήγορα ξεκίνησαν να πετάξουν πέρα μακριά.
Μα η Βασιλική φώναξε, σταθείτε μην φοβάστε, μου ήρθε μια ιδέα φοβερή.
Πρέπει να μας βοηθήσετε να ξαναβρεί το χωριό την φήμη του την καλή.
Πρέπει την κακιά Βασίλισσα να διώξουμε από εδώ
Γιατί αλλιώς το χωριό μας δεν θα ξαναγίνει καθαρό.
Οι Νεράιδες ακολούθησαν την Βασιλική και τον Παντελή
Η κατάσταση στο χωριό ήταν όντως απελπιστική.
Διοργανώσαν μια μεγάλη γιορτή
Και αυτόν που θα είχε την καθαρότερη χρωματιστή στολή, θα έβγαζαν νικητή.
Όλοι στο χωριό μόλις άκουσαν τα βραβεία
Άρχισαν να προετοιμάζονται για τον διαγωνισμό με μεγάλη μαεστρία.
Μα η κακιά η Μάγισσα είχε εξαφανίσει όλα τα υφάσματα τα χρωματιστά
Δεν υπήρχε δείγμα ούτε από μια μπογιά.
Έτσι όλοι άρχιζαν να ράβουν πρόχειρα τις στολές
Χρησιμοποιώντας χρωματιστά φύλλα από τις φυλλωσιές.
Άλλοι χρησιμοποιούσαν φρούτα και λαχανικά
Για να κάνουν αυτοσχέδια νερομπογιά.
Η μαμά της Βασιλικής και του Παντελή, έβρασε παντζάρια κόκκινα και ζουμερά
Με κόκκινο νερό έπλενε τα ρούχα τα λευκά.
Έτσι τα ρούχα τους έγιναν ροζ και τα φόρεσαν με χαρά
Και έτσι έμοιαζαν με γουρουνάκια αληθινά.
Μαζεύτηκαν όλοι στην πλατεία του χωριού να βγάλουν τον νικητή με την καλύτερη στολή
Η κακιά Βασίλισσα μόλις είδε τα χρώματα είχε ζοριστεί.
Πλησίασε την πλατεία φορώντας το φόρεμα της το γκρι
Μα μόλις αντίκρυσε τις νεράιδες έτρεξε να κρυφτεί.
Οι Νεράιδες όμως την πρόλαβαν και την έβαλαν να διορθώσει όλη την ζημιά
Το φόρεμα της το κάνανε παρδαλό με τα δικά τους μαγικά.
Μα σαν είδε τον εαυτό της στον καθρέφτη απόρησε πολύ
Αχ, είπε, πως μου πάει τελικά το κόκκινο με το πορτοκαλί.
Ζήτησε συγνώμη μετανιωμένη από όλο το χωριό
Στην πλατεία πρώτη έσυρε τον χορό.
Ήρθε η ώρα να βγάλουν νικητή με την καλύτερη στολή
Η Βασιλική άρχισε να χοροπηδάει και να γελάει στα νερά με τον Παντελή.
Μα αντί όλοι να τρομάξουν που λέρωναν την στολή
Άρχισαν να χοροπηδάνε όλοι μαζί.
Ήταν στ’αλήθεια τόσο αστείο και διασκέδασαν σαν παιδιά όλοι εκεί
Γιαυτό και ψήφισαν νικητές τα ροζ γουρουνάκια με την ουρά την στριφογυριστή.
Η Βασίλισσα έδωσε το βραβείο στην Βασιλική και τον Παντελή
Δεν ήταν πλέον κακιά, αλλά καλή και ευγενική.
Ευχαρίστησε τα δύο αδέρφια που ελευθέρωσαν τις νεράιδες και ήρθε πάλι χρώμα στο χωριό
Και τους κέρασε όλους ένα μεγάλο πολύχρωμο παγωτό.
Όλοι άρχισαν να βάζουν χρώμα στην ζωή τους και να χαμογελούν
Τα πλυντήρια να πλένουν όλη μέρα χωρίς να σταματούν.
Η Βασιλική και ο Παντελής συνέχιζαν να πηγαίνουν στο δάσος και στην λάσπη να χοροπηδούν σαν γουρουνάκια
Καμία φορά ερχόταν και η Βασίλισσα μαζί τους, μιας και είχαν γίνει φιλαράκια.
Σύντομα το χωριό έγινε ξακουστό σε όλη τη γη
Όλοι θαύμαζαν πόσο καθαρή ήταν η περιοχή.
Κι αυτό γιατί η Βασιλική και ο Παντελής, έδειξαν σε όλους πως ακόμη και αν ποτέ με λάσπη λερωθείς
Χοροπήδα και την στιγμή κοίτα να ευχαριστηθείς.
Οι 3 Νεράιδες είχαν ανοίξει πλέον καθαριστήριο στο χωριό
Και χάρισαν στα δύο αδέρφια ένα δώρο μοναδικό.
Έχρισαν την Βασιλική Πριγκίπισσα και τον Παντελή ιππότη, και τους άφησαν να διοικούν το χρωματιστό χωριό
Μιας και η Βασίλισσα αποφάσισε να φύγει και να πάει διακοπές σε κάποιο μέρος τροπικό.
Έτσι γλυκά τελειώνει εδώ το παραμυθάκι αυτό
Τα δύο αδέρφια απολάμβαναν την ζωή τους στο κάστρο το χρωματιστό
Μα από όλους ποιο χαρούμενες ήταν πλέον οι μαμάδες
Μιας και με το καθαριστήριο των νεράιδων τέρμα οι μπουγαδομπελάδες.
*****************************************
Μην ξεχάσετε να κάνετε εγγραφή στο κανάλι του Παραμυθόσαυρου εδώ.
Πνευματικά Δικαιώματα Εμμανουέλα Θεοχαροπούλου ©2021
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου