Σολ το τρωκτικό

Ένα ποίημα από την ξαδελφούλα μου:

Μια φορά κι έναν καιρό

Πάνω σε ψηλό βουνό

Ζούσε ένα τρωκτικό

Σε καλυβάκι τόσο δα μικρό.

Απόμερα για αρκετό καιρό

Έμενε εκεί μοναχικό.

Δίχως φίλους από το κοντινό χωριό .

Έτσι μετά το μεσημεριανό φαγητό

Έπεφτε για έναν υπνάκο γλυκό .

Ονειρευόταν ότι Ταξίδευε σε κόσμο μαγικό

Γιατί εκεί είχε φίλους όλο το χωριό .

Γλέντια κάνανε και ρίχνανε χορό

Τραπέζια πάντα γεμάτα με αύθονο φαγητό.

Και τρώγανε δίχως σταματημό

Ενώ ξεχνούσαν να φάνε το γλυκό.

Μα όταν ξυπνούσε το τρωκτικό

Ένα δάκρυ έτρεχε μέχρι το λαιμό

Καθώς το όνειρο έμοιαζε πραγματικό

Γιατί εκεί ένιωθε ξεχωριστό

Ήταν πάντα γελαστό

Ήταν πρώτο στο χορό

Πράγμα που ζητούσε από μικρό

Και είχε πόθο κρυφό.

Μια μέρα το γλυκό το ξωτικό

Ας το πούμε Σολ έτσι για το τυπικό

Άκουσε ένα κρότο δυνατό

Και φοβήθηκε αφού ήταν μοναχό .

Τράβηξε το κουρτινάκι το μικρό

Και άφωνο έμεινε στο λεπτό

Στην αυλή του ήταν όλο το χωριό

Είχαν στρώσει πανυγήρι κανονικό.

Ήθελαν ο Σολ το τρωκτικό

Να μην είναι άλλο πια μοναχό

Για αυτό είναι πολύ σημαντικό

Να υπαρχει αγάπη στον κόσμο αυτό.

***********************************

Μην ξεχάσετε να κάνετε εγγραφή στο κανάλι του Παραμυθόσαυρου εδώ.

Πληροφορίες