Ένα παραμυθάκι για τον Κωνσταντίνο και τον Αλέξανδρο που τους αρέσει να είναι σουπερ ήρωες...και τον μικρό αδερφό τους Ορέστη που δεν τους αφήνει σε ησυχία!
**********************************************************************
Μία φορά και ένα καιρό σε μια πόλη κάπου πολύ μακριά από εδώ,
Σε μια ήρεμη γειτονιά με πλακόστρωτα σοκάκια
Ζούσε μια οικογένεια με τρία μικρά αγοράκια.
Ο Κωνσταντίνος, ο Αλέξανδρος και ο Ορέστης, το μικρό μωρό
Όλη μέρα παιχνίδι χωρίς σταματημό.
Είχαν στήσει στην αυλή, στρατηγείο σωστό
Τσουλήθρα, κούνιες και ένα σπιτάκι ξύλινο που ήταν σκαλιστό.
Εκεί μέσα οργανώνανε τα παιχνίδια και τα σχέδια τους,
Φρέσκια πορτοκαλάδα τους πήγαινε η μαμά τους.
Μα ήταν οι μόνοι που απολάμβαναν παιχνίδια στην αυλή.
Και διάβαζαν παραμύθια απτό βράδυ ως το πρωί.
Η πόλη είχε πρόβλημα μεγάλο με το ηλεκτρικό φως, στα αλήθεια!
Και έτσι τα παιδιά το βράδυ δεν διάβαζαν παραμύθια.
Χωρίς φως δεν έβλεπαν τίποτα μπροστά τους.
Έτσι ξέμειναν από φαντασία και έφυγε η χαρά τους.
Μα μια μέρα σαν όλες τι άλλες, που τα δυο αγόρια κάνανε τσουλήθρα
Μπήκε μέσα απτό παράθυρο μια πυγολαμπίδα.
Ανέβηκαν στο δεντρόσπιτο για να την δουν από κοντά
Και μόλις την πιάσανε φώτισε το δωμάτιο ξαφνικά.
Η πυγολαμπίδα μεταμορφώθηκε σε έναν σούπερ ήρωα με φωτεινή κοιλιά
Και ζήτησε απτά αγόρια να πιάσουνε γρήγορα δουλειά.
-Γειά σας, Είμαι ο Souperlight, ένα κολεόπτερο που παράγω κρύο φως
Γιαυτό και ο ποπός μου είναι τόσο φωτεινός.
Σας χρειαζόμαστε σε μια μυστική αποστολή,
Τα παιδιά όλα να βοηθήσουμε στην πόλη αυτή.
Βιβλία σταμάτησαν να διαβάζουν τα παιδιά
Και εδώ έρχεται η δική μας η δουλειά.
Από σπίτι σε σπίτι πηγαίνουμε το βράδυ
Και βοηθάμε τα παιδιά να βλέπουν στο σκοτάδι.
Θα Μεταμορφωθείτε και εσείς σε πυγολαμπίδα φωτεινή
Και έτσι όλα τα παιδιά θα μπορούν να διαβάζουν βιβλία μέχρι και το πρωί.
Ο Κωνσταντίνος και ο Αλέξανδρος ενθουσιάστηκαν πολύ
Και ήταν έτοιμοι γιαυτη την σούπερ αποστολή.
Ο μικρός Ορέστης τους έβλεπε και γελούσε
Και Την πάνα του που φώτιζε όλο Κοιτούσε.
Καληνύχτα, είπαν στους γονείς τους και ξάπλωσαν να κοιμηθούν
Περίμεναν πως και πως σε σούπερ ήρωες να μεταμορφωθούν.
Και σαν άκουσαν το ρολόι να χτυπά
Βρέθηκαν μέσα στις στολές τους με τα μακριά φτερά.
-Είμαστε οι Souperlights, φώναξε ο Κωνσταντίνος δυνατά,
Και πέταξαν και οι τρεις τους πάνω απτ'τα σπίτια τα σκοτεινά
Ο Αλέξανδρος μπήκε πρώτος στο σπίτι το διπλανό
Και βοηθήσει ένα παιδάκι να τελειώσει το βιβλίο του για έναν δράκο φοβερό.
Ο Κωνσταντίνος μπήκε στο σπίτι παραπέρα,
Και έτσι ένα παιδάκι τελείωσε το παραμύθι για μια μαγική φλογέρα.
Ο μικρός Ορέστης μπήκε στο σπίτι που έμενε ένα μωρό
Με γλυκό νανούρισμα το κοίμησε στο λεπτό.
Έτσι τα αδέρφια σαν ομάδα δυνατή
Έφεραν πίσω στην πόλη χαρά πολλή.
Έβλεπες πλέον παιδιά ευτυχισμένα και χαμόγελα πολλά
Γιατί η φαντασία γύρισε πίσω στα παιδιά.
Παραμύθια διάβαζαν χωρίς σταματημό
Οι Souperlights έκαναν έργο φανταστικό.
Κρατούσαν καλά το μυστικό τους από την μαμά και τον μπαμπά
Μέχρι που ο Ορέστης φώναξε ένα βράδυ την μαμά.
Η πάνα του ήθελε αλλαγή και κατά λάθος είχε βραχυκυκλώσει την δική του την στολή.
Ο Κωνσταντίνος και ο Αλέξανδρος κουνήσαν το κεφάλι
Γιατί ο μικρός τους αδερφός, τους την έφερε και πάλι.
Έτσι την αλήθεια είπαν στους γονείς τους όλη
Και αυτοί, ήταν πολύ περήφανοι για τα αγόρια τους, που έσωσαν την πόλη.
Και έτσι γλυκά και τραγουδιστά τα τρία αδελφάκια
Ξαπλώσανε στα ζεστά τους τα κρεβατάκια
-Είμαστε παιδιά και τα βιβλία ποτέ δεν είναι αρκετά
Παραμύθια θέλουμε να διαβάζουμε απεριόριστα
Οι Souperlights Θα στο θυμίζουν αυτό
Και δεν θα χρειάζεσαι ούτε φακό.
***************************************************************
Μην ξεχάσετε να κάνετε εγγραφή στο κανάλι του Παραμυθόσαυρου εδώ.
Πνευματικά Δικαιώματα Εμμανουέλα Θεοχαροπούλου ©2021
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου