Ένα παραμυθάκι για τον Άγγελο με θέμα το διάστημα και το φεγγάρι.

 Για να το ακούσετε και να δείτε το βίντεο, πατήστε εδώ.

***********************

Μια φορά και έναν καιρό,

 σε ένα μακρινό χωριό,

ζούσε ένα αγοράκι μικρό,

Άγγελος ήταν το όνομα του το γλυκό. 

Ο Άγγελος είχε παιχνίδια πολλά, αλλά η αγαπημένη του ασχολία ήταν να βλέπει τα αστέρια το βράδυ με τη μαμά.

Το φεγγάρι φώτιζε έξω από το παράθυρο του,

Να πάει στο διάστημα ήταν το όνειρό του.

Ένα πρωί ένα δέμα έφτασε στο σπίτι και είχε πάνω το όνομά του,

μέσα είχε κάτι που δεν φανταζόταν ούτε στο πιο τρελό όνειρο του. 

<<Μήπως έχει μέσα καραμέλες και γλυκά; >>, είπε με απορία, 

μιας και ήταν γλυκατζής πολύ, όχι αστεία. 

Το άνοιξε γρήγορα και μέσα είχε ένα τηλεσκόπιο επαγγελματικό, 

έτσι ο Άγγελος θα μπορούσε να εξερευνήσει όλο τον ουρανό. 

Ο Άγγελος ενθουσιάστηκε πάρα πολύ.

Ευχαρίστησε την μαμά και τον μπαμπά και έτρεξε να το στήσει στην αυλή. 

Άρχισε να εξερευνά τα άστρα και τον ουρανό, 

εντόπισε γρήγορα τον Πλούτωνα και το Κρόνο με το στεφάνι το φωτεινό. 

Ξαφνικά ένα αστέρι έπεσε από εκεί ψηλά, 

Ο Άγγελος με το τηλεσκόπιο του, το ακολουθούσε προσεκτικά.

Λίγο πριν σβήσει και χαθεί, 

έκλεισε τα μάτια και έκανε μια ευχή. 

Ευχήθηκε να ταξιδέψει στο διάστημα με ειδική στολή, 

σαν Αστροναύτης σε ειδική αποστολή.

Και τότε κάτι μαγικό έγινε, έτσι ξαφνικά!!!!! 

Ο Άγγελος βρέθηκε μέσα σε ένα διαστημόπλοιο που πέταγε ψηλά. 

Από το παράθυρο κοίταξε και είδε το φεγγάρι, 

Προσπέρασε την Αφροδίτη αλλά και τον Άρη. 

Οι Πλανήτες έκαναν παρέλαση μπροστά του, έχοντας πάντα τα αστέρια στο πλευρό του, 

έτσι ακριβώς όπως τους παρατηρούσε και με το τηλεσκόπιο του. 

Μα ξαφνικά εκεί στο βάθος του γαλαξία, 

Είδε έναν πλανήτη, που δεν άκουσε ποτέ γι’αυτον κουβέντα καμία. 

Καθώς πλησίαζε σιγά σιγά για να προσγειωθεί, 

Είδε ότι ο πλανήτης έμοιαζε πολύ με την δική μας γη. 

Είχε λίμνες και ποταμούς, 

Σπίτια και δέντρα με ψηλούς κορμούς. 

Όταν πλησίασε πιο κοντά στον πλανήτη αυτό, 

Έμεινε με το στόμα ανοιχτό. 

Όλα ήταν φτιαγμένα από γλυκά, 

καραμέλες, ζάχαρη σοκολάτα και άλλα πολλά. 

Προσγειώθηκε εκεί και βγήκε από το διαστημόπλοιο του χωρίς να χάσει λεπτό. 

Και άρχισε να τρώει ένα λουλούδι ζαχαρωτό. 

Δοκίμασε ένα δέντρο από μπισκότο και μαρμελάδα 

και ήπιε από την λίμνη, που αντί για νερό, είχε πορτοκαλάδα. 

Δίπλα του ήταν ένα σπιτάκι με σοκολατένια σκεπή, 

ο Άγγελος άρχισε να τρώει λίγο και από αυτή. 

Μα τότε ένα πλάσμα σαν ξωτικό, βγήκε από το σπιτάκι και του είπε με την λεπτή του την φωνή

<<ποιος είσαι εσύ που τρως του σπιτιού μου την σκεπή; 

Άκουσα ότι αύριο θα βρέχει σιρόπι καραμέλα, ξέρεις εκείνη την αλμυρή, 

Το σπίτι μου, με τέτοια τρύπα, θα πλημμυρίσει μέσα σε μια στιγμή. >>

Ο Άγγελος ξαφνιάστηκε πολύ με αυτό,

<<Συγνώμη>>, είπε, <<αλλά δεν μπόρεσα να αντισταθώ. 

Δεν ξαναείδα ποτέ έναν πλανήτη σας τον δικό σας, γεμάτο με γλυκά, 

γι'αυτό από λαιμαργία, άρχισα να τρώω μέχρι να γεμίσει η κοιλιά. >>

Το μικρό ξωτικό χαμογέλασε και του είπε <<καλώς ήρθες στον πλανήτη Ζάχαρη, έναν πλανήτη μαγικό, 

Εδώ είναι όλα φτιαγμένα από κάτι γλυκό. 

Μπορούμε να τρώμε όλη μέρα ότι τραβάει η όρεξη μας, δίχως σταματημό 

από κρουασάν μέχρι και σοκολάτα, τα γλυκά εδώ δεν έχουν τελειωμό. >>

Ο Άγγελος ενθουσιάστηκε με αυτό πάρα πολύ. 

Αποφάσισε να μείνει για πάντα στον πλανήτη αυτό, ξεχνώντας τη γη. 

Έχτισε το δικό του σπίτι με μπισκότα και σαντιγί 

Και γέμισε με κερασάκια την κόκκινη σκεπή. 

Κάθε μέρα έτρωγε ένα σορό λιχουδιές 

Και ήταν χαρούμενος που δεν θα ξανά έτρωγε της μαμάς του τις φακές. 

Όμως σύντομα άρχισε να έχει πόνο στο στομάχι και στην κοιλιά, 

Τα δόντια του άρχισαν να χαλάνε και να μαυρίζουν ένα ένα με την σειρά. 

Δεν είχε ενέργεια, ένιωθε κουρασμένος πολύ 

Και ήθελε να γυρίσει πίσω στην μαμά του, στην γη. 

Μα το διαστημόπλοιο του ήταν καιρό σε ακινησία

Δεν είχε καύσιμα ούτε για να ταξιδέψει μέχρι τον Δία. 

Μπήκε μέσα λύση για να σκεφτεί 

Και τότε είδε το τηλεσκόπιο του μέσα σε ένα κουτί. 

Το έβγαλε και κοίταξε ψηλά το σπίτι του να βρει, 

Η απόσταση ήταν τεράστια από εκεί μέχρι τη γη. 

Κι όμως είδε την μαμά στο παράθυρο του δωματίου να τον χαιρετά 

Το στόμα της ανοιγόκλεινε και έλεγε <<Άγγελε έλα έτοιμο το φαγητό, έκανα Μακαρόνια με κιμά. >>

Ο Άγγελος ήθελε τόσο πολύ να φάει της μαμάς του το νόστιμο φαγητό. 

Στο διαστημόπλοιο μπήκε και αποχαιρέτησε το ξωτικό. 

Και μόλις το έβαλε μπροστά, 

Βρέθηκε στην αγκαλιά της μαμάς του, έτσι μαγικά. 

Έφαγε το φαγητό της με λαιμαργία μιας και πεινούσε πολύ, 

Και είπε στην μαμά, ότι ακόμη και για τις φακές της ποτέ δεν θα ξαναδιαμαρτυρηθεί. 

<<Μανούλα μου η αγκαλιά και το φιλί σου το γλυκό, 

Είναι καλύτερα και από κάθε είδους ζαχαρωτό. 

Γιαυτό κρατάμε σφιχτά στην γλυκιά αγκαλιά σου 

Για να μυρίσω λίγο την καραμελένια μυρωδιά σου. 

Σου υπόσχομαι δεν θα φάω ποτέ ξανά γλυκό, 

Πάρα μόνο το δικό σου υγιεινό και νόστιμο φαγητό. >>

Η μαμά αγκάλιασε τον Άγγελο και του έδωσε ένα γλυκό φιλί. 

<<Άκουσε με προσεκτικά θα σου δώσω μια συμβουλή. 

Να βάζεις πάντα όρια στην ζωή σου, όπως και στο φαγητό. 

Γιατί η υπερβολή δεν θα σου βγει ποτέ σε καλό. 

Άκου της μαμάς σου τις συμβουλές, 

Που σίγουρα ποτέ δεν θα είναι αρκετές. 

Ένα είναι σίγουρο, χωρίς υπερβολή, 

Πως η αγάπη μου για σένα φτάνει όσο η απόσταση από εδώ μέχρι το φεγγάρι και ξανά πίσω στη γη. >>

Ο Άγγελος από τότε άρχισε να τρώει με μέτρο γλυκά 

Έτσι δεν τον ξαναπόνεσε ποτέ του πάλι η κοιλιά. 

Με το μαγικό τηλεσκόπιο συνέχισε τον ουρανό να εξερευνά 

και που και που έβλεπε το ξωτικό απτον πλανήτη Ζάχαρη να τον χαιρετά. 

Κι όταν πλησίαζαν τα Χριστούγεννα, η μαμά είχε μια ιδέα 

Να φτιάξουν για τον Άγιο Βασίλη ένα μπισκότοσπιτο παρέα. 

Ο Άγγελος έφτιαξε ένα σπιτάκι ίδιο με αυτό που είχε χτίσει στον πλανήτη Ζάχαρη, με μπισκότα και σαντιγί

Και έβαλε πολλά κερασάκια πάνω στην σκεπή. 

Το βράδυ όμως κάποιος πήγε και το έφαγε στα κρυφά

Όχι δεν ήταν ο Άγγελος, ούτε η μαμά. 

Ο Άγγελος σκέφτηκε ότι μάλλον θα ήρθε το ξωτικό επίσκεψη στην γη

Πήγε να πάρει το τηλεσκόπιο για να το αναζητήσει

Όμως αυτό ήταν εκεί στον πλανήτη Ζάχαρη, πόδι δεν είχε κουνήσει. 

Και έτσι όπως εξερευνούσε με το τηλεσκόπιο του την αυλή. 

Βρήκε τον ένοχο πασαλειμμένο με σαντιγί. 

Ήταν ο μπαμπάς του, που ήταν κι αυτός λαίμαργος πολύ

Που μόλις κατάλαβε ότι ο Άγγελος τον εντόπισε, με το διαστημόπλοιο ήταν έτοιμος να απογειωθεί. 

Ο Άγγελος όμως του είπε δεν πειράζει, εξάλλου είχε φάει κι αυτός αρκετό από το σπιτάκι το γλυκό, 

Κι πως το να μοιράζεσαι με την οικογένεια σου είναι πιο σημαντικό. 

Κι έτσι γλυκά τελειώνει αυτή εδώ η ιστορία, 

ο Άγγελος είχε ταξιδέψει σε όλο τον γαλαξία. 

Μα δεν βρήκε πουθενά τόση γλύκα μαζεμένη 

Από την οικογένειά του, που ήταν τόσο πολύ δεμένη. 

************'********************

Αν θέλετε κι εσείς το δικό σας παραμυθάκι με το όνομα του παιδιού σας και οποίο θέμα θέλετε, μπορείτε να κάνετε μια προπαραγγελία στέλνοντας μήνυμα στην σελίδα μας στο Facebook ή στο Instagram.

Εδώ μπορείτε να δείτε και την λίστα αναμονής για τα προσωποποιημένα παραμύθια μας.

Για να διαβάσετε περισσότερα προσωποποιημένα παραμύθια πατήστε στην αντίστοιχη καρτέλα που βρίσκεται στο μενού μας.

Μην ξεχάσετε να κάνετε εγγραφή στο κανάλι του Παραμυθόσαυρου εδώ. 

Πνευματικά Δικαιώματα Εμμανουέλα Θεοχαροπούλου ©2021