Ένα παραμυθάκι αφιερωμένο στην πιο γλυκιά δασκάλα την κ. Βάσω, από την αγαπημένη της μαθήτρια Σταυρίνα.
************************************************
Μια φορά κι έναν καιρό
Σε ένα μακρινό χωριό
Που βρισκόταν πίσω από ένα βουνό
Δεν άκουγες ούτε γέλιο ούτε χαχανητό.
Τα παιδιά εκεί ήταν όλα σοβαρά
Δεν γνώριζαν καθόλου την παιδική χαρά
Το σχολείο ήταν βαρετό πολύ
Τα παιδιά είχαν μείνει πίσω στην αριθμητική.
Η δασκάλα εκεί ήταν πολύ αυστηρή
Όλα τα παιδιά την φοβόταν πάρα πολύ.
Η δασκάλα ήθελε τάξη και ηρεμία
Γιαυτό και δεν έδειχνε στα παιδιά καμία χειροτεχνία.
Μέχρι που μια μέρα μετακόμισε εκεί
Μια καινούργια δασκάλα με σγουρό καφέ κοντό μαλλί.
Βάσω ήταν το όνομα της το γλυκό
Και σύντομα θα έφερνε τα άνω κάτω στο χωριό.
Την πρώτη μέρα που πήγε στο σχολείο
Συστήθηκε με χαμόγελο, στα αλήθεια είχε μπρίο.
Τα παιδιά όλα την αγάπησαν και την αγκάλιασαν σφιχτά
Ακόμη και εκείνα που ήταν στην αρχή διστακτικά.
Η κ Βάσω ήξερε τραγούδια και παραμύθια ένα σωρό
Μάθαινε στα παιδιά ζωγραφική και χορό.
Δραστηριότητες και χειροτεχνίες
Έβαζε στα παιδιά απίθανες εργασίες.
Έτσι άκουγες ξανά το γέλιο απτά παιδιά
Η κ Βάσω έκανε πολύ καλή δουλειά.
Όμως σε κάποιον δεν άρεσε όλο αυτό
Και Ήθελε πάλι να διώξει το γέλιο απτό χωριό.
Ήταν η παλιά δασκάλα που δίδασκε εκεί
Που ήταν πάντα αγέλαστη και σοβαρή.
Δεν άντεχε τα γέλια από τα παιδιά
Στην κ. Βάσω ήθελε να βάλει εμπόδια πολλά.
Από τους μαρκαδόρους τους χρωματιστούς άλλαζε τα καπάκια
Και μπέρδευε των παιδιών όλα τα παπουτσάκια.
Την κόλλα άφηνε ανοιχτή να κολλήσουν των παιδιών τα δαχτυλάκια
Και έκρυβε τα παιχνίδια τους μέσα στα πολύχρωμα μπαλάκια.
Μα η κ Βάσω σε κάθε ατυχία
Έβρισκε πάντα λύση με επιτυχία.
Το γέλιο της δεν χάθηκε ποτέ από το πρόσωπο της
Ακόμη και όταν έπεσε κόλλα στο καλσόν της.
Έτσι έδειχνε καθημερινά στα παιδιά
Πως να ξεπερνούν τα εμπόδια και να κοιτάνε μπροστά.
Η παλιά δασκάλα όμως συνέχιζε να βάζει εμπόδια καθημερινά
Ήταν σίγουρη πως η κ Βάσω θα τα παρατούσε και θα έτρεχε μακριά.
Όμως η κ Βάσω είχε μεγαλώσει γενιές και γενιές
Ήταν ήδη συνηθισμένη από των παιδιών τις σκανταλιές.
Γιαυτό και κάθε μέρα ήταν στην θέση της, με το χαμόγελο της το γλυκό
Και όλα τα παιδιά την άκουγαν με το στόμα ανοιχτό.
Κάθε μέρα στο σχολείο ήτανε γιορτή
Η Δασκάλα με το σγουρό μαλλί ήταν πολύ αγαπητή.
Μια μέρα ζήτησε από όλα τα παιδιά
Να ζωγραφίσουν μια ζωγραφιά για την δασκάλα την παλιά.
Είχε έρθει ο καιρός που θα έφευγε από εκεί
Και η κ Βάσω θα δίδασκε πλέον μοναχή.
Τα παιδιά άρχισαν να την ζωγραφίζουν σαν μάγισσα κακιά
Άλλα σαν τέρας με δόντια κοφτερά.
Άλλα παιδιά την ζωγράφισαν με στόμα λυπημένο
Και άλλα παιδιά να φοράει στραβά ένα καπέλο.
Όμως μια μαθήτρια, η Σταυρίνα, που ήταν εκεί
Ζωγράφισε και τις δύο δασκάλες στο χαρτί.
Από το χέρι πιανόταν μαζί με όλα τα παιδιά
Σχημάτιζαν με το σώμα τους μια μεγάλη καρδιά
Η κ Βάσω ξαφνιάστηκε με την ζωγραφιά αυτή
Και ρώτησε την Σταυρίνα να της πει, πως εμπνεύστηκε αυτή την σκηνή.
Η Σταυρίνα απάντησε πως αγαπούσε και τις δύο δασκάλες πάρα
πολύ
Μεταξύ μας ίσως περισσότερο την δασκάλα με το σγουρό μαλλί.
Αν δεν ήταν η παλιά δασκάλα, είπε, εσείς δεν θα ερχόσασταν ποτέ εδώ
Γέλιο δεν θα γνώριζε αυτό εδώ το χωριό.
Και ακόμη και αν η παλιά δασκάλα ήτανε λίγο αυστηρή
Είμαι σίγουρη πως απόλαυσε μαζί μας την κάθε στιγμή.
Εξάλλου εσείς μας δείξατε με τρόπο μοναδικό
Να ξεπερνάμε το κάθε εμπόδιο, οποίο και να είναι αυτό.
Τα εμπόδια της παλιάς κυρίας σας έδωσαν έμπνευση για να μείνετε εδώ πέρα
Γιαυτό και εμείς σας αγαπάμε ως το άπειρο και ακόμη παραπέρα.
Η κ Βάσω συγκινήθηκε με της Σταυρίνας τα λόγια αυτά
Η Σταυρίνα ήταν ένα από τα αγαπημένα της παιδιά.
Όμως η παλιά δασκάλα που Άκουσε την συζήτηση στα κρυφά
κατάλαβε πως αυτή η ζωγραφιά, Έκρυβε μέσα λόγια αληθινά.
Ζήτησε συγνώμη από την κ Βάσω και τα παιδιά
Και ζέστανε στα αλήθεια η δική της η καρδιά.
Η κ Βάσω φώναξε όλα τα παιδιά της τάξης να έρθουνε εκεί
Και τους ζήτησε να ξανακάνουν μια ζωγραφιά από την αρχή.
Η παλιά δασκάλα τους σίγουρα δεν ήτανε κακιά
Γιαυτό άξιζε μια καλύτερη ζωγραφιά.
Τα παιδιά άκουσαν της κ Βάσως την συμβουλή
Εξάλλου τα πήγαιναν όλα πολύ καλά με την ζωγραφική.
Αμέσως πήραν χαρτί και χρωματιστές μπογιές
Και ετοίμασαν όλα καινούργιες ζωγραφιές.
Η κ Βάσω ευχαρίστησε την Σταυρίνα γιατί έδειξε σε όλους εκεί
Πως όλοι μαζί ενωμένοι ήταν ομάδα δυνατή.
Αποχαιρέτησαν την παλιά δασκάλα με τραγούδια και χορό
Και την είδαν επιτέλους με ένα χαμόγελο γλυκό.
Στην γιορτή ήρθαν οι γονείς όλων των παιδιών
Κάνεις τους δεν ήταν από εκεί απών.
Ο άντρας της κ Βάσως, ο κ Κώστας ήταν και αυτός εκεί
Και απολάμβανε, σαν δάσκαλος που ήταν κι αυτός, αυτή την γιορτή.
Μα αναγνώρισε μια γνωστή φυσιογνωμία εκεί
Την μαμά της Σταυρίνας, στα αλήθεια κάπου πρέπει να την είχε ξαναδεί!
Ήταν μαθήτρια του πριν πολλά χρόνια σε αυτό το σχολείο
Και καθόταν πάντα στο πρώτο το θρανίο.
Τώρα κατάλαβα από που πήρε η Σταυρίνα την καλή της την καρδιά
Αφού έχει την καλύτερη μου μαθήτρια για μαμά.
Είπε ο κ Κώστας και θυμήθηκαν τα παλιά
Και έτσι όμορφα έκλεισε και αυτή η σχολική χρονιά.
Η κ Βάσω συνέχισε να είναι δασκάλα στο σχολείο για χρόνια πολλά
Έχοντας στον τοίχο της τάξης κολλημένη της Σταυρίνας την ζωγραφιά.
Έτσι θύμιζε καθημερινά σε όλα τα παιδιά εκεί
Πως όσα εμπόδια και να σου έρθουν στην ζωή,
Με ένα χαμόγελο και καλή καρδιά
Αντιμετωπίζονται όλα έτσι μαγικά….
Και έτσι γλυκά τελειώνει αυτό εδώ το παραμύθακι
Και όλα τα παιδιά αποχαιρέτισαν την δασκάλα με το σγουρό μαλλί με ένα γλυκό φιλάκι.
***************************************************
Μην ξεχάσετε να κάνετε εγγραφή στο κανάλι του Παραμυθόσαυρου εδώ.
Πνευματικά Δικαιώματα Εμμανουέλα Θεοχαροπούλου ©2021
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου