Ένα παραμυθάκι Για τη Σόφη που της αρέσει να ζωγραφίζει, να κάνει πατίνι, της αρέσουν τα τέρατα και τα φαντάσματα και τώρα τελευταία τα Μίκυ μαους( σούπερ γκουφι)
********************************************************
Μια φορά κι έναν καιρό
Σε μια πόλη πολύ μακριά από εδώ
Ζούσε ένα κοριτσάκι μικρό
Που της άρεσε να ξυπνάει πρωί να παίρνει πρωινό.
Μαζί με το πρωινό της έβλεπε και παιδικά
Της άρεσε πολύ ο Σούπερ Γκούφυ με τα μακριά αυτιά.
Έτσι η Σόφη έτρωγε φιστίκια και αυτή
Για να αποκτήσει δύναμη μοναδική.
Μια μέρα είχε βγει βόλτα με το πατίνι στην πλατεία να πάρει παγωτό
Και βρήκε στον δρόμο ένα κουτί παλιό.
Το πήρε στο σπίτι της και το άνοιξε προσεκτικά
Βρήκε μέσα πινέλα, μπογιές και μια ζωγραφιά.
Αχ πόσο της άρεσε η ζωγραφική
Γιαυτό και σκέφτηκε μια ιδέα φοβερή
Πήρε μια κόλλα χαρτί και άρχισε να ζωγραφίζει χωρίς σταματημό
Ζωγράφισε ένα τερατάκι με 4 μάτια και μακρύ λαιμό.
Μα σαν έβαλε τη τελευταία πινελιά
Καπνός εμφανίστηκε απτό πουθενά.
Και τσαφφφ τότε έγινε κάτι μαγικό.
Το τέρας με το μακρύ λαιμό ήταν μπροστά της ζωντανό.
Η Σόφη ξαφνιάστηκε και το έκρυψε στην σοφίτα, κανείς να μην το δει
Και έτρεξε και έβγαλε ένα δεύτερο χαρτί.
Αμέσως ζωγράφισε ένα μωβ τερατάκι
Που είχε 3 μάτια και ένα ροζ φιογκάκι.
Στην σοφίτα το πήγε και αυτό
Να κάνει παρέα στο άλλο, να μην είναι μοναχό.
Έτσι Τελείωσε όλες τις χρωματιστές μπογιές, δεν της έμεινε χρώμα άλλο
Και έτσι με το άσπρο ζωγράφισε ένα φάντασμα μεγάλο.
Ήθελε να το βάλει στην σοφίτα δίπλα στον ιστό
Όμως αποδείχτηκε πως το φαντασματάκι ήταν λίγο ζωηρό.
Την ώρα που πήγε να το βάλει στην σοφίτα και αυτό
Αυτό Το έσκασε απτό παράθυρο το ανοιχτό.
Τότε η Σόφη δεν είχε άλλη επιλογή
στη μαμά της για τα τέρατα έπρεπε τώρα να της πει.
Η μαμά της Έψαχνε λύση για να φέρουν το φαντασματάκι πίσω στη στιγμή
Πρώτου φύγει μακριά και από την πόλη χαθεί.
Βοήθεια ζήτησαν από τα δύο τερατάκια
Να τις βοηθήσουν μιας και είχαν περισσότερα ματάκια.
Μα σαν βγήκαν όλοι μαζί στην πλατεία
Δεν το έβρισκαν πουθενά και Μεγάλωνε η αγωνία.
Ξαφνικά άκουσαν την καμπάνα να χτυπάει δυνατά
Και ο κόσμος από κάτω να κοιτάει κάτι ψηλά
Ήταν το φαντασματάκι που τραβούσε το σκοινί
Μέσα στην καμπάνα της εκκλησιάς είχε πάει να κρυφτεί.
Του φώναξαν να κατέβει μα φοβόταν πολύ
Δεν ήθελε μέσα στη σοφίτα πίσω να κλειστεί.
Ήξερε πως αν το πιάνανε θα το γυρνούσαν πίσω στην σοφίτα,
Παρόλο που δεν ήταν καθόλου τρομακτικό, στ'αλήθεια!!
Η Σόφη τους είπε να τα κρατήσει στην σοφίτα της, μα βρήκαν την ιδέα τρομακτική.
Έτσι έπρεπε να σκεφτεί μια άλλη επιλογή.
Στην Σοφίτα δεν μπορούσε πλέον να τα κρατήσει
Μα τα αγάπησε τόσο και δεν ήθελε να τα αφήσει.
Η Σόφη τότε είδε εκεί ένα μαγαζί που πουλούσε μπογιές
Και πήγε αγόρασε και πάλι χρωματιστές.
Μόλις τις πήρε της ήρθε μια ιδέα φοβερή
Για τα φαντάσματα και τα τέρατα να ζωγραφίσει μια πόλη ξεχωριστή.
Γιατί ο κόσμος τρόμαξε μόλις τα είδε εκεί
Και ήθελε να τα διώξει απτην πόλη αυτή.
Έτσι Ζωγράφισε σπίτια με σοφίτα αλλά και με αυλή
Γέφυρες μαγαζιά και μια εκκλησία ψηλή.
Έβαλε εκεί μια μεγάλη καμπάνα με κόκκινο σκοινί
Για να την χτυπάει το φαντασματάκι κάθε πρωί.
Έτσι μόλις Τελείωσε την ζωγραφιά
Όλα αυτά έγιναν αληθινά
Μια πόλη τόσο ξεχωριστή
Που κάθε μέρα τα τέρατα θα κάνανε γιορτή.
Η Τερατούπολη ήταν πλέον γεγονός
Με κάθε ζωγραφιά της Σόφης έβγαινε καπνός.
Τερατάκια κοντά, ψηλά με χέρια πολλά
Φαντασματάκια άσπρα μεγάλα και μικρά.
Έτσι το μικρό Φαντασματάκι που στην καμπάνα μέσα είχε κρυφτεί
Μόλις είδε την πόλη πέταξε αμέσως εκεί
Τώρα θα ήταν ελεύθερο μέρα νύχτα να τριγυρνάει
Χωρίς να κάνει τον κόσμο μόλις το δει να παραμιλάει.
Όλα Τα παιδιά Κάθε μέρα πήγαιναν στην Τερατούπολη να παίξουν εκεί,
Με όλους είχαν γίνει φίλοι καλοί.
Παίζανε κρυφτό, κυνηγητό και παιχνίδια πολλά
Βιβλία διαβάζανε και παίζανε και θεατρικά.
Οι μεγάλοι ήταν λίγο διστακτικοί στην αρχή
Φοβήθηκαν μήπως τα Τερατάκια τους τρομάζουν όλους εκεί
Μα μόλις είδαν πως όλα τα παιδιά ενθουσιάστηκαν με την πόλη αυτή
Τους άρεσε πολύ αυτή η εκδοχή.
Δεν έχει σημασία αν είσαι απτον άλλο διαφορετικός
Αν έχεις 3 μάτια, ή αν είσαι και κοντός.
Όλοι έχουν δικαίωμα στο παιχνίδι, χωρίς αμφιβολία
Παιδιά και τερατάκια παίζανε σε πλήρη αρμονία.
Όλοι ευχαρίστησαν την Σόφη που ζωγράφισε την πόλη αυτή
Για την μεγάλη της καρδιά ήταν ήδη γνωστή
Απλά απέδειξε για άλλη μια φορά
Πως οι μεγάλοι είχαν ξεχάσει πλεον πως να είναι παιδιά.
Έτσι γλυκά με αυτή την ξεχωριστή φιλία τελειώνει αυτή η ιστοριούλα
Και η Σόφη με το πατίνι της συνέχισε την βολτούλα…..
******************************************************
Μην ξεχάσετε να κάνετε εγγραφή στο κανάλι του Παραμυθόσαυρου εδώ για να βλέπετε τα παραμύθια μας και σε βίντεο.
Πνευματικά Δικαιώματα Εμμανουέλα Θεοχαροπούλου ©2021
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου