Για να ακούσεις το παραμυθάκι κάνε κλικ εδώ.
************************
Μια φορά κι έναν καιρό
Σε ένα πελώριο κάστρο πάνω στο βουνό
ζούσε ένας Βασιλιάς με την Βασίλισσα του,
που Ηλίας ήταν το όνομα του.
Την γυναίκα του πάρα πολύ αγαπούσε,
και πάντα της χάριζε ότι κι αν του ζητούσε.
Μα η Βασίλισσα, που Θέλμα ήταν το όνομα της,
ένα πράγμα ήθελε μόνο η καρδιά της.
Ήθελε να γίνει μανούλα και να αποκτήσει ένα μωρό,
είτε μια κόρη όμορφη, είτε ένα γενναίο γιο.
Σύντομα βγήκε αληθινό το όνειρο της,
και δύο μωρά δίδυμα γεννήθηκαν στο σπιτικό της.
Ο Βασιλιάς Ηλίας οργάνωσε μεγάλη γιορτή
γιατί η χαρά του ήταν απερίγραπτη.
Κωνσταντίνος και Νάγια ονόμασε τα δύο του παιδιά,
Κρατώντας τα πολύ σφιχτά αγκαλιά.
Τα παιδιά μεγάλωσαν γρήγορα πολύ
κάθε μέρα παίζανε στου κάστρου την αυλή.
Της Νάγιας της άρεσε να χτενίζει τα μαλλιά της
και μπροστά στον καθρέφτη να φοράει τα κοσμήματα της.
Του Κωνσταντίνου του άρεσε να παίζει με το ξύλινο του ξίφος
να κυνηγάει τους δράκους πέρα απτό τείχος.
Μια μέρα που πήγαν στην θάλασσα για βουτιά
Η Νάγια κουβάλησε μαγιό πολλά.
ήταν αναποφάσιστη δεν ήξερε τι να βάλει
Φορούσε πέδιλα και καπέλο στο κεφάλι.
-Αχ και να ήμουν γοργόνα στο νερό,
Δεν θα χρειαζόμουν τίποτα από αυτά εδώ.
Είπε και ξάπλωσε δίπλα στη στεριά
Και εκεί ένιωσε κάτι σκληρό με το πόδι να πάτα.
Ήταν ένα κοχύλι που δεν είχε ξαναδεί
Έμοιαζε με κόσμημα απτην Αμερική.
Ευθύς το άνοιξε να δει μέσα τι έχει
Και τότε σάστισε γιατί είχε μέσα έναν καθρέφτη.
-Καθρεφτάκι Καθρεφτάκι, διάλεξε μου ένα μαγιό
Ποιο πιστεύεις μου ταιριάζει και είναι το ιδανικό?
Και τότε έγινε κάτι μαγικό…….
Το καθρεφτάκι την μεταμόρφωσε σε γοργόνα με πολύχρωμη ουρά
Και της είπε, τώρα όλα τα μαγιό είναι πλέον περιττά.
Για να πάρεις τα πόδια σου πίσω ξανά
Θα πρέπει με κάποιον τρόπο να φτάσεις πίσω στο κάστρο του βασιλιά.
Ο Κωνσταντίνος που ήταν λίγο πιο εκεί
Είδε την γοργόνα να πλατσουρίζει στην ακτή.
Πήρε το καθρεφτάκι και αυτός με την σειρά του
Και σκέφτηκε ότι θα ήθελε μπλε σκούρο την ουρά του.
Ευθύς μεταμορφώθηκε σε ένα ψαράκι με μια βούλα στο λαιμό του,
Στην θάλασσα βούτηξε με την γοργόνα στο πλευρό του.
Τα δύο αδέρφια κάνανε βουτιά
Στον βυθό συνάντησαν ψάρια πάρα πολλά.
Σαρδέλες, κουτσομούρες, γαύρο και σκουμπρί
Ένα μεγάλο ξιφία με μύτη μυτερή.
Μα ένας ψαράς που ψάρευε με την βάρκα του εκεί
Είδε την γοργόνα και την έβγαλε στην ακτή.
Στην χούφτα της κρατούσε ένα ψαράκι μικρό
Τον αγαπημένο της δίδυμο αδερφό.
Στο μεταξύ, ο Βασιλιάς Ηλίας είχε άρχισε να τα αναζητά.
Έψαχνε στα δωμάτια, στον κήπο και δεν ήταν πουθενά.
Ο ψαράς έφτασε στο κάστρο για να δώσει ένα δώρο στον βασιλιά
που ήταν η γοργόνα με την μακριά ουρά.
Μα ο Βασιλιάς Ηλίας σαν είδε την γοργόνα και την κοίταξε καλά,
αναγνώρισε αμέσως τα μάτια της Νάγιας, τα ζωηρά.
Στην συνέχεια είδε και το ψαράκι το μικρό
και αναγνώρισε τον Κωνσταντίνο τον μονάκριβο του γιο.
Αμέσως τους ρώτησε τι σκανταλιά έκαναν πάλι
και έξυσε απορημένος το κεφάλι.
<<Μπαμπά μου είχαμε πάει ένα ταξίδι μαγικό,
που όμως ήταν πολύ εκπαιδευτικό.
Είδαμε κάθε λογής ψάρι που ζει στον ωκεανό
και γίναμε και φίλοι με τον ψαρά από εδώ.
Ας τον βοηθήσουμε και μεις με την σειρά μας
και να του δώσουμε λίγα απ'τά χρυσαφικά μας.
Στο υπόσχομαι δεν θα σπαταλώ τα λεφτά μου από εδώ και εκεί,
γιατί υπάρχουν άνθρωποι που έχουν ανάγκη πραγματική.
Γι'αυτό και εγώ θα μοιραστώ μαζί τους, τα ρούχα μου και τα χρυσαφικά
Μιας και δεν μου μπαίνουν, αφού έχω πλέον ουρά.>> είπε η Νάγια με χαρά.
Και τότε με μιας η γοργόνα και το ψαράκι ξαναέγιναν πάλι παιδιά,
γιατί με την καλή τους την καρδιά, έλυσαν τα μαγικά.
Και έτσι βρέθηκαν πίσω στου μπαμπά Βασιλιά την αγκαλιά.
Όσο η μαμά Βασίλισσα Θέλμα, έκλαιγε από συγκίνηση και χαρά.
Ο Βασιλιάς και η Βασίλισσα, την συμβουλή τους άκουσαν προσεκτικά,
Και αποφάσισαν να μοιράσουν όλα τους τα υπάρχοντα,
Εξάλλου τα χαμόγελα των παιδιών τους, ήταν τα πιο σημαντικά
Και ευτυχώς που ήταν δύο και ήταν πάντα διπλά.
Το κάστρο αφήσανε για να ζήσουνε σε ένα καράβι με μεγάλα πανιά
Και έτσι κάνανε ταξίδια πολύ μακρινά.
Το μαγικό καθρεφτάκι για πυξίδα το είχαν πάντα μαζί.
Ταξίδευαν από εδώ μέχρι την Αμερική.
Και όταν βαριόταν, με τον Κωνσταντίνο ξανά
μεταμορφωνόντουσαν σε άλλα ζώα ή πουλιά.
Σε νέες περιπέτειες έμπαιναν κάθε πρωί,
γιατί η Νάγια πάντα κοιταζότανε, προτού να κοιμηθεί.
***************************************************************
Ένα παραμυθάκι αφιερωμένο στον μπαμπά Ηλία, στην μαμά Θέλμα και στα δίδυμα τους, τον Κωνσταντίνο που του αρέσουν τα ψάρια και την Νάγια που τρελαίνεται να καθρέφτιζεται.
Μην ξεχάσετε να κάνετε εγγραφή στο κανάλι του Παραμυθόσαυρου εδώ.
Πνευματικά Δικαιώματα Εμμανουέλα Θεοχαροπούλου ©2021
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου