Ένα παραμυθάκι αφιερωμένο στον μικρό Ευάγγελο που είναι τόσο ντροπαλός και καθόλου τολμηρός.
**********************************************
Μια φορά και έναν καιρό,
σε ένα σπιτάκι πολύ μακριά από εδώ,
ζούσε ένα μικρό παιδάκι που ήταν λίγο ντροπαλό.
Ευάγγελος ήταν το όνομα του,
να κάνει νέους φίλους ήταν η χαρά του.
Μα δεν ήταν τόσο εύκολο αυτό
γιατί όπως ήταν γνωστό
ο Ευάγγελος ντρέπονταν να κάνει γνωριμίες
Και τα έβρισκε σκούρα σε όλες συγκυρίες.
Στο πάρκο έβγαινε μαζί με τη μαμά
Και πάντα απέφευγε όλα τα παιδιά.
Και όσο αυτά ανέβαιναν στη τσουλήθρα, αυτός καθόταν μοναχός
γιατί δεν ήταν τόσο τολμηρός να ανέβει και αυτός.
Μα η λύση ήρθε ξαφνικά απ'τη νονά του, την καλή
που του έφερε μια λαμπάδα μπλε με ένα ξύλινο σπαθί.
Η νονά του, του είπε στο αυτί ένα μυστικό
Ότι το σπαθί που κρατάει είναι... μαγικό.
Έτσι μαγικά του έδωσε την Ελπίδα ότι φίλους θα βρει,
αν σαν μικρός ιππότης σωστά αγωνιστεί.
Ευθύς, ο μικρός Ευάγγελος ζήτησε από τη μαμά
να πάνε στο πάρκο να παίξει με όλα τα παιδιά.
Σαν έφτασαν στο πάρκο, δεν έχασε ευκαιρία
Με το σπαθί του υποκλίθηκε μπροστά σε μια κυρία.
Σαν σωστός ιππότης χαιρέτισε ευγενικά
Και πήγε ανέβηκε σε μια κούνια με άσπρα σχοινιά.
Σαν έκανε κούνια κουνώντας τα πόδια πίσω μπροστά
Ένιωθε σαν να ίππευε ένα άλογο με χαλινάρια χρυσά.
Και σαν διέσχιζε ποτάμια, λίμνες και βουνά
Άκουσε μια φωνή βοήθειας από έναν πύργο ψηλά.
Ήταν μια πριγκίπισσα που είχε παγιδευτεί
<<Βοήθεια!>> φώναζε στο παράθυρο και είχε βγάλει έξω το μαλλί.
Ο ιππότης Ευάγγελος κατέβηκε από το άλογο και πήγε εκεί κρατώντας το σπαθί
Με τόλμη νίκησε έναν δράκο που παραφύλαγε πιο εκεί.
Συστήθηκε στην πριγκίπισσα, χωρίς ίχνος ντροπής
Και τσουλώντας βγήκαν και οι δύο έξω ασφαλής.
Κόσμος μαζεύτηκε τον γενναίο ιππότη να ευχαριστήσει
Μα ο Ευάγγελος είδε πιο πέρα έναν τροχό δυνατά να γυρίζει.
Ένα μικρό σκυλάκι είχε εγκλωβιστεί εκεί
Και ο Ευάγγελος έτρεξε, δίχως να χάσει στιγμή.
Με το σπαθί του έβαλε φρένο και σταμάτησε τον τροχό
Και το σκυλάκι κατέβηκε από εκεί πολύ χαρωπό.
Τότε όλο το πλήθος έτρεξε προς τη μεριά του
Όλοι θέλανε να μάθουν το όνομα του.
Σκαρφάλωσε σε έναν βράχο και φώναξε από ψηλά
<<Γειά σας είμαι ο Ευάγγελος χαίρετε παιδιά. >>
Με το μαγικό του σπαθί, τους έδειξε φιγούρες τρομερές
Και του έφυγαν αμέσως όλες οι ντροπές.
Δεν θα έχανε ποτέ ξανά το παιχνίδι για το λόγο αυτό
Το σπαθί του τον βοήθησε να γίνει ξανά παιδί γενναίο και τολμηρό.
Με μια μεγάλη αγκαλιά ευχαρίστησε την νονά για το δώρο αυτό και έτρεξε κοντά της
Δεν ήταν τυχαία, Ελπίδα το όνομα της!
Ο Ευάγγελος έκανε πολλούς φίλους και είχε πλέον μεγάλη παρέα
γιατί όπως είναι γνωστό η ελπίδα πεθαίνει πάντα τελευταία!
******************************************************
Μην ξεχάσετε να κάνετε εγγραφή στο κανάλι του Παραμυθόσαυρου εδώ.
Πνευματικά Δικαιώματα Εμμανουέλα Θεοχαροπούλου ©2021
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου