Μια φορά και έναν καιρό,
σε ένα παλάτι πολύ μακριά από εδώ,
ζούσαν δύο αδερφούλες,
που ήταν λίγο ζωηρούλες.
Τους άρεσαν τα μασκάρεματα και όλα τα παραμύθια,
προσποιούνταν ότι όλα γινότανε στα αλήθεια.
Αλκυόνη και Αριάδνη ήταν τα ονόματα τους
και όλη μέρα δοκίμαζαν τα φορέματα τους.
Είχαν πολλά ρούχα γιατί ανέβαζαν πολλά θεατρικά.
Κοκκινοσκουφίτσα, Σταχτοπούτα ακόμη και τον Τζακ με τη φασολιά.
Μα αυτός που έκλεβε την παράσταση κάθε φορά,
ήταν ο πατέρας τους, που παρίστανε το λύκο με δόντια κοφτερά.
<<Ααααα>>, φώναζαν και κρυβόντουσαν πίσω απ'τη μαμά τους
και όλοι γελούσανε μέσα απ'την καρδιά τους.
Μια μέρα η Αριάδνη είχε μια ιδέα φοβερή,
να πάνε οι δύό τους στη φάρμα που βρίσκονταν στην πόλη, τη διπλανή.
Ήθελαν να δούνε και να ταΐσουνε όλα τα ζωάκια
και να χαϊδέψουν τα αγαπημένα τους ροζ γουρουνάκια.
Σαν έφτασαν στη φάρμα με γέλια και χαρές,
πήγαν στα γουρουνάκια που έκαναν βουτιές.
Μέσα στη λάσπη ήταν όλα καλυμμένα
και τρώγανε τα μήλα τους πολύ ευτυχισμένα.
Μα η Αλκυόνη πρόσεξε κάτι γυαλιστερό
<<Τι είναι αυτό>>, φώναξε στην αδερφή της, <<πρέπει να το δω>>.
Το χέρι βούτηξε μέσα στη λάσπη χωρίς να το σκεφτεί
και έβγαλε έξω ένα μενταγιόν με αλυσίδα χρυσή.
Η Αριάδνη το καθάρισε για να είναι καθαρό.
Και τότε ξαφνικά .... έγινε κάτι μαγικό!
Τα δύο κοριτσάκια μεταμορφώθηκαν σε ροζ γουρουνάκια με στριφογυριστές ουρές
και βρέθηκαν στη λάσπη να κάνουνε βουτιές.
Μετά από ώρα, αφού παίξανε και γελάσανε με τη ψυχή τους,
θυμήθηκαν ότι μάλλον θα τις ψάχνουν οι γονείς τους.
Το έσκασαν από τη φάρμα, στο παλάτι να γυρίσουν
όμως έπρεπε τώρα, το δάσος να διασχίσουν.
Κάπου στα μέσα της διαδρομής,
η Αλκυόνη βρήκε ένα θάμνο με φρούτα της γης.
Σταμάτησαν να φάνε να γεμίσει η κοιλιά τους,
ήταν τόσο νόστιμα που γέλαγαν και τα αυτιά τους.
Ξαφνικά ακούστηκε ένας βρυχηθμός.
Ήταν ένας λύκος μαύρος και τρανός.
Απ'το στόμα του τρέχανε σάλια πολλά,
τα γουρουνάκια κοίταζε πολύ λαχταριστά.
Οι δύο αδερφούλες, που λύκο δεν είχαν δει στα αληθινά,
χοροπήδησαν από την πολλή τους την χαρά
Όμως μετά θυμήθηκαν, ότι ήταν πλέον γουρουνάκια.
Έπρεπε γρήγορα να τρέξουν με τα μικρά τους ποδαράκια.
Ο λύκος πλησίαζε σιγά σιγά
και τότε η Αριάδνη πετάχτηκε μπροστά.
<<Πω πω! πως είσαι έτσι, φαίνεσαι πάρα πολύ γερασμένος
Σκυθρωπός και ταλαιπωρημένος.
Εμείς ξέραμε ότι ο λύκος έχει ομορφιά εξωτική,
όχι να μοιάζει με σφουγγαρίστρα παρδαλή>>.
Ο Λύκος έμεινε με το στόμα ανοιχτό
<<γρήγορα φέρτε μου έναν καθρέφτη να κοιταχτώ>>!
<<Ξέρω τι θέλεις για αναζωογονηθείς>>, είπε η Αλκυόνη.
<<Μια μάσκα προσώπου με κοπριά και βρώμη.
Στην φάρμα μας έλα και θα μας θυμηθείς,
για την ομορφιά σου, ύστερα θα μας ευχαριστείς>>.
Γύρισαν πίσω γρήγορα και έπεσαν στη λάσπη που μύριζε πολύ
και την ώρα που ο λύκος την απολάμβανε στράφηκαν σε φυγή.
Αμέσως φτάσανε στο μικρό τους παλατάκι
και μπήκαν στο μπάνιο να κάνουνε ντουζάκι.
Καθώς ξεπλύθηκε από πάνω τους η λάσπη η μαγική,
ξαναέγιναν πάλι κοριτσάκια όπως ήταν στην αρχή.
<<Τι σκαρώνεται εσείς οι δύο>>, ρώτησε η μαμά τους;
και χάρηκαν πολύ που την είδανε μπροστά τους.
Γρήγορα φορέσανε τα φορέματα τους
και αποφάσισαν να κρατήσουν μυστική την περιπέτεια τους.
<<Κορίτσια μου, ξεχάσατε ότι σήμερα είναι τα γενέθλια της Αριάδνης>>,
είπε η μαμά
και με ένα γλυκό φιλί ευχήθηκε Χρόνια πολλά!
<<Ελάτε κάτω, σας ετοίμασα πολλές εκπλήξεις και νόστιμο φαγητό,
αυτό το πάρτυ θα είναι απ'τα προηγούμενα διαφορετικό>>.
Αχ! Πόσο αγαπούσε η Αριάδνη τις εκπλήξεις αυτές!
Ανυπομονούσε να δοκιμάσει την τούρτα που ετοίμασε η μαμά της χθες.
Με τόσο περπάτημα πεινούσαν και οι δύο πάρα πολύ.
Στο μπουφέ έτρεξαν και έπεσαν με τα μούτρα στο φαί.
Η μαμά είχε φτιάξει μια τούρτα σοκολάτα υπερπαραγωγή,
που είχε πάνω ένα τεράστιο χρωματιστό κερί.
Είχε πέντε πατώματα από σοκολάτα,
όσο και της Αριάνδης τα χρονάκια.
Μα σαν πάει να ανάψει το κερί προσεκτικά
σκόνταψε και η τούρτα πετάχτηκε πολύ ψηλά.
Όλοι καλύφθηκαν με σοκολάτα απ'τα νύχια ως την κορυφή
και η τούρτα είχε πλέον, παντού, διασκορπιστεί.
Και εκεί που όλοι έμειναν να κοιτάζονται με το στόμα ανοιχτό.
Η Αριάδνη φώναξε <<είμαστε σαν τα γουρουνάκια που νίκησαν τον λύκο τον πονηρό>>.
Και έτσι γέλασαν όλοι και της ευχήθηκαν για τη γιορτή της,
κι αυτά ήταν τα καλύτερα γενέθλια της ζωής της!!!!!
Όσο για τον λύκο που ήταν λαίμαργος πολύ,
έστρωσε επιδερμίδα μέσα στη λάσπη τη μαγική.
Το τρίχωμα του ήταν τώρα φουντωτό και είχε αναζωγονηθεί
μοντέλο έγινε και έφυγε για Καραιβική....
********************************************************************
Μην ξεχάσετε να κάνετε εγγραφή στο κανάλι του Παραμυθόσαυρου εδώ.
Πνευματικά Δικαιώματα Εμμανουέλα Θεοχαροπούλου ©2021
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου