Ένα παραμυθάκι για την Αγάθη που λατρεύει τις πριγκίπισσες, τα κάστρα και τους μονόκερους.
*********************************************
Μια φορά και έναν καιρό,
σε ένα κάστρο πολύ μακριά από εδώ,
ζούσε μια πριγκίπισσα με μακριά μαλλιά,
που της άρεσαν πολύ, τα χρώματα τα ζωηρά.
Αγαθή ήταν το όνομα της το γλυκό,
μα το κάστρο που έμενε ήταν λίγο μουντό.
Όλα ήταν μονόχρωμα σε χρώμα γκρι ανοιχτό
απ'τά χόρτα μέχρι και τον ουρανό.
Γκρι ρούχα, γκρι δέντρα και γκρι παπουτσάκια,
γκρι ζωάκια και γκρι λουλουδάκια.
Η Αγαθή δεν άντεχε αυτή την ατονία,
ήθελε έστω κάποια διχρωμία.
Έτσι αποφάσισε κάποιο άλλο κάστρο να επισκεφθεί,
μήπως και συναντήσει κάστρο σε άλλο χρώμα είτε μπλε, είτε πορτοκαλί.
Φόρεσε το μακρύ γκρι φόρεμα και τα παπούτσια της τα γκρι
ανέβηκε στο γκρι άλογο της και ξεκίνησε το πρωί.
Στον δρόμο δεν συνάντησε τίποτε συνταρακτικό,
το ταξίδι της ήταν και λιγάκι βαρετό.
Γκρι σύννεφα εμφανίστηκαν στον ουρανό,
<<Μάλλον θα βρέξει>>, σκέφτηκε και σταμάτησε δίπλα στον ποταμό.
Ναι καλά μαντέψατε, ήταν γκρι και ο ποταμός.
Μα σαν σταμάτησαν, το άλογο έγινε καπνός.
Και έτσι βρέθηκε η Αγαθή,
μόνη κάτω από ένα δέντρο γκρι.
Και ξαφνικά τσαααφφφφ, πέφτει ένας κεραυνός,
ακούστηκε μπουμπουνητό και βγήκε και καπνός.
Καθώς ο καπνός υποχωρούσε και καθάριζε το τοπίο,
η Αγαθή δεν πίστευε στα μάτια της τα δύο.
Εκεί μπροστά της στέκονταν ένας μονόκερος με χρώματα πολλά.
Είχε χρωματιστό τρίχωμα και ροζ ουρά.
Η Αγαθή πλησίασε και τον χάιδεψε απαλά
Και ευθύς πήρε χρώμα το φόρεμα της και τα μακριά της τα μαλλιά.
Τότε, η Αγαθή αποφάσισε πίσω στο κάστρο να τον πάρει μαζί της,
μήπως και άλλαζε χρώμα η γκρι αυλή της.
Και καθώς ανέβηκε στον μονόκερο για να γυρίσουν πίσω στο κάστρο,
άλλαζε χρώμα η γη, τα δέντρα ακόμη και το γκρι άστρο.
Έτσι τα χρώματα γύρισαν πίσω και όλα ήταν χρωματιστά,
μιας και η Αγαθή φρόντιζε τον μονόκερο πολύ καλά.
Χτένιζε την ροζ ουρά του και του έδινε φαγητό,
ήταν πολύ χαρούμενη στο καινούργιο της κάστρο το παρδαλό.
Μα μια μέρα που ο ουρανός ήταν τόσο φωτεινός,
πεντακάθαρος και πάρα πολύ γαλανός,
δύο μονόκεροι επισκέφθηκαν το κάστρο της Αγαθής.
Ψάχνανε τον μονόκερο της, να τον πάρουνε στην άλλη άκρη της γης.
Έπρεπε να τον πάρουνε μαζί πίσω στο κάστρο το δικό τους,
γιατί από τότε που έφυγε χάλασε ο χρωματικός συνδυασμός τους.
Η Αγαθή τον άφησε με αγάπη πίσω να γυρίσει
Και ευχήθηκε για το κάστρο της, τα χρώματα του να κρατήσει.
Δεν ήθελε να γίνουν όλα γκρι ξανά,
είχε συνηθίσει να είναι όλα χρωματιστά.
Ο μονόκερος για να την ευχαριστήσει για την καλή της την καρδιά,
της έδωσε μια μαγική παλέτα με χρώματα πολλά.
Έτσι της είπε,<< Αν θέλεις χρώμα στην ζωή σου αυτή,
μην ξεχνάς ότι κόκκινο με κίτρινο γίνεται πορτοκαλί.
Μπλε με κόκκινο σου βγάζει μωβ σαν τη μελιτζάνα,
μπλε και κίτρινο γίνεται πράσινο σαν την πρασινάδα>>.
Τότε η Αγαθή πήρε πινέλο και χαρτί
και με όλους τους συνδυασμούς άρχισε να δημιουργεί.
Δεν άφησε τίποτε χωρίς χρώμα βαθύ,
γιατί δεν ήθελε να ξαναδεί μπροστά της το χρώμα γκρι.
Το κάστρο της, ήταν από όλα τα άλλα το πιο φωτεινό,
μα ξάφνου εμφανίστηκε ένα σύννεφο στον ουρανό
Και φυσικά όπως καταλάβατε ήτανε χρώμα γκρι
γιατί μάλλον προμήνυε ότι θα έρθει βροχή.
Η Αγαθή σήκωσε τα χέρια ψηλά,
και αποφάσισε να κρατήσει και μια γκρι πινελιά.
Εξάλλου όλα τα χρώματα αν είναι σε αρμονία
δημιουργούνε πάντα τα καλύτερα τοπία….
**********************************************************
Μην ξεχάσετε να κάνετε εγγραφή στο κανάλι του Παραμυθόσαυρου εδώ.
Πνευματικά Δικαιώματα Εμμανουέλα Θεοχαροπούλου ©2021
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου